Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Μετά από μια πολύ έντονη λογομαχία που είχε με έναν υποψήφιο του κόμματος που διεκδικούσε με αξιώσεις την είσοδο του στη βουλή, αποχώρησε για το σπίτι του αρκετά εκνευρισμένος και απογοητευμένος για μιαν ακόμη φορά. Συνήθιζε να υποστηρίζει ότι «έχει χαθεί η κοινή λογική και στα κόμματα δεν υπάρχει πλέον συναίσθημα». 


Κι όμως περίμενα μια φιλική κουβέντα από τον συνήθως πράο και ήρεμο αυτόν άνθρωπο, γιατί όπως μου αποκάλυψε εκ των υστέρων, αφενός ήταν παλιός του γνώριμος και αφετέρου το κόμμα αυτό το υποστήριζε για πολύ καιρό και μάλιστα με ενεργό συμμετοχή.
Όταν φτάσαμε σπίτι ήταν αργά το απόγευμα και φαινόταν τόσο σκυθρωπός και πικραμένος συνάμα, έτσι ώστε ούτε στη Μαγιού, η οποία πήδηξε με μιας στην αγκάλη του, έδωσε πολλή σημασία. Μόνο σημείωσε κάτι στο προσωπικό του τετράδιο, το οποίο λειτουργεί εν είδει λευκώματος και έβαλε στο ραδιόφωνο τον αγαπημένο του Miles Davis. Ακολούθως ζήτησε από την Ινές ένα ποτήρι τσάι και την κάλεσε να μιλήσουν στην αυλή. Αν και ο καιρός έπρεπε να είναι «βαρύς», ωστόσο η βραδιά ήταν υπέροχη και ο NISOS την είχε σχεδιάσει ακόμη καλύτερη αν δεν υπήρχε αυτή η φραστική διαμάχη λίγες ώρες πριν.

Αν και η Ινές στην απαρχή της κουβέντας τους ζητούσε επιτακτικά να μάθει τον λόγο που τον εκνεύρισε και τον στενοχώρησε συνάμα, ο NISOS με διπλωματικό ύφος απέφευγε συνεχώς να αναφερθεί στο περιστατικό. Δεν επιθυμεί να μεταφέρει τα συγκεκριμένα προβλήματα στο σπίτι για τον απλούστατο λόγο ότι τα θεωρεί άνευ σημασίας και δε θέλει να φορτώνει με περίσσιο άγχος την Ινές και δευτερευόντως το κορίτσι. Υποστηρίζει δε, ότι οποιαδήποτε αλλαγή θα προκύψει από τον κόσμο, έτσι πολύ μικρή σημασία έχει τι λένε όλοι οι μεγαλοσχήμονες. 


Πάνω σε αυτό το θέμα ουκ ολίγες φορές έχουν διαφωνήσει με την αγαπημένη του με τα επιχειρήματα ένθεν κακείθεν να εναλλάσσονται με ταχύτητα φωτός. Διαλλακτικός ο ΝΙSOS με σωρεία επιχειρημάτων στη φαρέτρα του, αλλά η μυστηριώδης αυτή γυναίκα είναι εξίσου ικανή στην εκφορά του λόγου με απίστευτες γνώσεις και ιδέες. Υπό τους μελωδικούς ήχους της τρομπέτας του Davis λοιπόν και αφού σιγουρεύτηκαν ότι η Μαγιού αφέθηκε στην αγκαλιά του ύπνου, εκείνος βγάζει από το σακάκι του ένα χαρτί κι ένα βιβλίο.

«Θυμάσαι; Πέρασαν τόσες εποχές κι όμως κάθε μέρα που περνάει είμαι πιότερο ερωτευμένος μαζί σου από τη χθεσινή. Είχες μια υποψία ότι θα το ξεχνούσα, το ξέρω αλλά όπως λέει κι ο Μάνος τίποτα δε χάνεται αν λίγο έχει ζήσει κι εμείς ζήσαμε πολύ, αλλά όχι αρκετά. Πάντα, να ξέρεις, θα υπάρχει επιθυμία για κάτι παραπάνω.Ευελπιστώ σε πολλά περισσότερα μαζί σου, σε ευχαριστώ που δε με άφησες ποτέ να αισθανθώ το ανικανοποίητο». 


Κατόπιν αυτού του λόγου που διήρκησε πολύ ώρα, καθώς έκανε μια ανασκόπηση της κοινής τους πορείας έβγαλε άλλο ένα χαρτί, αυτή τη φορά όμως να σκουπίσει τα δάκρυα της Ινές που με φρενήρεις ρυθμούς κατέκλυσαν το πρόσωπό της. Αυτός ήταν ατάραχος, φάνταζε σχεδόν αναίσθητος σαν ένα παιδί του δημοτικού που το βάζει ο δάσκαλος να εκφωνήσει ένα ποίημα, αλλά αυτά ήταν επιφανειακά, από μέσα του η καρδιά του πήγαινε να σπάσει. 

«Ετοιμάσου, ετοίμασε και το κορίτσι, αύριο πάμε στο μέρος που βρεθήκαμε για πρώτη φορά». Αυτά ήταν τα τελευταία του λόγια προτού αφεθούν ξανά στις μελωδίες του Μiles και διαβάζοντας τους στίχους του Νερούντα: «κι από τότε είμαι, γιατί εσύ είσαι, και από τότε είσαι, είμαι και είμαστε, και για χάρη του έρωτα θα είμαι, θα είσαι, θα είμαστε», πλάγιασαν ο ένας στον ώμο του άλλου.

Υγιαίνετε.


Το ανάρτησα από http://agriniovoice.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: