Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΤΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΜΟΓΙΑ


Του Κώστα Βενιζέλου

Εάν ο Σάββας Βέργας, δώσει σήμερα κατάθεση στην ανακριτική ομάδα και «ενοχοποιήσει» έξι υπουργούς, οκτώ βουλευτές, τρία στελέχη της Νομικής Υπηρεσίας, όσους έκτισαν έστω και μια πέτρα στο ΣΑΠΑ, πώς θα ενεργήσει το σύστημα; Θα προχωρήσει η αστυνομία στην έκδοση ενταλμάτων σύλληψης, με πομπώδη όπως συνηθίζει τρόπο;



Ο Σάββας Βέργας δεν έχει τίποτε πλέον να χάσει και προφανώς θα θελήσει «να πάρει μαζί του πολλούς». Το ζητούμενο είναι η ανακριτική ομάδα να αξιοποιεί πληροφορίες και να τις διερευνά. Η μεγάλη προσπάθεια να γίνουν γρήγορα βήματα στη διερεύνηση σκανδάλων, οδηγεί σε λάθη επί λαθών. Και τούτο δεν προκαλεί μόνο εντυπώσεις για ανθρώπους, που ενοχοποιούνται πριν καν κατηγορηθούν, αλλά δημιουργούνται και προβλήματα στη διαδικασία διερεύνησης.

Εάν, για παράδειγμα, προσάγονται άνθρωποι στο δικαστήριο και δεν παρουσιάζονται τεκμήρια και απορρίπτονται αιτήματα για κράτησή τους, τότε καταγράφονται πισωγυρίσματα στην υπόθεση. Εκτός κι εάν αυτή η σπουδή παραπέμπει αλλού. Να κλείσει η υπόθεση όσες λιγότερες παράπλευρες ή μη απώλειες. Αλλά αυτό θα ήταν υπερβολή ακόμη και να το σκέφτεται κανείς…Ακόμη κι όταν πριν το επόμενο βήμα στις έρευνες γίνεται γνωστό το αποτέλεσμα μέσω διαρροών, γεγονός που προκαλεί ερωτηματικά για τις σκοπιμότητες.

Στην Πάφο- και θα πρέπει οι έρευνες να διευρυνθούν και εκτός παφίτικων «συνόρων- γίνεται το προφανές για τα κυπριακά δεδομένα. Για χρόνια γινόταν ένα πάρτι με το χρήμα να ρέει στις τσέπες κάποιων, οι οποίοι είχαν τη δυνατότητα να αποφασίζουν και να καθορίζουν το τοπίο με προσφορές. Το πάρτι δεν αφορούσε αρπαχτές, αλλά ένα ολόκληρο σύστημα, το οποίο εξελίχθηκε σε τοπικό κατεστημένο, που είχε την…ευθύνη να διαχειρίζεται εκατομμύρια ευρώ προς όφελος του. Άλλοι πολλά κάποιοι λιγότερα, εισέπρατταν το χρήμα. Και η τοπική κοινωνία, επεδείκνυε ανοχή, καθώς τώρα όλοι λένε πως «κάτι άκουγαν στους διαδρόμους», αλλά κανείς δεν το κατάγγελλε. Τώρα, που άρχισε το κουβάρι να ξετυλίγεται, άρχισε να ξεσπά και η «λαϊκή οργή».

Το θέμα δεν αφορά την Πάφο γιατί δεν υπάρχει γεωγραφική πατέντα στη λαμογιά. Αφορά ένα σύστημα που παρήγαγε μηχανισμούς που φίλτραρε διαδικασίες και έκανε διανομή τα λάφυρα μιας βιομηχανίας με μίζες.

Τελικά σε αυτή τη μεγάλη εικόνα που άρχισε να ξεκαθαρίζει, εκείνο που διαφαίνεται είναι πως όλα αρχίζουν και τελειώνουν στις μίζες. Οι όποιοι μπαλκονάτοι όρκοι, «η προσφορά προς την πατρίδα», δεν αφορούν τίποτε άλλο παρά τη μάσα και μόνο. Και αυτός ο αγώνας, της μίζας και της διαπλοκής ενίοτε φορεί μανδύα πατριωτισμού. Άλλωστε, το μεγαλύτερο άλλοθι για τα λαμόγια είναι η καταφυγή στον «πατριωτισμό».


Το ανάρτησα από http://mignatiou.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: