Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Η «ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ» ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΆΡΘΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" ΤΗΣ 10.2.2013 ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ...

Ο Γ. Στουρνάρας έκανε το ντεμπούτο» του επί Σημίτη, ως επικεφαλής του ΣΟΕ και με τη ρετσινιά «το παιδί του Γιάννου». Μετά ήρθε το ΙΟΒΕ και ο θώκος στο υπ. Οικονομικών. Ομως, οι πολιτικές φιλοδοξίες, σύμφωνα με το περιβάλλον του, δεν σταματούν εδώ...


Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

 


«Εκπαιδεύτηκε επί σειρά ετών για να παίξει ρόλο και όχι για να "καεί", όπως άλλοι. Γνώμη μου είναι ότι στοχεύει πλέον σε πολιτική καριέρα». Η φράση ανήκει σε έναν από τους εμπειρότερους παράγοντες της δημόσιας ζωής που παρακολουθεί -και στο παρελθόν έχει συνεργαστεί στενά μαζί του- τον υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα.

Δεν επιβεβαιώνει ότι κινείται για τη δημιουργία κόμματος, θεωρεί όμως ότι η πολιτική καριέρα εκ των πραγμάτων αποτελεί ένα (όχι και τόσο μελλοντικό) στόχο του κ. Στουρνάρα. 

 

«Ισχυροί παράγοντες, όπως ο Σόιμπλε και η Λαγκάρντ, τον θεωρούν τον πλέον κατάλληλο συνομιλητή στην Ελλάδα. Αυτό είναι μεγάλο προνόμιο σε μία χώρα όπως η δική μας, που για αρκετά χρόνια ακόμα θα βρίσκεται υπό ευρωπαϊκή επιτήρηση. Και μία παλιά κινέζικη παροιμία λέει: "Καλύτερα με το διάβολο που ξέρεις, παρά με το διάβολο που δεν ξέρεις"», προσθέτει με νόημα.

Η ρετσινιά...
Ο σημερινός υπουργός Οικονομικών εμφανίστηκε στην πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου την πρώτη περίοδο της κυβέρνησης Σημίτη, ως επικεφαλής του ΣΟΕ (Σώμα Ελλήνων Εμπειρογνωμόνων). «Παιδί του Γιάννου», έλεγαν τότε όσοι γνώριζαν τη σχέση του με τον τότε «τσάρο» της οικονομίας, ενώ μέχρι και πρότινος όλοι θεωρούσαν ότι όλη του η διαδρομή έχει την «ευλογία» του Κ. Σημίτη. 

 

«Οποιος βρέθηκε σε τραπέζια, παρουσιάσεις βιβλίων και άλλες συγκεντρώσεις, καταλάβαινε εύκολα ότι ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν ένα από τα πρόσωπα που ο Σημίτης πίστευε πολύ. Δεν θυμάμαι να έλειψε ποτέ από τις εκδηλώσεις του ΟΠΕΚ» λέει ο συνομιλητής μας, που αποκαλύπτει ότι μέχρι πρότινος Σημίτης και Στουρνάρας μιλούσαν πολύ συχνά στο τηλέφωνο, «αφού ο Γιάννης δεν έπαψε ποτέ να συμβουλεύεται τον Σημίτη». 

 

«Γιατί μέχρι πρότινος; Εχει συμβεί κάτι;» ήταν η εύλογη ερώτηση. «Ο Σημίτης φέρεται ενοχλημένος από την προσκόλληση του Στουρνάρα στον Σαμαρά. Και σε όποιους εμπιστεύεται, το έχει πει» ήταν η απάντηση.

Με σταθερή θέση στο άρμα του εκσυγχρονισμού, ως επικεφαλής του ΣΟΕ, ο Γιάννης Στουρνάρας απέκτησε ισχυρούς φίλους στο τραπεζικό σύστημα και στις εταιρείες consulting (σύμβουλοι επιχειρήσεων) που τη δεκαετία του '90 λειτουργούσαν ως προέκταση ισχυρών πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, αναλαμβάνοντας μεγάλα projects. Αργότερα, ως επικεφαλής του ΙΟΒΕ, ενίσχυσε ακόμα περισσότερο τη θέση του έναντι της πολιτικής και οικονομικής ελίτ της χώρας, αφού έκανε καλή δουλειά, με κριτήριο το πώς και πόσο εξυπηρέτησε τα συμφέροντα των βασικών χρηματοδοτών του ιδρύματος, δηλαδή των Ελλήνων βιομηχάνων. Το 2007, στη μεγάλη σύγκρουση ανάμεσα στον Γ. Παπανδρέου και τον Ευ. Βενιζέλο, στήριξε με όλες του τις δυνάμεις τον Ευ. Βενιζέλο, αλλά βρέθηκε στην πλευρά των χαμένων.

Την περίοδο της μεγάλης ρευστότητας, όταν δηλαδή φαινόταν ότι επρόκειτο να αποχωρήσει ο Παπανδρέου από την πρωθυπουργία και ο Σαμαράς αρνιόταν τη συμμετοχή του σε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, ο Γιάννης Στουρνάρας αποδέχθηκε την πρόταση του φίλου του, Γιώργου Φλωρίδη, να μετάσχει ως ιδρυτικό μέλος στον Κοινωνικό Σύνδεσμο. Παράλληλα, πήγαινε συχνά πυκνά στο γραφείο του τότε πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, τον οποίο συναντούσε τις περισσότερες φορές κατ' ιδίαν, χωρίς την παρουσία τρίτων. 

 

Οταν τα πράγματα άλλαξαν, ο Γιάννης Στουρνάρας, έχοντας ακόμα τη στήριξη του Κ. Σημίτη, αλλά και τη στήριξη των μεγαλοτραπεζιτών, βρέθηκε έξω από το γραφείο τού -πρωθυπουργού πλέον- Α. Σαμαρά, για να δεχθεί την πρότασή του να αναλάβει υπουργός Οικονομικών. Η επιλογή Σαμαρά είχε λογική. Οι αντιδράσεις που με βεβαιότητα υπολόγιζε ότι θα είχε από το εσωτερικό της Ν.Δ. ήταν λιγότερο σημαντικές από τα οφέλη που θα είχε για τον πρωθυπουργό η επιλογή ενός προσώπου όπως ο Γιάννης Στουρνάρας, που εξασφάλιζε τη θετική γνώμη των τραπεζών και των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων της χώρας.

...και οι ισορροπίες

Ως υπουργός Οικονομικών, ο κ. Στουρνάρας επιχείρησε να κινηθεί κρατώντας τις ισορροπίες. Κατ' αρχάς επένδυσε σε μία σχέση εμπιστοσύνης με τον πρωθυπουργό, από τον οποίο ζήτησε να μην παρεμβάλλονται ούτε οι πιο στενοί συνεργάτες του Σαμαρά. Διατήρησε στο γραφείο του στελέχη που είχε επιλέξει ο Λουκάς Παπαδήμος και στελέχη που δούλεψαν για τον Γ. Παπακωνσταντίνου. Προσέλαβε δε συνεργάτες του Μ. Χρυσοχοΐδη και της Α. Διαμαντοπούλου, που αποτελούν και βασικά μέλη της ομάδας των συνεργατών του, όπως ο διευθυντής του γραφείου του, Ακης Σκέρτσος, που ήταν πρώην στενός συνεργάτης του Μ. Χρυσοχοΐδη, αλλά και η Αλίκη Δουλή, βασική του γραμματέας, πρώην συνεργάτις της Α. Διαμαντοπούλου.

Το τελευταίο διάστημα, ο Γ. Στουρνάρας περνά ίσως τη μεγαλύτερη πολιτική δοκιμασία από τότε που ανέλαβε υπ. Οικονομικών. Με αφορμή -και όχι αιτία -μία δήλωσή του στη ΝΕΤ περί «καταστροφικής διετίας 2007-2009», έχει βρεθεί στο στόχαστρο του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, «καραμανλικών» βουλευτών και στελεχών, αλλά και «σαμαρικών», που έχουν βρει ευκαιρία να επαναφέρουν στο προσκήνιο τις αντιρρήσεις τους για την επιλογή Σαμαρά. 

 

Στο πρόσφατο παρελθόν, όταν δεχόταν επί μήνες τις επιθέσεις Βενιζέλου, ο Α. Σαμαράς τον στήριξε, ενισχύοντας τη θέση του και έναντι των στελεχών της Ν.Δ., αλλά και των στενών συνεργατών του. Τώρα, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα...

 

Το ανάρτησα από http://www.enet.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: