Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

ΈΝΑ ΓΕΛΑΣΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

 ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ ΣΩΚΟ
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.
Σε ένα γραφικό ψαροχώρι του Κορινθιακού κόλπου καθίσαμε για μπάνιο και για ουζάκι. Τον παρατηρούσα με την κόρη του πως παίζανε. Σα να βλέπεις δύο παιδάκια που ασυναίσθητα ξεσηκώνουν την παραλία με τα καμώματά τους. Ήταν χαρούμενος και ίσως η πρώτη φορά που δε διέκρινα εκείνη την ελαφριά μελαγχολία στο βλέμμα του, ίσως ήταν το δικό του γελαστό απόγευμα. «Και που να δεις να αναφέρεται στην Μαγιου -έτσι λένε τη μικρή- σε παρέα, λάμπει το πρόσωπό του» μου τονίζει η Ινές. Βγήκαν από τη θάλασσα αγκαλιασμένοι και αφού πρώτα την έβαλε στην καρέκλα, κάθισε κι αυτός στη δική του -πάντα σε απόσταση αναπνοής απ” το κορίτσι- όπως την αποκαλούσε. Παρήγγειλε μπύρα, έδωσε ένα φιλί στην αγαπημένη του Ινές και μου απάντησε -με αφορμή τη Μαγιού- σε μια προηγούμενη ερώτησή μου περι ευτυχίας.

«Μένω μακριά από αυτό το σπορ. Η ευτυχία είναι το άθλημα της μετριότητας και ο μύχιος πόθος των μετρίων. Χαρούμενος είμαι γιατί προσπαθώ να τα έχω καλά με τη συνείδησή μου. Γιατί έχω τις δυο γυναίκες της ζωής μου δίπλα μου όπως ακριβώς τις φανταζόμουν. Ξέρεις, εγώ πάντα ήθελα κορίτσι, ίσως γιατί δεν είχα ιδιαίτερο άγχος με τη συνέχεια του ονόματος.
Ο Μπερνάντ Ράσελ έλεγε ότι αν στον κόσμο σήμερα υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που επιθυμούσε τη δική του ευτυχία περισσότερο απ’ ό,τι επιθυμούσε τη δυστυχία των άλλων, σε μερικά χρόνια θα είχαμε έναν παράδεισο. Δες τι συμβαίνει στις μέρες μας. Γαλουχήσαμε γενιές και γενιές με το λεγόμενο greekdream το οποίο αποτελούσε συνέχεια του americandream ήτοι ακριβό αυτοκίνητο, σπίτι μεγάλο για να κάνουμε και επίδειξη ισχύος, κότερο, εξοχικό και ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι. Και τώρα που τα φώτα της ράμπας έσβησαν, αποκαλύφθηκε ότι ο βασιλιάς ήταν ανέκαθεν γυμνός, η κοινωνία έχει πέσει σε ομαδική κατάθλιψη και ο καθένας είναι εν δυνάμει δυστυχισμένος. Όπως κάποτε την αποκαλούμενη ευτυχία την βρίσκαμε σε υλικά αγαθά, έτσι και τώρα την αποκαλούμενη δυστυχία την αναζητούμε στα παλαιά υλικά κλέη. Εγώ λοιπόν δεν επιζητώ καμια τέτοια ευτυχία, μου φτάνει που με κοιτάνε τα δυο μάτια του κοριτσιού».
Ο ήλιος αρχίζει και χώνεται ανάμεσα στα βουνά παίρνωντας ένα μυστηριώδες κατακκόκινο χρώμα, σαν αίμα. Η ώρα είναι περασμένες εννιά και ο NISOS κρατάει από το χέρι τη Μαγιού και πάνε μια βόλτα στην παραλία σιγοτραγουδώντας της «Μετάξι από τη Βενετιά και μάλαμα απ” την Προύσα τα όνειρά σου να ντυθούν σαν τα δικά μου μη χαθούν που τόσο αγαπούσα».
Ίσως είναι η μόνη φορά που θα διαφωνήσω με την απολυτότητα του NISOS, αλλά πλησίασε κάπώς την ευτυχία εκείνο το απόγευμα. Πάντως σίγουρα ήταν μια ευτυχισμένη στιγμή.
Υγιαίνετε.
Το αναδημοσίευσα από http://agriniovoice.gr


Δεν υπάρχουν σχόλια: