Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

ΚΡΙΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ


Από όλα τα κοινωνικά μέτωπα της τελευταίας περιόδου, αυτό των Καθαριστριών είναι το πιο κρίσιμο γιατί είναι το πιο αποκαλυπτικό του αντικοινωνικού, άρα και αντεθνικού χαρακτήρα της μνημονιακής πολιτικής.



Δεν πρόκειται για ''ανθρωπιστικό'' ζήτημα , όπως επιχειρούν κάποιοι να το παρουσιάσουν. Υπάρχει ασφαλώς και αυτή η διάσταση, αλλά αν επρόκειτο μόνο γι' αυτό, θα μας αφορούσε για λόγους ηθικής αλληλεγγύης και μόνο.
 

Πρόκειται για μια στυγνή και απροκάλυπτη επίθεση στον στενό πυρήνα της έννοιας του Δημοσίου Συμφέροντος, που είναι συνδεδεμένη με το Κοινωνικό Κράτος, με την ίδια την κοινωνική συνοχή.
 

Τι είναι οι Καθαρίστριες;
Είναι ο κλάδος εργαζομένων που διασφαλίζει την ύπαρξη και τη διατήρηση συνθηκών Υγιεινής σε Δημόσιους χώρους. Είναι δηλαδή κλάδος που συνδέεται άρρηκτα με το επίπεδο και την ποιότητα της Δημόσιας Υγείας.
 

Στην αντίληψη μιας σύγχρονης, πολιτισμένης Δημοκρατίας, η Δημόσια Υγεία είναι ύψιστο Δικαίωμα όλων των Πολιτών και όχι προνόμιο των ολίγων.
 

Ναι, αλλά πως συνδέονται οι συγκεκριμένες Καθαρίστριες με αυτά;
Συνδέονται άμεσα, γιατί το κυρίαρχο

''επιχείρημα'' των μνημονιακών είναι ότι «πουθενά στην Ευρώπη η καθαριότητα δεν αποτελεί υπηρεσία που παρέχεται από το Κράτος, αλλά επαφίεται στους ιδιώτες».
 

Δε γνωρίζω αν αυτό αληθεύει, αλλά και να αληθεύει δεν με ενδιαφέρει ποσώς.
Είμαι βέβαιος, ότι στις χώρες που αναφέρονται οι μνημονιακοί, με τον όρο ''ιδιώτες'' δεν περιγράφονται κομματικά λαμόγια, που συγκροτούν ''μαύρα'' συνεργεία και ενίοτε βιτριολίζουν. Και όπου θα υπάρχουν, θα στέλνονται εκεί που πρέπει.
Εκτός αν οι χώρες αναφοράς είναι κάτι ασιατικές ''δημοκρατίες'' με μεροκάματο ένα πιατάκι ρύζι...
 

Αλλά ας επανέλθω στο κυρίαρχο.
Αν η αντίληψη ότι το Κράτος ''δεν έχει σχέση ''με την καθαριότητα, δηλαδή με τις συνθήκες Υγιεινής στους Δημόσιους χώρους, δηλαδή με τη Δημόσια Υγεία, επικρατήσει τότε η ασυδοσία, που επικρατεί, σήμερα, εκεί όπου έχουν εισβάλει οι ''ιδιώτες'' θα μετατραπεί σε πραγματική απειλή κατά της ζωής όλων μας.
 

Αντιλαμβάνομαι ότι κάποιοι θα θεωρήσουν πως υπερβάλλω. Ας κάνουν μια βόλτα σε χώρους όπου η Υγιεινή είναι κυριολεκτικά ζήτημα ''ζωής ή θανάτου'', ας συγκρίνουν τις υπηρεσίες, που παρέχονται από το ένα και το άλλο       ''μοντέλο" και τα ξαναλέμε...
 

Και για να μη παρεξηγηθώ, δεν ισχυρίζομαι, ότι οι εργαζόμενοι-ες στα ιδιωτικά συνεργεία στερούνται ευσυνειδησίας. Αλλά όταν σκοπός είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους και υπάρχει η πεποίθηση της ατιμωρησίας στον εργοδότη, μειώνονται δραματικά τα μέσα και ελαστικοποιούνται οι κανόνες - και η ανάγκη για επιβίωση ή και ο φόβος κυριαρχούν.
 

Στον Αγώνα των Καθαριστριών συγκρούονται δύο αντιλήψεις για την ίδια την ποιότητα της ζωής μας και της Δημοκρατίας μας.
 

Γι' αυτό ο Αγώνας τους δεν είναι ''συντεχνιακός''. Είναι Κοινωνικός και γι' αυτό η θέση μας δεν είναι απλώς ''δίπλα'' τους, είναι μαζί τους.

Το ανάρτησα από https://www.facebook.com/kvassilikopoulos

Δεν υπάρχουν σχόλια: