Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΈΚΤΑΚΤΟ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ




ΔΗΛΩΣΗ

Για το έκτακτο αντικαταστατικό συνέδριο και την αυτοκάθαρση και ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ, όπως επιβάλλουν σήμερα η Ιστορία του και η ανάγκη σωτηρίας της χώρας και τα συμφέροντα του λαού μας
Πολλοί, από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, στις 3 Σεπτέμβρη του 1974, μέχρι σήμερα, είτε βάλλοντας εκ των έξω, είτε υπονομεύοντας εκ των έσω, ονειρεύτηκαν τη διάλυσή του. Έπεσαν έξω. Θα πέσουν και πάλι έξω. ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ!... Γιατί, όπως διακήρυξε ο ιδρυτής του, Ανδρέας Παπανδρέου (17/4/1994): « Το ΠΑΣΟΚ δεν γεννήθηκε για ν’ αποτελέσει διάττοντα αστέρα στα δημόσια πράγματα του τόπου». Ο ίδιος πρόσθεσε: «Ούτε χαρίζεται, ούτε κληρονομείται, ούτε τεμαχίζεται σε τιμάρια»!


Ως «τιμάριό» τους θεώρησαν, προφανώς, το ΠΑΣΟΚ, κάποιοι από όσους βρέθηκαν – όπως βρέθηκαν – στην ηγεσία του. Έτσι συμβαίνει, συνήθως, σε όλα τα ελληνικά κόμματα, που κυριαρχεί, τα τελευταία χρόνια η «ενός ανδρός αρχή», αντί των δημοκρατικών διαδικασιών. Με την ίδια «αρχηγική» λογική και ο κ. Βενιζέλος, αποφάσισε να συγκαλέσει ένα έκτακτο συνέδριο με το 1/3, περίπου, των μελών του διορισμένα από τον ίδιο σαν ΑΡΙΣΤΙΝΔΗΝ(!), για να υποβάλει, υποτίθεται σ’ αυτό την … παραίτησή του! Κάτι για το οποίο, οι πάντες διαπόρησαν…

Ο πραγματικός σκοπός, όπως αποδείχτηκε, ήταν να υποκατασταθεί το τακτικό καταστατικό συνέδριο του Κινήματός μας, προκειμένου να περάσει μια «απόφαση» ενσωμάτωσης και απορρόφησης του ΠΑΣΟΚ, μαζί με άλλα υπαρκτά, αλλά, μάλλον, ανύπαρκτα, ουσιαστικά κόμματα – κινήσεις «σφραγίδες», μέσω ενός «Ιδρυτικού Συνεδρίου», ενός «νέου, πραγματικά, σχήματος», όπως το ονόμασε σαν «Δημοκρατική Παράταξη ή Συμπαράταξη ή Κεντροαριστερά ή Ελληνική Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία…» και επειδή αυτό «εκλογικά δεν αρκεί. Χρειάζεται κάτι παραπάνω…» (διαλέγετε και παίρνετε! …).

Κάπως έτσι, νομίζει ότι θα επανέλθει «δριμύτερος», σαν «επικεφαλής», όπως λέει κι ο κ. Θεοδωράκης, ενός «σχήματος» α λα ΣΥΡΙΖΑ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ κ.ά., όπου το ΠΑΣΟΚ, σαν «συνιστώσα», θα έχει την ίδια τύχη των «συνιστωσών» των εν λόγω «αρχηγικών», επίσης, κομμάτων.

Ζήτησα τον λόγο, έχοντας πρόσθετο συνειδησιακό καθήκον, ως ένα από τα 150 ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ. Δεν μου δόθηκε. Απευθύνθηκα στο Συνέδριο, δηλώνοντας ότι «Το ΠΑΣΟΚ δε διαλύεται». Οι άνθρωποι του κ. Βενιζέλου στο προεδρείο με χλεύασαν, φωνάζοντάς μου «στο καλό!».

Αυτές και κάποιες άλλες, πιο σοβαρές ασχημίες και ιδιοτέλειες προσώπων, που καπηλεύτηκαν τις αρχές και τις αξίες του ΠΑΣΟΚ, αποτελούν στίγμα για εκείνους και όχι για το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και των εκατομμυρίων λαού, που πίστεψαν και τις χιλιάδες των μελών του, που αφοσιώθηκαν σ’ αυτές ανιδιοτελώς. Όλοι αυτοί, αναμένουν την αυτοκάθαρση και αναγέννηση του μεγάλου πατριωτικού και δημοκρατικού Κινήματός μας, για να επιστρέψουν στο ιδεολογικό και πολιτικό «σπίτι» τους.

Είναι οι μυριάδες των διωγμένων ή των απογοητευμένων και από τη χυδαία προπαγάνδα εναντίον του ΠΑΣΟΚ και των βουλευτών του, οι οποίοι, αν και προπηλακιζόμενοι, διασυρόμενοι και συκοφαντούμενοι, ως «πράκτορες της Μέρκελ», «δοσίλογοι» κ.ά τόλμησαν και στάθηκαν όρθιοι το 2010 για να μη χρεοκοπήσει η χώρα. Όταν αυτοί που την έφεραν ως εκεί έφευγαν και άλλοι πολιορκούσαν για να «κάψουν το «μπ…» τη Βουλή»!

Το ΠΑΣΟΚ, ασφαλώς, οφείλει, να αυτοκαθαρθεί, να ανασυγκροτηθεί, μέσα από ΕΝΩΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ σε όλη τη χώρα. Να συνεχίσει τον αγώνα του, ανανεούμενο, σε πρόσωπα και πρωτίστως σε ιδέες, στο πλαίσιο της πάγιας εθνικής και δημοκρατικής στρατηγικής, που χάραξε με την ίδρυσή του, ο Ανδρέας Παπανδρέου, στις 3 Σεπτέμβρη 1974.

Αλλαγές και συνεργασίες τακτικού χαρακτήρα, που επιβάλλουν οι εκάστοτε συνθήκες και, ειδικώς σήμερα, η ανάγκη της σωτηρίας της χώρας και τα συμφέροντα του λαού μας, αποτελούν ευθύνη ενός τακτικού καταστατικού συνεδρίου. Άμεσο καθήκον της ή του υποψηφίου, που θα αναδειχθεί ως νέος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, έστω και με την ατελή διαδικασία της επόμενης Κυριακής, είναι η ανασυγκρότηση το ταχύτερο δυνατόν, των οργανώσεών μας και η σύγκληση αυτού του τακτικού συνεδρίου. Και όχι, βεβαίως, με τις ως τώρα εφαρμοζόμενες, αλλά με πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ, ανανεώνεται και συνεχίζει να υπηρετεί την Πατρίδα και τον ελληνικό λαό.

Δεν υπάρχουν σχόλια: