Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: ΌΤΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΝ ΑΝΟΙΓΕΙΣ

Άρθρο για τα 40χρονα του ΠΑΣΟΚ


  1. Τα 40 χρόνια της μεταπολιτευτικής περιόδου συμπληρώνονται εν μέσω πρωτοφανούς κρίσης. Κι όμως, σ’ αυτήν την περίοδο η Ελλάδα γνώρισε την καλύτερη δημοκρατία κι έφθασε στην υψηλότερη διεθνή θέση ενώ οι Έλληνες κέρδισαν ένα αξιοζήλευτο βιοτικό επίπεδο, από καταβολής ελληνικού κράτους. Αποτελεί ιστορική ειρωνεία ότι το ΠΑΣΟΚ, στις κυβερνήσεις του οποίου πιστώνεται το συντριπτικά μεγάλο ποσοστό των επιτευγμάτων της μεταπολίτευσης, βρίσκεται σε ίσως και οριστική απαξίωση. Την ίδια ώρα η ΝΔ χωρίς ανάλογο θετικό έργο των κυβερνήσεών της, αντιθέτως μάλιστα, ενώ ευθύνεται για την οικονομική κατακρήμνιση της χώρας κατά την περίοδο 2004-2009, κυβερνά. Ασκεί μάλιστα πολιτική αδιαφανή, αυταρχική και έντονα αντικοινωνική σε σύγκριση με την πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ την οποία κατήγγειλε και υποσχέθηκε να αλλάξει κερδίζοντας έτσι τις εκλογές.
  2. Η αλλαγή κυβέρνησης είναι προϋπόθεση για την αλλαγή πολιτικής και τον αναπροσανατολισμό της χώρας. Ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ ή θα είναι πρωταγωνιστικός ή θα είναι ο τελευταίος και καταληκτικός ρόλος της σαραντάχρονης πορείας του. Με πλήρη αυτογνωσία για λάθη και αδυναμίες αλλά και με θαρρετό λόγο οφείλουμε να συμβάλλουμε στην ιστορική αποκατάσταση του ΠΑΣΟΚ γιατί μέσα απ’ αυτήν περνά η ιστορική προοπτική του. Το ίδιο το αυτοκυρίαρχο ΠΑΣΟΚ ήρθε η ώρα να αποφασίσει για το μέλλον του. Αυτό είναι έργο της βάσης του ΠΑΣΟΚ, των ανθρώπων που πίστεψαν και στρατεύθηκαν στο μεγαλύτερο πολιτικό κίνημα της νεώτερης Ελλάδας. Δεν είναι έργο των διαχρονικών επικριτών και πολεμίων του ΠΑΣΟΚ που τώρα επιχαίρουν, ούτε των δυνάμεων της διαπλοκής που θεωρούν πως έχουν την ευκαιρία με αδύναμο και εξαρτημένο το ΠΑΣΟΚ να επιβάλλουν τα δικά τους πρόσωπα και πράγματα στη δημόσια ζωή της χώρας. Απαιτείται ένα συνέδριο ΠΑΣΟΚ ως πράξη ευθύνης απέναντι σ’ αυτούς που έφυγαν και κυρίως στα όσα έρχονται. Σ’ αυτό πρέπει να ληφθούν αποφάσεις μεταξύ άλλων για ζωτικά θέματα της πολιτικής ύπαρξης του ΠΑΣΟΚ όπως :
α. η επιστημονική και τεκμηριωμένη καταγραφή του περιεχομένου της μεταπολίτευσης και ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η καλλιεργούμενη εντύπωση ότι το ΠΑΣΟΚ είναι η «μαύρη τρύπα» της μεταπολιτευτικής ιστορίας.
β. η αξιολόγηση της παρουσίας του ΠΑΣΟΚ στην τρέχουσα συγκυρία και η διατύπωση νέας πρότασης για την προοδευτική πολιτική αποσυνδεδεμένη από τον κυβερνητισμό. Η πολιτική σου καθορίζει την κυβερνητική συμμετοχή και όχι το αντίστροφο.
γ. Η τελική απόφαση -με συμμετοχικές διαδικασίες και όχι με παίγνια κορυφής- για το όνομα, τα σύμβολα και την οργανωτική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ.
δ. Η οριοθέτηση των πολιτικών συμμαχιών και συνεργασιών στη βάση ιδίως εθνικών και κοινωνικών προταγμάτων.
3. Η οριοθέτηση Δεξιάς-Αριστεράς σε πείσμα των ανιστόρητων που επιχειρούν να την επιχωματώσουν για να διευκολυνθεί η ηγεμονία της Δεξιάς είναι υπαρκτή και σε τελευταία ανάλυση αποτελεί και ζωτική ανάγκη για τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία. Η Αριστερά οφείλει να είναι στην ουσία της δύναμη συνεργασίας και συνεννόησης και όχι σωτηριολογικό δόγμα και αυταρχική επιβολή. Σε άρθρο μου στην εφημερίδα Τα Νέα στις 5/12/2011 με τίτλο «Για ένα ΠΑΣΟΚ χωρίς εισαγωγικά», έγραφα : «Το ΠΑΣΟΚ δεν κερδίζει μόνο όταν επιτυγχάνει υψηλά εκλογικά ποσοστά αλλά κυρίως με τη διαμόρφωση μιας ευρύτατης συμμαχίας μακράς πνοής». Οι συγκλίσεις σε προοδευτική κατεύθυνση είναι αυτονόητες με συγκεκριμένες προϋποθέσεις όπως κυρίως :
α. Υπεράσπιση της αυτονομίας της πολιτικής ως δημόσιας λειτουργίας που δίνει δύναμη στους πολίτες και την κοινωνία απέναντι στις ολιγαρχίες και τα συμφέροντα των αναίσθητων αγορών.
β. Το πολίτευμα είναι δημοκρατικό, κοινοβουλευτικό, πολυκομματικό και δεν ανέχεται οποιαδήποτε μορφή βίας.
γ. Δραστική ανατροπή της σχέσης αναντιστοιχίας ανάμεσα στο προωθημένο καταναλωτικό πρότυπο και το καθυστερημένο παραγωγικό μοντέλο που είναι και η αιτία της δομικής κρίσης. Ο «πολιτισμός της κατανάλωσης» δίνει τη θέση του στον «πολιτισμό της παραγωγής».
δ. Η θέση της Ελλάδας στον πυρήνα των ευρωπαϊκών θεσμών είναι αδιαπραγμάτευτη. Απορρίπτοντας κάθε ιδέα επιστροφής στη δραχμή δίνουμε με άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις τη μάχη για την αλλαγή στην αρχιτεκτονική της δημοσιονομικής πολιτικής και του ευρώ που μετατρέπει σε πλεόνασμα του Βορρά το προκαλούμενο έλλειμμα του Νότου. Από τη σύγκλιση οικονομικών πολιτικών που ασκούνται σε άνισες και διαφορετικές οικονομίες περνάμε στο στόχο για τη σύγκλιση των οικονομιών.
ε. Η κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή είναι πρωταρχικό αγαθό. Προϋπόθεση για την επίτευξή τους είναι η παραγωγή πλούτου που φορολογείται δίκαια για να μπορεί η Πολιτεία να προσφέρει ίσες δυνατότητες για μια αξιοπρεπή ζωή στους πολίτες.
στ. Οι αξίες μιας κοινωνίας παύουν να υπάρχουν όταν το συλλογικό υποτάσσεται στο ατομικό, το κοινωνικό στο κλαδικό και το εθνικό στο κομματικό συμφέρον. Απαιτείται έλεγχος παντού και αξιολόγηση των πάντων στη βάση του θεμελιώδους κανόνα κόστους-οφέλους.
4. Το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου και οι άλλοι πρωταγωνιστές της προοδευτικής παράταξης δεν ακολούθησαν την πεπατημένη. Θεώρησαν πως δεν υπήρχε δρόμος να οδηγεί στον σκοπό της Αλλαγής στη χώρα μας. Άνοιξαν ένα νέο δρόμο ιδρύοντας το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έγραψε τη θετική ιστορία του, γι’ αυτό θα ήταν αυτοχειριασμός να αποδεχθεί το ίδιο βουβό, άβουλο και μοιραίο τη θέση που άλλοι θέλουν να του επιβάλλουν αναγκάζοντας έτσι την Ιστορία να το εγγράψει στο ποινολόγιό της.
 Το αναδημοσιεύω από http://www.matrix24.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: