Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΜΕ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ

 
Την Αθηνά, τη Γαλάτεια, τη Δάφνη, την Ειρήνη, την Ήρα, την Ιοκάστη, την Κίρκη, τη Λήδα, τη Μελία, τη Ναυσικά, την Πανδώρα, τη Φαίδρα και πολλά άλλα αρχαιοελληνικά γυναικεία ονόματα συστήνει η Ελένη Λαδιά στο βιβλίο της «Σημερινές Ελληνίδες με πανάρχαια ονόματα», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρμός.

Σε 400 σελίδες η συγγραφέας, που έχει σπουδάσει Αρχαιολογία και Θεολογία στο πανεπιστήμιο Αθηνών, με σημαντικό πεζογραφικό έργο και αρχαιογνωστικά δοκίμια, ετυμολογεί, εξιστορεί και αφηγείται τη μικρή ιστορία των μεγάλων αυτών ονομάτων που φέρουν οι σύγχρονες γυναίκες της Ελλάδας.

Όπως λέει στον πρόλογό της, σκοπός της ήταν να πείσει τις μητέρες να βαφτίζουν τις θυγατέρες τους με αρχαία ονόματα και, καθώς ταξίδευε στη μυθολογία, γνώρισε θεούς, θεές, βασιλιάδες, βασίλισσες, νύμφες. Άκουσε τους αυλούς των ποιμένων, παρακολούθησε φονικά, είδε αναλήψεις ηρώων στον Όλυμπο, έμαθε για έρωτες που υψώθηκαν στον ουρανό και για άλλους που μετατράπηκαν σε μίσος.

Πρόκειται για ένα πόνημα το οποίο συναπαρτίζεται από γοητευτικές ιστορίες που βέβαια βρίσκονται στον αντίποδα της ελληνορθόδοξης αγιότητας.

Κατά αλφαβητική σειρά, το βιβλίο ξεκινάει με την Αθηνά. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα στο έργο «Κρατύλος» ο Ερμογένης ζήτησε από τον Σωκράτη να του ετυμολογήσει το όνομα «Αθηνά Παλλάδα». Μαθαίνουμε λοιπόν ότι ονομάστηκε έτσι από τον ένοπλο χορό. Και από την αντίληψη ότι «η Αθηνά τα θεία νοεί» γι’ αυτό και στην αρχή ονομάστηκε «Θεονόη». Στην πορεία όμως τη μετονόμασαν –επί το κομψότερον– «Αθηνάαν» για να αφαιρεθεί μετά το ένα άλφα. Ακολουθούν 20 σελίδες για τη χθόνια προέλευση αυτής της θεάς, το ρόλο της στον Τρωικό Πόλεμο, τις ανθρώπινες αδυναμίες της, τη λάμψη των γνώσεών της και τη λατρεία της.

Η Διώνη: Κόρη του Ουρανού και της Γης, μία των Ωκεανίδων, σύζυγος του Ταντάλου και μητέρα της Νιόβης και του Πέλοπος. Μυθολογείται πως ήταν γυναίκα του Δωδωναίου Δία και «συλλατρεύονταν» στη Δωδώνη. Το όνομά της προήλθε από τη γενική του Διός κατά την έκταση του όμικρον σε ωμέγα.

Ειρήνη: Θυγατέρα της Θέμιδας και του Δία, ανήκε στις Ώρες, οι οποίες υπήρξαν συμπαίκτριες της Περσεφόνης. Ο Ορφικός Ύμνος τη χαρακτηρίζει «πολυόλβια», δηλαδή με πλούσια αγαθά.

Ελένη: Γεννημένη από τον ασπιδοφόρο Δία. Γνωστός ο πατέρας της, αλλά υπήρχαν αμφιβολίες αν η μητέρα της ήταν η θεά Νέμεσις ή η Λήδα. Η επικρατούσα άποψη λέει ότι γεννήθηκε από ένα θεϊκό αυγό, σε μια έκρηξη έμπνευσης, καρπός του έρωτα με την «ωραιόμαλλη» Νέμεση, η οποία στην αρχή πήγε να του ξεφύγει μεταμορφωμένη σε ψάρι και μετά σε χήνα. Αλλά αναγκάστηκε να υποκύψει στο πάθος του μεταμορφωμένου σε κύκνο Δία.

Ηλέκτρα: Το όνομα φέρει μία από τις Πλειάδες, γνωστή και ως Λαοδίκη. Στην ένωσή της με τον Δία γέννησε τους γιους Δάρδανο και Ιασίωνα. Η Ηλέκτρα που βρίσκεται στα έργα του Ευρυπίδη, του Σοφοκλή και του Αισχύλου ήταν θυγατέρα του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας.

Θεανώ: Από το «τίθημι», που σημαίνει θέτω. Γυναίκα του Σπαρτιάτη Κλεομβρότου και μητέρα του Παυσανία που νίκησε στη μάχη των Θερμοπυλών. Όταν ο γιος της κατηγορήθηκε για μηδισμό και κατέφυγε ικέτης στο ιερό της Χαλκιοίκου Αθηνάς στη Σπάρτη, από το οποίο δεν επιτρεπόταν να αποσπάσει κανείς έναν ικέτη, η μητέρα του πήγε πρώτη από όλους και στερέωσε έναν πλίνθο μπροστά στη θύρα. Οι Λάκωνες έσπευσαν να βάλουν ο καθένας από έναν. Έτσι έγιναν και τα δύο. Δεν απέσπασαν τον ικέτη και θανάτωσαν τον προδότη, κτίζοντάς τον μέσα.

Κλεοπάτρα: Από το κλέος+πάτρη, δηλαδή η δόξα της πατρίδας. Σύζυγος του Φινέως, απέκτησε δύο γιους, τον Πλήξιππο και τον Πανδίονα. Μετά όμως ο άνδρας της νυμφεύτηκε την Ιδαία, κόρη του βασιλιά των Σκυθών που ήταν κακιά μητριά. Εξαιτίας των συκοφαντιών της πίστεψε πως οι γιοι της φέρθηκαν με βιαιότητα για να ευχαριστήσουν τη μητέρα τους. Έτσι, όταν οι αργοναύτες αποβιβάστηκαν στη Θράκη, στην επικράτεια του Φινέως, βρήκαν δύο νέους ριγμένους στην τάφρο και πληγωμένους. Ο πατέρας τους αντιμετώπισε με σκαιότητα τους ξένους λέγοντας να μην ανακατεύονται στις υποθέσεις του γιατί κανένας πατέρας δεν τιμωρεί τα παιδιά του αδίκως αν εκείνα δεν εγκληματήσουν.

Και οι ιστορίες συνεχίζονται…

Στο τέλος, παρατίθενται βιβλιογραφικές σημειώσεις με 542 παραπομπές! Ένα βιβλίο που συνδυάζει την ιστορική έρευνα με τη χρονογραφική αφήγηση, αποδεικνύοντας την απροσμάχητη δύναμη της ελληνικής μυθολογίας και ιστορίας. Με όλες τις βιαιότητές της… Που απαλύνονται με την ονοματοδοσία στις γυναίκες της διπλανής μας πόρτας.

Το ανάρτησα από http://www.irafina.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: