Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΣ: ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ, ΤΟ ΠΕΠΑΛΑΙΩΜΕΝΟ, ΤΟ ΠΙΟ ΑΛΗΘΙΝΟ,ΤΟ "ΑΛΗΘΙΝΟ" ΣΤΟ "ΤΕΛΟΣ" ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ!


Ο νεοφιλελευθερισμός τροφοδότησε με δυναμική τις τελευταίες δεκαετίες τον καπιταλισμό αλλά παράλληλα εξάντλησε την ισορροπία και τον δυναμισμό του. Ωστόσο παρά τα δεινά και την δυστυχία που επιφέρει στην υφήλιο: πείνα, ανεργία, ανισότητες, καταστροφή του περιβάλλοντος, δεν "επιβεβαιώνει" τον Μάρξ για την αυτοκαταστροφή του. 
Γιατί άραγε;

Πρώτον: διαχειρίζεται τα επιστημονικά επιτεύγματα, τις ανακαλύψεις, (υπερσύγχρονοι υπολογιστές, ρομπότ, τηλεπικοινωνίες, μορφές ψηφιακών τεχνολογιών αιχμής) ορίζει το πώς και πότε αντικαθιστά πεπαλαιωμένα συστήματα και μαζί εκατομμύρια θέσεις εργασίας.

Δεύτερον: οι υφιστάμενες εναλλακτικές είναι παγιδευμένες στην ενασχόλησή τους με τα της οικονομίας της αγοράς, σε γραφειοκρατικές μεταρρυθμίσεις και μάχες διαχειριστικών χαρακωμάτων, ενώ αδυνατούν να δουν σύγχρονες αλλαγές με βάθος και κλίμακα, σχέδιο μετάβασης στο μέλλον. Δεν "διακρίνουν" την νέα διαστρωμάτωση στην βάση της τρίτης τεχνολογικής επανάστασης που κατατάσσει με κριτήριο το εισόδημα.

Από την γεωργία έως τις χρηματιστηριακές αγορές, την διακυβέρνηση, διαμορφώνονται δυνητικά δύο αντίπαλοι πόλοι: μία "ελίτ" στην πολιτική και μία "αριστοκρατία" γνώσης στην παραγωγή και όλοι οι άλλοι. Αποτέλεσμα υποβάθμιση

της εργασίας, των δημοκρατικών, δημιουργικών νοημάτων ζωής, η πολιτισμική ερήμωση. Έτσι οι νέοι εκτός εργασίας ήδη νοιώθουν ανήμποροι, οι πολίτες όλο και πιο αποκλεισμένοι.

Η αντοχή και επιβίωση του καπιταλισμού στην παγκοσμιοποίηση, σε ένα ανοιχτό πεδίο χωρίς σύνορα- όταν και οι πιο ανεπτυγμένες χώρες έχουν εκρηκτικά φαινόμενα φτώχειας, ανισοτήτων, γκέτο, διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής- έχει πλέον ως συνθήκη τη βίαιη διάλυση της προηγούμενης κοινωνικής ταξινόμησης, την προκλητική αδιαφορία για την κατάσταση ζωής των ανθρώπων. Παράγει εκτεταμένη ανομία και εγκληματικότητα κάθε είδους.

Η φαινομενικά απρογραμμάτιστη, άπληστη, ξέφρενη νεοφιλελεύθερη εκτροπή θανατώνει: κάθε βεβαιότητα στις εργασιακές, κοινωνικές σχέσεις, τις αξίες των οικουμενικών, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ειρηνικής συνύπαρξης, των αρχών φροντίδας του περιβάλλοντος, της δημοκρατίας.

Αναζητείται ο ιστορικός ρόλος νέας προοδευτικής πρότασης: εδώ, στην Ευρώπη, στον κόσμο για να νοηματοδοτήσει μια ειρηνική κοινωνική και πολιτιστική επανάσταση, για να μην περάσουμε στην εποχή των μετα-αγορών (που διαφαίνεται) μέσα από ερείπια και μαζική ανθρωπιστική καταστροφή.

Να τολμήσει να μιλήσει για αλλαγές στον διεθνή, Ευρωπαϊκό καταμερισμό, για ενσωμάτωση και πως -υπέρ των ανθρώπων- των νέων τεχνολογιών, για έναν τρόπο φορολόγησης των προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής τεχνολογίας, για ισχυροποίηση του τρίτου τομέα (κοινωνικού) της οικονομίας, ενεργοποίηση της συμμετοχής των πολιτών, επανίδρυση της δημοκρατίας με πυρήνα τις τοπικές και ανθρώπινες κοινότητες. Χρειαζόμαστε ούτε λίγο, ούτε πολύ, ένα σύγχρονο σοσιαλισμό ως "αναπόφευκτη" διέξοδο για τους ανθρώπους και για προστασία, αποφυγή των χιονοστιβάδων κατακρήμνισης του καπιταλισμού που γνωρίσαμε.

Ο συνδυασμός οικονομικού/κοινωνικού κόστους οφέλους με νέα παραμετροποίηση, εποικοδομητική αξιοποίηση και σεβασμό στους πόρους μπορεί, με θεμέλιο την αναγέννηση του ανθρώπινου πνεύματος, να είναι η απαρχή κοινωνικής μεταμόρφωσης στον 21ο αιώνα!

Το δίλλημα στις εποχές που η πρόοδος μπορεί να εξαλείψει την πείνα και την επικίνδυνη διάβρωση του οικοσυστήματος, είναι: δημιουργική συνύπαρξη ατόμων και κοινωνιών, πρωτοβουλιών και δραστηριοτήτων ή πορεία με "ιούς βιολογικού πολέμου", υπερεκμετάλλευσης της ανθρώπινης γνώσης, ιδιοποίησης πόρων, συσσώρευσης πλούτου σε ελάχιστους και σε συγκεκριμένες ζώνες διαμονής.

Αν όχι με μια νέα γενιά ιδεών, οραμάτων, (όχι διαχειριστικής ή εκφυλισμένης κενολογίας),

δυνατών λύσεων και μαχητών, τότε: τι και από πού, ποιοί, πώς και πότε;

Δεν υπάρχουν σχόλια: