Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΜΑΜΕΛΗΣ: ΓΥΡΙΖΟΥΜΕ


Γυρίζουμε, τα κεφάλια μέσα. Ο αυτόχειρας κ. good morning Vietnam, του διδακτικού carpe diem (άδραξε τη μέρα) η εκλεκτική συνοδεία μας!

Ανάμεσα στα κονβόι της παραλιακής και νησιώτικης επικράτειας επιστρέφουμε σταδιακά, με περισσότερη χοληστερίνη (τα άτιμα τα τσίπουρα!) και πολύ προβληματισμό για το επόμενο χρονικό διάστημα, όπου - σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις - θα οδεύσουμε στην «κανονικότητα».


Στο μεταξύ (για να ξεχνιέται ο ΕΝΦΙΑ - φιάσκο) η Αμφίπολη «παίζει» ψηλά στα δελτία κι ο Πρωθυπουργός (ως συμβουλεύεται ή αυτογνωμόνως) «μετατρέπεται» σε ρεπόρτερ του νέου εθνικού θησαυρού!

Οι επιστρέφοντες μικροαστοί «γοητευμένοι με τ’ ωραίο θέαμα—
μ’ όλο που βέβαια ήξευραν τι άξιζαν αυτά, τι κούφια λόγια ήσανε….» (Καβάφης) κερδίζουν χρόνο πριν συγκροτήσουν τη στοιχειώδη πολιτική τους θέση για τα τεκταινόμενα, κυριαρχημένοι από το φόβο μιας άγνωστης κοινωνικής εξέλιξης, τρομοκρατημένοι για την πορεία του οικογενειακού τους εισοδήματος, βυθισμένοι στην φυσιολογική ιδεολογική τους στάση, μέσα σε συνθήκες κραταιού κοινωνικού αυτοματισμού.

Ο μεγάλος πρόωρα χαμένος Πουλαντζάς , επισημαίνει ορθά ότι «ο ταξικός χαρακτηρισμός της μικροαστικής τάξης είναι πραγματικά η λυδία λίθος της μαρξιστικής θεωρίας για τις κοινωνικές τάξεις» και συνακόλουθα (σε καθαρή Αλτουσεριανή εκδοχή), καθορίζει τις υποχρεώσεις της κυβερνώσας αριστεράς να μορφοποιήσει τον οδικό χάρτη της προς την εξουσία, μη λησμονώντας τις (γεμάτες αντιφάσεις) αξιωματικές θέσεις πολιτικής συμπεριφοράς (της των μικροαστών τάξης), που συνοψίζονται:

-Έντονη κλίση «προς ρεφορμιστικές αυταπάτες»

-«Αντικαπιταλιστική χροιά υπέρ του κοινωνικού status quo»

-Αναδιανομή εισοδημάτων δια της «κοινωνικής δικαιοσύνης»

-«Ιδεολογική τάση της γέφυρας» ως μηχανισμό κοινωνικού ανελκυστήρα για «την κοινωνική καταξίωση - άνοδο» στοχεύοντας στην «ανανέωση των ελίτ» κάθε μορφής.

-«Ιδεολογική χροιά του φετιχισμού της εξουσίας», με «πολύπλοκη στάση ταύτισής της με ένα κράτος που θεωρεί ότι είναι αυτοδικαίως δικό της, νόμιμος πολιτικός αντιπρόσωπος και οργανωτής της».

Τούτων δοθέντων, γυρίσαμε.

«Πάντα κινάμε για να γυρίσουμε».(Σεφέρης)


 ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟ 20.8.2014

Δεν υπάρχουν σχόλια: