Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ



ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ ΣΩΚΟ

undefined
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.
 
Με την ανατολή του ηλίου ο NISOS, βρήκε το αυτοκίνητο φορτωμένο με τα απολύτως απαραίτητα και την Ινές και τη μικρή Μαγιού έτοιμες για το μεγάλο ταξίδι που τις είχε υποσχεθεί. 


Χωρίς αντίρρηση εκείνος πήγε να πάρει το μπάνιο του και να ετοιμαστεί με τη σειρά του ώστε να φύγουν για μία βουτιά στις αναμνήσεις όπως λέει. Η αυγή τους βρίσκει να πίνουν τον καφέ τους στην αυλή, έναν από τους τελευταίους καφέδες στο συγκεκριμένο μέρος ελπίζει η Ινές, καθώς σχεδίαζαν το επερχόμενο φευγιό τους με ενθουσιασμό.

Μια απρόσμενη όμως επίσκεψη τους χαλάει, ευελπιστουν προσωρινά, τα σχέδια. Η παιδική φίλη της Ινές από το χωριό, την οποία υπεραγαπούσε ξεπροβάλλει στο απέναντι πεζοδρόμιο και στη συνέχεια κοντοστέκει πίσω από τη σιδερένια πόρτα με μία μικρή βαλίτσα στο χέρι και με μάτια κατακόκκινα, τα οποία θαρρείς πως πετούσαν φλόγες από τα εσωτερικά τους. 


Είχε δε, ένα πολύ παράξενο όνομα. Την έλεγαν Αγιούπα ή μάλλον με αυτό την προσφωνούσαν από τη γέννησή της και έτσι στο διάβα των χρόνων χάθηκε το πραγματικό της όνομα. 

Ένα πράγματι πολύ όμορφο κορίτσι, της είχαν δώσει το επίθετο φεγγαροστολισμένη, αλλά με πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια καθώς την βρήκαν πολλές κακουχίες και έζησε μέσα σε ένα περιβάλλον διαρκών στερήσεων.

Λόγω της εκθαμβωτικής ομορφιάς της οι χωρικοί την πείραζαν υπέρ το δέον κι εκείνη συνεσταλμένη και φοβούμενη την κατακραυγή δεν τολμούσε να μιλήσει ούτε στην ίδια της τη μητέρα. 

Άλλωστε οι μικρές και οι κλειστές κοινωνίες ενθαρύνουν ευκολότερα τις συγκαλύψεις πάσης φύσεως. Κάποια στιγμή κάτω από περίεργες συνθήκες κατέβηκε στην Αθήνα και έκτοτε χάθηκαν τα ίχνη της.

Η Ινές κάθεται όρθια αποσβολωμένη και με εμφανή δάκρυα χαράς, συγκίνησης και αμηχανίας συνάμα την αγκαλιάζει ενθυμούμενη σε κλάσματα δευτερολέπτων όλο το κοινό τους παρελθόν. Ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που περίμενε να δει στη ζωή της αν και συχνά πυκνά την έφερνε στη μνήμη της. 


Αλλά και η Αγιούπα φαινόταν πολύ ταραγμένη και καθώς κάθισε μαζί μας, άρχισε να μας μιλάει για την απροσδόκητη εμφάνισή της. Μίλαγε επι ώρες χωρίς να έχει κανείς μας τη διάθεση να τη διακόψει γιατί η ιστορία της συνδυάζει στοιχεία εκπληκτικά και τρομακτικά παράλληλα.

Ήρθε λοιπόν στην πρωτεύουσα σε μικρή ηλικία και πεντάμορφη καθώς ήταν, έμπλεξε στα δίχτυα ενός γερογόη πολιτικού με τεράστια κομματικά και κυβερνητικά γαλόνια, λόγω των θέσεων που θήτευσε. 


Τον γνώρισε στο γραφείο του και ευθύς αμέσως έπεσε στον έρωτά του κι από τότε άρχισε η μεγάλη ζωή γι αυτήν. Ταξίδια, ακριβά αυτοκίνητα, συνεστιάσεις και ένα σπίτι ολόιδιο με το σπίτι των ονείρων της δώρο σ’ αυτήν την πεντάμορφη να το διακοσμεί όπως η ίδια θέλει. 

Ένα κορίτσι που έμενε σε μία τρώγλη στους πρόποδες ενός βουνού με χίλιες μύριες στερήσεις, βρήκε αυτό που η ίδια ονειρευόταν από παιδούλα, λούσα, πλούτη, μεγαλεία και προπάντων ένα μέλλον που σκιαγραφόταν λαμπρό. «Εσείς τι θα κάνατε;» μας ρώτησε χωρίς να λάβει όμως καμία απάντηση. 

Ήρθε όμως το πλήρωμα του χρόνου, όπως συμβαίνει πάντα, και αυτός ο πολιτικός παραγκωνίστηκε από το ίδιο το σύστημα που τον χειροκροτούσε και τον εξέθρεψε. 

Σα να μην έφτανε αυτό, ο πολιτικός κατηγορήθηκε για «αθέμιτο πλουτισμό» και μαζί του κατηγορήθηκε και η Αγιούπα που στο μεταξύ είχε γίνει μητέρα ενός πανέμορφου αγοριού. 

Και άρχισε η γενικότερη κατακραυγή και ξεκίνησε η αρχή του τέλους για την Αγιούπα και έκλεισαν οι πόρτες από τις συνεστιάσεις, της πήραν και το σπίτι των ονείρων της μαζί με το αυτοκίνητο. 

Η ρότα της μοίρας της ήταν προδιαγεραμμένη από παιδούλα. Στο μυαλό μου ασυνείδητα ήρθαν τα λόγια του Σοπενχάουερ «Εκείνο που οι άνθρωποι ονομάζουν μοίρα, στην ουσία είναι ένα σύνολο ανοησιών που έκαναν».

Υγιαίνετε 




Το ανάρτησα από http://agriniovoice.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: