Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

MARKUS DEMARY: ΓΙΑΤΙ ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ ΤΑ "ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ"


Οι ιταλικές τράπεζες μάχονται για να επιβιώσουν κάτω από έναν τεράστιο όγκο μη εξυπηρετούμενων δανείων και η ιταλική κυβέρνηση επιδιώκει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δώσει το «πράσινο φως» για τη δημιουργία κακής τράπεζας με κεφάλαια 50 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 10 δισ. ευρώ να είναι κρατικά. 

Μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών της Κολωνίας αποκαλύπτει πως η ανακεφαλαιοποίηση των ιταλικών τραπεζών χρειάζεται ακόμη 21,7 δισ. ευρώ βάσει αυτού του σχεδίου. 

Η ονομαστική αξία των μη εξυπηρετούμενων δανείων στις 15 μεγαλύτερες συστημικές τράπεζες εντός της χώρας –οι οποίες βρίσκονται κάτω από την εποπτεία του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (SSM) της τραπεζικής ένωσης– ανερχόταν σε 236 δισ. ευρώ στα τέλη του 2015. Αυτά τα προβληματικά δάνεια έχουν αυξηθεί από το 9,3% του ΑΕΠ στο 14,4%. 

Κατά συνέπεια, το ποσοστό των ιταλικών προβληματικών δανείων ως ποσοστό όλων των προβληματικών δανείων στην Ευρωζώνη έχει αυξηθεί από το 21% το 2009 στο 30% το 2015. Αυτή η αύξηση οφείλεται στην πρόοδο των υπόλοιπων τραπεζών της Ευρωζώνης σ’ ό,τι αφορά την εκκαθάριση των ισολογισμών τους. Δηλαδή το ποσοστό όλων των προβληματικών δανείων στην Ευρωζώνη ως ποσοστό του συνολικού ΑΕΠ τους, αν και αυξήθηκε από το 7,4% το 2009 στο 15,5% το 2013, σήμερα έχει επανέλθει στα επίπεδα του 2009.

Σε αντίθεση με την Ιρλανδία και την Ισπανία, οι οποίες έχουν «βιώσει» τη δημιουργία και το σκάσιμο φούσκας στην αγορά κατοικίας, η μεγάλη αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων στην Ιταλία δεν αποδίδεται στην ανάληψη μεγάλων χρεών. Στην Ιταλία, τα χρέη των επιχειρήσεων και των νοικουριών είναι χαμηλότερα από τον μέσον όρο της Ευρωζώνης. Τα χρέη ως προς το διαθέσιμο εισόδημα περιορίζονται στο 62,6% και έτσι είναι χαμηλότερα από το αντίστοιχο 84,5% στη Γερμανία. Η αναλογία χρεών ως προς το διαθέσιμο εισόδημα για τα νοικοκυριά στην Ισπανία και την Ιρλανδία είναι ακόμη υψηλότερη, στο 107,6% και 158,8%, αντίστοιχα. Τα προβλήματα στον ιταλικό τραπεζικό κλάδο ξεκίνησαν από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2009, τη συνακόλουθη βαθιά ύφεση στην οικονομία και τη βραδεία ανάκαμψη μετέπειτα. Επιπροσθέτως, οι διαρθρωτικές ανεπάρκειες του τραπεζικού συστήματος δεν δημιούργησαν τα απαραίτητα περιθώρια για να απαλλαγεί ο κλάδος από το βάρος των προβληματικών δανείων.

Στο πλαίσιο του κυβερνητικού σχεδίου, μια κακή τράπεζα θα χρηματοδοτείτο με κρατικά κεφάλαια 10 δισ. ευρώ ανοίγοντας τον δρόμο για να απαλλαγούν οι τράπεζες από μη εξυπηρετούμενα δάνεια 50 δισ. ευρώ. 

Υπολογισμοί από τους προϋπολογισμούς των 15 συστημικών ιταλικών τραπεζών δείχνουν πως η μεταφορά ισάξιων προβληματικών δανείων στην κακή τράπεζα θα οδηγούσαν σε συρρίκνωση του συνόλου κατά 21%, επιφέροντας μείωση από 14,4% στο 11,4% επί του ιταλικού ΑΕΠ. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο καθεμία από τις 15 τράπεζες πρέπει να μεταφέρει, κατά μέσον όρο, το 21% των προβληματικών δανείων της στην κακή τράπεζα. 

Αυτό θα γινόταν σε τιμή κατά 80% χαμηλότερη της ονομαστικής αξίας των δανείων, εκθέτοντας τις τράπεζες σε απώλειες 40 δισ. ευρώ. Δέκα από τις 15 τράπεζες θα χρειαστούν ενέσεις κεφαλαίων από 0,1 σε 8 δισ. ευρώ, δηλαδή 21,7 δισ. ευρώ επιπλέον σε συνολική βάση. Για να μην υποστούν απώλειες οι μικροεπενδυτές, μια λύση που πολιτικά δεν είναι εφικτή για την Ιταλία, τότε ο καταμερισμός απωλειών πρέπει να γίνει μεταξύ των θεσμικών επενδυτών εκτός τραπεζικού κλάδου, οι οποίοι έχουν τις δυνάμεις να επωμισθούν μια αναδιάρθρωση. 

Οπότε οι τράπεζες χρειάζονται πίστωση χρόνου για να προχωρήσουν στην αναδιάρθρωση των ισολογισμών τους. Τέλος, οι συνθήκες συμμετοχής των πιστωτών στο bail-in πρέπει να έχουν προκαθοριστεί σε συμβόλαια ούτως ώστε να μπορούν να ζητήσουν πρόσθετη απόδοση στην έκθεσή τους σε πιστωτικό κίνδυνο.

* κ. O Markus Demary είναι διδάκτωρ και οικονομολόγος στο Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών της Κολωνίας.

Το ανάρτησα από http://www.kathimerini.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: