Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ: ΡΥΘΜΙΣΜΕΝΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΕΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΟΥΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕΓΕΝΘΥΝΣΗ

Στο πρόσφατο World Economic Outlook (Απρίλιος 2015) του ΔΝΤ οι οικονομολόγοι του δείχνουν, μετά από οικονομετρική διερεύνηση, ότι διαπιστώνεται σημαντικότητα μεταξύ δομικών μεταρρυθμίσεων και συνολικής παραγωγικότητας των συντελεστών, κάτι που δείχνει συσχέτιση μεταξύ μακροπρόθεσμης μεγέθυνσης και παραγωγικότητας. Αυτό όμως που παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι το εξής: 

Ενώ τα ευρήματα δείχνουν ότι μακροχρονίως οι ρυθμισμένες αγορές προϊόντων επιδρούν αρνητικά στην παραγωγικότητα και στη μακροπρόθεσμη μεγέθυνση της οικονομίας, το ίδιο δεν επιβεβαιώνεται στην ύπαρξη (ακόμη και υπερβολικά) «ρυθμισμένων αγορών εργασίας».

- "Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, αντί να προσαρμόζει τη ζήτηση στη μεταβαλλόμενη προσφορά, προκαλεί μείωσή της οδηγώντας την οικονομία σε συρρίκνωση"

Τα συγκεκριμένα ευρήματα αποτελούν κόλαφο για τις απόψεις του ίδιου του ΔΝΤ, όπως αυτές εφαρμόστηκαν σε διάφορα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής στις ευρωπαϊκές χώρες και ειδικά στην Ελλάδα. Όλοι γνωρίζουν ότι το ελληνικό πρόγραμμα περιλάμβανε τρομακτική μείωση δαπανών, μείωση ονομαστικών μισθών και κυρίως «απελευθέρωση» της αγοράς εργασίας, ως βασική προϋπόθεση για την αύξηση της μεγέθυνσης και της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Το ζήτημα είναι ότι τα ευρήματα ομιλούν για τη μακροχρόνια περίοδο θέτοντας εν αμφιβόλω και εμπειρικά κάτι που οι μη νεοκλασικοί οικονομολόγοι γνωρίζουν από την εποχή του Κέυνς.

Όλες οι προσαρμογές από τη μεριά της προσφοράς δεν δύνανται να πραγματωθούν αν δεν «χαντρώσουν» από τη μεριά της ζήτησης.
 Όμως, η ακολουθούμενη διαδικασία των «δομικών μεταρρυθμίσεων», αντί να προσαρμόζει τη ζήτηση στη μεταβαλλόμενη προσφορά, προκαλεί αντιθέτως τη μείωσή της, οδηγώντας την οικονομία σε συρρίκνωση. Συνεπώς, αν η οποιαδήποτε επιδιωκόμενη αύξηση της παραγωγικότητας (αυτό επιδιώκεται από τις λεγόμενες «δομικές μεταρρυθμίσεις» και θα οδηγήσει στην αύξηση του προϊόντος) προέρχεται από την «αποτελεσματική» χρήση των υφισταμένων τεχνολογιών και τις αναδιοργανώσεις - διαρθρωτικές αλλαγές που επί της ουσίας επιβάλλουν «συρρίκνωση» στην οικονομία, τότε δεν υπάρχει προϋπόθεση αύξησης της ζήτησης.

Η αναδιοργάνωση - συρρίκνωση δεν απαιτεί σχεδόν καθόλου νέες επενδύσεις. Βασική συνέπεια των αναδιοργανώσεων (βασική συνιστώσα τους η πλήρης απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, που προκαλεί αύξηση της ανεργίας και κατά συνέπεια μείωση των πραγματικών μισθών -στην Ελλάδα είχαμε πρωτοφανή τεράστια μείωση των ονομαστικών μισθών) τέτοιου είδους είναι η απώλεια θέσεων εργασίας και η αύξηση της ανεργίας. Ουσιαστικά επιχειρείται αύξηση της παραγωγικότητας με φθίνοντες ρυθμούς μεταβολής τόσο του παραγόμενου προϊόντος όσο και του αριθμού των απασχολουμένων, με τη διαφορά μόνο ότι οι ρυθμοί μείωσης της απασχόλησης είναι (ή θα πρέπει να είναι) μεγαλύτεροι από τους αντίστοιχους του παραγόμενου προϊόντος.

Αντιθέτως, η εκτεταμένη εφαρμογή μιας νέας τεχνολογικής εφεύρεσης ή από τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό (επενδύσεις σε μηχανήματα και ηλεκτρονικά μέσα) ή ακόμα από έργα υποδομής που αποτελούν προϋπόθεση για την πραγμάτωση των επενδύσεων μπορεί να παρουσιαστεί αύξηση της ζήτησης. Συνεπώς, μόνο η επενδυτική δαπάνη (γενικά και ειδικά) μπορεί να αυξήσει τη ζήτηση και να δημιουργήσει θετικές προσδοκίες μεγέθυνσης της οικονομίας.


Το ανάρτησα από http://www.avgi.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: