Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΔΥΟ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ

 της Ζέφης Δημαδάμα

Ανεξάρτητα από την όποια εξέλιξη έχει η σχέση των γονιών του, κάθε παιδί εξακολουθεί να έχει την ανάγκη της παρουσίας τους, ακόμη και αν δεν ζουν μαζί, εξαιτίας ενός προσωρινού χωρισμού ή μιας οριστικής διάλυσης της σχέσης, όπως το διαζύγιο. Οι γονείς απαιτείται με συναινετικό τρόπο να φροντίζουν από κοινού τα παιδιά τους, γεγονός που απαιτεί από μέρους τους ισότιμο ενδιαφέρον και ουσιαστική ενασχόληση με την ανατροφή τους.

Στη χώρα μας, η κοινή επιμέλεια (συνεπιμέλεια) των παιδιών μετά το διαζύγιο είναι εφικτή μόνο εάν συμφωνηθεί και από τους δύο γονείς. Αλλιώς στην περίπτωση που ένας από τους δύο διαφωνήσει τότε επιβάλλεται από το Δικαστήριο η αποκλειστική επιμέλεια την οποία συνήθως (ποσοστό άνω του 90%) αναλαμβάνει η μητέρα.

Σε καμιά περίπτωση δεν αμφισβητείται ο ρόλος της μητέρας αλλά δεν μπορεί να παραβλέπεται και ο ρόλος του πάτερα στη διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού, κάτι που και η ίδια η μητέρα οφείλει να επιδιώκει. Όπως πολύ σωστά αναφέρεται η «ουσιαστική συνεπιμέλεια είναι κοινωνική επιταγή». Απώτερος σκοπός της είναι η επίτευξη, συνέχιση και βελτίωση της συνεργασίας των γονιών ακόμη και αν δεν είναι μαζί μέσα από τον δημοκρατικό διάλογο ώστε να συναποφασίζουν εποικοδομητικά προς όφελος των παιδιών τους.

Είναι, επομένως, αναγκαίες οι προοδευτικές νομοθετικές μεταρρυθμίσεις και η εναρμόνιση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία σχετικά με το Οικογενειακό Δίκαιο (το οικογενειακό δικαστήριο, την οικογενειακή διαμεσολάβηση) και ειδικότερα την πρόβλεψη για την από κοινού επιμέλεια των παιδιών (συνεπιμέλεια), με μοναδικό γνώμονα την ανατροφή τους μέσα σε ένα ασφαλές και ήρεμο περιβάλλον.

Σε αυτήν την περίπτωση, ιδιαίτερα σημαντική είναι η ωριμότητα των εμπλεκομένων πλευρών, ώστε να ξεπεράσουν τις προσωπικές αντιδικίες, τα συμφέροντα και τους εγωισμούς που -ενδεχομένως- ανακύπτουν μετά από τη διάλυση μιας σχέσης και να δώσουν ιδιαίτερη έμφαση στις συναινετικές διαδικασίες επίλυσης των διαφορών τους.

Η συνεργασία και μετά το διαζύγιο απαιτεί αλλαγή νοοτροπίας, απαιτεί κοινωνικό πολιτισμό και απαγκίστρωση από την ολέθρια τακτική της εκδίκησης μεταξύ των γονιών, ή της αντιμετώπισης του παιδιού ως κάποιου είδους «λάφυρο», με δικαστικές διαμάχες και αστυνομικές παρεμβάσεις. Παιδοψυχολόγοι και ψυχολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κίνδυνου για την ανάγκη αλλαγής της νοοτροπίας των γονιών με την απαράμιλλη συνδρομή του κράτους με υποστηρικτικούς μηχανισμούς και με τη συνεργασία επιστημόνων ώστε να διασφαλιστούν θεσμικά και ουσιαστικά τα παραπάνω.

Η συνεπιμέλεια αποτελεί ένα ιδιαίτερα θετικό βήμα για τη ρύθμιση και διατήρηση της «οικογενειακής σχέσης» και μετά το διαζύγιο. Διότι, ένα παιδί συνεχίζει να έχει δύο γονείς στη ζωή του παρά τη διακοπή της συζυγικής σχέσης και της έγγαμης συμβίωσης.

Είμαστε έτοιμοι να συμπορευτούμε με τα αυτονόητα;

*Η Ζέφη Δημαδάμα είναι Αντιπρόεδρος Πολιτικού Συνδέσμου Γυναικών, Οικονομική Ανάπτυξη και Περιβάλλον, Phd

Δεν υπάρχουν σχόλια: