Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: «ΑΝ ΘΕΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΆΝΘΡΩΠΟΣ»

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.
Ένας από τους αγαπημένους του Έλληνες ποιητές, που έχει μελετήσει ενδελεχώς, είναι ο Τάσος Λειβαδίτης κι αυτή του η επιλογή αποτελεί ένα σημείο μόνιμης λογομαχίας με την καλή του.


Καθώς, λοιπόν, έπινε τον καφέ του στην αυλή εκείνο το απόγευμα με τη συνοδεία καφέ και τσιγάρου διαβάζοντας για πολλοστή φορά το ποίημα «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος» του εν λόγω ποιητή, παρατηρεί στο απέναντι στενό μια έντονη κινητικότητα. Καμιά δεκαριά άτομα φωνάζοντας και βρίζοντας τρέχουν αλλόφρονα πότε πάνω πότε κάτω το στενό δρομάκι που οδηγεί στην κεντρική λεωφόρο της περιοχής. 


Ο νους του αρχικά πήγε στην οπαδική διαμάχη, κάτι που είναι πολύ έντονο σχεδόν καθημερινό φαινόμενο στη γειτονιά αυτή μιας και τους δύο συνδέσμους από τις πολυπληθέστερες ομάδες στην Ελλάδα τους χωρίζουν ακριβώς έξι πλάκες πεζοδρομίου. Κάποια στιγμή και πριν προλάβει να ανοίξει την σιδερένια εξώπορτα για να δει εκ του σύνεγγυς τι γίνεται, ένας νεαρός κάνοντας ένα σάλτο μορτάλε βρίσκεται στο μέσο της λεωφόρου υποχρεώνοντας τα διερχόμενα αυτοκίνητα να σταματήσουν απότομα. 

Οι υπόλοιποι χάθηκαν μέσα στα σοκάκια και στις πολυκατοικίες. Ο NISOS βρέθηκε δίπλα του, βοηθώντας τον να σηκωθεί καθώς είχε χτυπήσει το πόδι του και μεταφέροντάς τον κάνει νεύμα στην Ινές να φέρει γάζες, ιώδιο και οινόπνευμα ώστε να του περιποιηθεί την πληγή.

«Καφέ θες νεαρέ μου;» τον ρωτάει η γυναίκα κι αυτός με τρεμάμενη φωνή της απαντάει σε σπαστά ελληνικά «άμα δε σας βάζω σε κόπο». Ήταν μια ευγενική φυσιογνωμία με λεπτεπίλεπτα χαρακτηριστικά μα πολύ ξερακιανός και φορούσε ένα ξεβαμμένο παλιό πουκάμισο και ένα παντελόνι γεμάτο μπαλώματα. 


Τα δε παπούτσια του είχαν δυο μεγάλες τρύπες και ήταν γεμάτα σκόνη. Έχοντας εμφανώς ηρεμήσει από το σοκ αλλά μη μπορώντας ακόμα να πατήσει το πόδι του αρχίζει και μας εξιστορεί.« Το όνομα μου είναι Ίντριντ και είμαι στην Ελλάδα εδώ και 8 χρόνια. Οι γονείς μου είναι στην Αλβανία κι εγώ μένω με το θείο μου και τον βοηθάω στην οικοδομή. 

Πηγαίνω σχολείο λίγο πιο πάνω αλλά εκεί υπάρχουν κάποια παιδιά που με κοιτάνε περίεργα και σήμερα με πήραν στο κυνήγι. Είχαν και μαχαίρι. Δε θέλω να ξαναπάω σχολείο» είπε ξεσπώντας σε κλάματα. Παίζοντας για λίγο ακόμα το παιχνίδι των ερωταποκρίσεων ο NISOS γυρνάει προς το μέρος μας και λέει.

«Έτυχε λοιπόν ο Ίντριντ να είναι Αλβανός αλλά το ίδιο πρόβλημα θα είχε αν ήταν Ρουμάνος, Βούλγαρος, Πακιστανός, Νιγηριανός όμως τι τιμή θα είχαν πραγματικά αυτά τα καλογυμνασμένα παιδιά με φαλτσέτες που κυνηγούσαν τον Ίντριντ αο ανάρτησα απόν ο συμμαθητής τους ήταν Ιταλός, Γάλλος, Γερμανός, Σουηδός. 


Πριν καν ενηλικιωθεί ο Ίντριντ εργάζεται για να συντηρήσει τον εαυτό του αλλά και να στείλει από το υστέρημά του στην οικογένεια του στην Αλβανία κι αυτό προφανώς δεν είναι ανεκτό από αυτούς που έχουν μάθει τη δύναμη να τη μετρούν αναλόγως πόσα μπουκέτα και κατακεφαλιές θα δίνουν την κάθε μέρα. 

Ο Ίντριντ πολύ πιθανώς να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια στην Ελλάδα δουλεύοντας σκληρά για να μη λείψει τίποτα στα παιδιά του σεβόμενος παράλληλα τον διπλανό του, κάτι μη αποδεκτό από όσους θα πίνουν νυχθημερόν και θα πηγαίνουν σπίτι τους βγάζοντας τα απωθημένα τους στη γυναίκα τους».

Χωρίς να το θέλω, το μάτι μου πηγαίνει πάνω στο ποίημα «αν θες να λέγεσαι άνθρωπος». Τελικά αγνοώ τι θέλουμε, αυτό που γνωρίζω είναι ότι η ελληνική κοινωνία αποτελείται και από λεβέντες αλλά δυστυχώς υπάρχουν και οι λεβεντομαλάκες…

Υγιαίνετε





Το ανάρτησα από http://agriniovoice.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: