Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΜΕΛΗΣ: ΑΓΧΕΜΑΧΟ


Κώστας Γ. Μαμέλης
            kmamelis@yahoo.gr

Αρκετά με το παρελθόν. Όπως κι αν ονομαστεί , κατά τις εγχώριες υπερβολές (φαύλο, μαύρο, καταστροφικό ή ονειρικό, αξέχαστο), μας έφερε εκόντες-άκοντες στη στιγμή της αλήθειας.

Το μέλλον αποτελεί τη «μεγάλη εικόνα» της χώρας και του λαού μας. Και αλήθεια αποτελεί η γνώση της διαμόρφωσης του μέλλοντος της χώρας και των ανθρώπων της.

Μόλις ξεφύγουμε από την κοντόθωρη «μικρή εικόνα», που μας απομυζεί μέρα τη μέρα, με την άκριτη αντιπαράθεση, την εισαγόμενη κατάθλιψη, την επιβαλλόμενη τεχνητή φοβία, μας περιμένει το «ενώπιος ενωπίω».
Και οι ώρες πλησιάζουν με βηματισμό ταχύ, τραχύ, τετελεσμένο.

Όσοι ισχυρίζονται ότι τους ανήκει η ιστορία πρέπει να μιλήσουν χωρίς περιστροφές.

Θα δούμε μπροστά μας «τους εμπόρους να εισπράττουν σκύβοντας το κέρδος των δικών τους πτωμάτων»*, με ότι αυτό συνεπάγεται ή θα αστράψουν στα μάτια μας «τα πελέκια στον αέρα σκίζοντας προτομές Αυτοκρατόρων και Στρατηγών»;*.

Σκληρός νεοφιλελευθερισμός με σαφή ιδεολογική αφετηρία και περιτύλιγμα νομοτέλειας («αυστηρά» οικονομικό μέγεθος, «σωτήρια» μαθηματική εξίσωση) ή άλλος αξιόπιστος, προοδευτικός δρόμος εξόδου από την κρίση;

Και ποιος, με ποιους, πότε, πως;

Η ευρωπαϊκή καθοδηγητική ελίτ αποδέχεται «έντιμο συμβιβασμό» εκτός των ορίων του στρατηγικού της σχεδιασμού;

Μήπως τα όριά της είναι επώδυνα,ταπεινωτικά, σα «τα βήματα των Ευμενίδων» που πολλοί, «πλην Λακεδαιμονίων», «εμάντευσαν, ησθάνθησαν, εγνώρισαν»;

Στην ουσία του το μέλλον της χώρας, χωράει κι επιδέχεται-αναλόγως της οπτικής γωνίας - αριστερής ή δεξιάς-(στο βαθμό που υπάρχει η συνείδηση της ανάγκης για τον προσδιορισμό του), πολλαπλών απαντήσεων.

Αρκεί να υπάρχει οπτική γωνία κι όχι σφαλιστά μάτια, αδιαφορία, άρνηση, παραίτηση.

Αρκεί αυτές οι γνωστές δυο λέξεις (αριστερά - δεξιά) να μην χάνουν το νόημά τους, το ιστορικό τους φορτίο, την ιδεολογική τους κατεύθυνση, το πολιτικό τους οπλοστάσιο.

Για αυτό αξίζει να μιλήσουμε, σε αυτό αρμόζει να συγκεντρώσουν οι μέχρι τώρα σιωπηλοί πνευματικοί ταγοί τις προτάσεις τους, επί αυτού να εστιάσει το ενδιαφέρον του ο λαός μας.

Μα πιο πολύ να το διεκδικήσουν τα παιδιά μας, με την ξέφρενη αποκοτιά της νιότης τους οδηγό, κρατώντας παραμάσχαλα τη σύνεση, άλλοτε ως αμαρτία της συντήρησης κι άλλοτε ως αγχέμαχο της προόδου.

* Άξιον Εστί-Ο.Ελύτης

Δεν υπάρχουν σχόλια: