Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΆΦΗΣΑ ΠΙΣΩ


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ ΣΩΚΟ

undefinedΓεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.

«Το κορίτσι του κάμπου» φιλοξενήθηκε στο σπίτι στο Παγκράτι περίπου τρεις εβδομάδες ώσπου ένα πρωινό εξαφανίστηκε μαζί με τις δυο μικρές βαλίτσες που είχε μαζί της. 


Μάταια προσπαθήσαμε να την ψάξουμε κρατώντας την φωτογραφία της, ρωτώντας τους γείτονες και τους περίοικους αν την είδαν. Ωστόσο αντ’ αυτής, βρήκαμε ένα σημείωμα μέσα σε ένα λευκό φάκελο που έγραφε με πάμπολλα ορθογραφικά λάθη και με μικρές κοφτές προτάσεις τα εξής λόγια: « Σας ευχαριστώ πολύ για τη ζεστασιά και την ανοιχτή αγκάλη που μου προσφέρατε. Τα είχα ανάγκη όσο τίποτε άλλο. Ελπίζω κάπου να ξανανταμώσουμε. 

Είμαι σε τέτοια κατάσταση θλίψης που δε μπορώ να σας επιβαρύνω άλλο με την παρουσία μου. Η κατάστασή μου χειροτερεύει κάθε μέρα. Μη με ψάξετε. Σας σκέφτομαι». Τα λόγια αυτά αμέσως έφεραν στο μυαλό της Ινές αυτά που έγραφε στο ημερολόγιό της μια ζωγράφος, χαμένη στους υπαρξιακούς της λαβυρίνθους κι αυτή, η Φρίντα Κάλο. Όμως η επιθυμία κάθε ανθρώπου είναι σεβαστή και όσο και να μας πληγώνει πρέπει να υπακούμε, μη με ψάξετε έγραψε. 

Άλλωστε όποιος έχει μεγαλώσει με ανασφάλιες, είναι καταδικασμένος να ζήσει μέσα σε αυτές. Ο NISOS από τη μεριά του το θεώρησε όλο αυτό που έγινε πολύ φυσικό και την εξαφάνιση θέμα χρόνου μιας και στο διάβα της ζωής του έχει γνωρίσει πολλούς τέτοιους ανθρώπους και με πολλούς έχει κάνει και παρέα, θεωρώντας τους αρκετά ενδιαφέρουσες προσωπικότητες αλλά όπως συχνά πυκνά λέει «τοξικές».

Το τραγούδι που παίζει στο ραδιοφωνάκι είναι μάλλον ιδανικό για την περίσταση και ικανό να σε οδηγήσει σε μονοπάτια περισυλλογής «με διαβατάρικα πουλιά έρωτα να μην πιάνεις γιατί είναι διαβατάρικα και γρήγορα τα χάνεις». 

Σκέφτεται φωναχτά πόσο δίκιο έχουν τα ποιήματα, τα τραγούδια, τα δοκίμια ωστόσο η ένστασή του είναι ότι αυτά έχοντας ένα μαγικό τρόπο εισχωρούν μέσα στην ψυχοσύνθεση των ανθρώπων απλώς αναλύουν καταστάσεις ή –χειρότερα- τις προσσεγγγίζουν επιδερμικά χωρίς να είναι αυτός ο στόχος. Όμως σχεδόν πάντα ερεθίζουν το μυαλό και δίνουν τροφή για σκέψη.

 Όλη αυτήν την ώρα η Ινές είναι αμίλητη, σχεδόν βουρκωμένη και μετά μεγάλης βίας, μάλλον ένεκα ενός περίεργου εγωισμού συγκρατεί τα δάκρυά της για να μη γίνουν ορμητικό ρυάκι. Όσο και να προσπαθεί εκείνος να της αλλάξει διάθεση κάνοντάς την να ευθυμήσει, ακριβώς το αντίθετο πετυχαίνει. Τελικά της κάνει μία πρόταση που μόνο αδιάφορη δε μπορεί να χαρακτηριστεί.

« Επειδή αφήσαμε κάτι στη μέση εδώ και τρεις εβδομάδες, πρέπει να το ολοκληρώσουμε. Οφείλουμε στους εαυτούς μας ένα ταξίδι στις αναμνήσεις, στα τοπία που περπατήσαμε και στα περάσματα που διαβήκαμε, στα λιμάνια του κόσμου και του μυαλού μας. Και ύστερα μπορούμε απρόσκοπτα να αποφασίσουμε αν θέλουμε να φύγουμε από αυτό το μελισσολόι και να πάμε να ζήσουμε αλλού».

Αυτή η τελευταία πρόταση χαροποίησε πολύ την Ινές αλλά και τη μικρή Μαγιού που ξεχύθηκε σαν σίφουνας και έπεσε στην αγκαλιά του πατέρα της. Ευθύς από τη γυναίκα τα δάκρυα σα να στέρεψαν και ήλθε στα χείλη της ένα πλατύ χαμόγελο. Περίεργα παιχνίδια που παίζει η ζωή σκέφτομαι και μονολογώ ότι οι εναλλαγές χαράς και λύπης είναι από τα μαγικά συναισθήματα που μπορεί να νιώσει κάποιος. Όπως άλλωστε λέει κι ένας Ρώσος συγγραφέας χωρίς χαρές θα ήταν σύντομη η αγάπη μας, χωρίς λύπες θα ΄ναι κι ο χωρισμός...

Υγιαίνετε



Δεν υπάρχουν σχόλια: