Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: ΈΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΑΡΓΙΝΟ


 ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ ΣΩΚΟ
undefinedΓεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.

Ολονυχτία έκανε η Ινές γιατί περιμένει πως και πως τη «βουτιά στις αναμνήσεις» όπως προτρέχει να ονοματίσει αυτό το ταξίδι. Το αυτοκίνητο το φόρτωσε με τα απολύτως απαραίτητα, από τα χαράματα δείγμα της ανυπομονησίας της αλλά και της χαράς της που επιτέλους θα ξέφευγε από την Αθήνα. 


Φαίνονταν στα μάτια της κάθε φορά που μιλούσε, άλλοτε μάτια βουρκωμένα, άλλοτε μάτια που καρτερικά προσμένουν να της προταθεί κάτι, άλλοτε μάτια κατεβασμένα που φανερώνουν από τη μια δειλία να ζητήσουν το οτιδήποτε από την άλλη όμως είναι τόσο απογοητευμένα γιατί ο σύντροφός τους δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς θέλουν ή δε δίνει και τόση σημασία. 

Τα μάτια είναι ένα ασφαλές μέσον επικοινωνίας όταν στερεύουν τα λόγια και με αυτόν τον τρόπο μιλούσαν συχνά μεταξύ τους μεταφέροντας συχνά ο ένας τον άλλον την αγάπη του, τον θαυμασμό του, τη χαρά ή τη λύπη του μα πάνω από όλα μοιράζονταν την κοινή τους μελαγχολία. 

Πραγματικά ο NISOS αρεσκόταν στο κοίταγμα των ματιών της και κάθε φορά ως άλλος Σέξπυρ έκανε την ερώτηση «Ποιος είναι ο δάσκαλος του ωραίου σ’ αυτόν τον κόσμο»; και κάθε φορά η Ινές έπαιρνε την ίδια απάντηση από τα χείλη του «Μόνο τα μάτια σου».


Στον καφέ απάνω αποφασίστηκε ότι η διάρκεια του ταξιδιού θα είναι ολίγων εβδομάδων, τόσο αφηρημένα γιατί εκείνος δεν έχει καθόλου καλή σχέση με το χρόνο ώστε να μπορεί να συγκεκριμενοποιήσει το κάθετι (ποτέ δεν είχε). 

Η διαδρομή θα περιλαμβάνει τα μέρη εκείνα που έχουν πάει κατά καιρούς σα ζευγάρι ή τουλάχιστον όσα περισσότερα γίνεται. Όλα τα άλλα θα βρεθούν στην πορεία μιας και ο NISOS δεν είχε καλή επαφή εκτός από το χρόνο και με το πρόγραμμα. 

Ούτε ρολόι καταδέχτηκε ποτέ να φορέσει, μήτε σημειωματάριο να πάρει μιας και όλα τα κατέγραφε στο μυαλό του. Εκτός αυτού, όταν τολμούσε να σχεδιάσει πράγματα που ήθελε πολύ όλο το σύμπαν συνωμοτούσε εναντίον του και τελικά δεν κατάφερνε τίποτα.  

 Η Ινές φυσικά το ακριβώς αντίθετο, ίσως κι αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος που ταίριαξαν απόλυτα. Μια αφελής ερώτηση με τριγυρνούσε πολλή ώρα τώρα και την έκανα περιμένοντας απάντηση από το NISOS. Σχετίζεται με το σκοπό του ταξιδιού.


« Δεν έχουμε σκοπό να πάμε κάπου συγκεκριμένα, απλώς θα πάμε. Το ζήτημα είναι να μην είμαστε στάσιμοι και να μετακινούμαστε διαρκώς. Αν το ταξίδι συνδυάζεται και με μία νοσταλγική διάθεση, που ούτως ή άλλως μας διέπει, τότε φανερώνει μια εκ των προτέρων επιτυχία του ίδιου του ταξιδιού.

Στους πρώτους πηγαιμούς αισθάνομαι ότι πάντα κάτι ξεχνάω, κάτι αφήνω πίσω –σημαντικό ή ασήμαντο- σίγουρα σημαδιακό, που τη δεύτερη φορά προνοώ και το μαζεύω. Από την άλλη είναι και μια απέραντη νοσταλγία για όλα αυτά που έχουμε ζήσει, για τις καλές ή άσχημες στιγμές που δυστυχώς ή ευτυχώς για να τα νιώσεις όπως τα έχεις ανάγκη, πρέπει να επισκεφθείς τους τόπους στους οποίους εκτυλίχθηκαν».


Μάλλον κάτι παρόμοιο ήθελε να πει ο Λειβαδίτης όταν έγραφε «Ω απέραντη νοσταλγία για κάτι που δε ζήσαμε κι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή μας».


Υγιαίνετε
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: