Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: ΜΕ ΆΛΛΑ ΛΟΓΙΑ Ν΄ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ

Στο λυκαυγές του 2017 αναζητείται η στοιχειώδης λογική και η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων προκειμένου να αξιολογηθούν και να ιεραρχηθούν όλα αυτά που θα μπορούν να διαμορφώσουν μια άλλη Ελλάδα, που θα καταστήσουν το κράτος ισότιμο συνομιλητή στα τραπέζια των αποφάσεων και στα διεθνή fora και όχι παρία ανάμεσά τους. Δυστυχώς όμως 
απέχει παρασάγγας από την αιτούμενη- από την κοινή λογική- επανάσταση του αυτονόητου. Το κράτος πλέει ακυβέρνητο καράβι ανάμεσα σε Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες, ανάμεσα σε έναν τυχοδιωκτισμό του πολιτικού του προσωπικού και σε έναν -εύλογο ως ένα βαθμό- ωχαδερφισμό της κοινωνίας γενικότερα.
Παρακολουθώντας ο πολίτης τις συνεδριάσεις της ολομέλειας στη Βουλή των Ελλήνων, δικαιολογημένα νιώθει για πολλοστή φορά οργή, απογοήτευση και απαισιοδοξία για το μέλλον. Αυτά τα συναισθήματα εδράζονται στην εικόνα του ελληνικού κοινοβουλίου, στην εκφορά του λόγου των βουλευτών και στην όλη δομή και μορφή της εκάστοτε συζήτησης.
Την περασμένη Τετάρτη η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προκάλεσε προ ημερησίας συζήτηση για τα αγροτικά και μάλιστα στην επιστολή της προς τον πρόεδρο της Βουλής έκανε λόγο για μέτρα που πιέζουν την ελληνική γεωργία και οικονομία.
Αληθή όσα απέστειλε η Φώφη Γεννηματά καθιστώντας επιτακτική οποιαδήποτε συζήτηση πάνω σε αυτό το θέμα. Αλλά φευ! Μαζεύτηκαν για ακόμη μια φορά οι βουλευτές και έβγαλαν δακρύβρεκτους λόγους υπέρ ή κατά της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής, ασχολήθηκαν με τις γάτες Ιμαλαϊων, με τη διάσωση του ΔΟΛ, με  το μεταναστευτικό, με το κυπριακό με κάθε πιθανό ή απίθανο θέμα πάντως όχι με το αγροτικό ζήτημα.
Είναι θλιβερό να βλέπεις βουλευτές να διολισθαίνουν έτι περισσότερο σε κάθε συνεδρίαση σε ατέρμονες συζητήσεις  όπου το εκάστοτε κυβερνών κόμμα να τα θεωρεί όλα καλώς καμωμένα και τα εκάστοτε κόμματα της αντιπολίτευσης να ζητούν μονότονα τη διενέργεια εκλογών δίχως καμία πρόταση, χωρίς κανένα όραμα για το μέλλον αυτού του τόπου. .
Υπάρχει διάχυτη η εντύπωση ότι έχουμε κάνει λάθος στην ιεράρχηση των πραγμάτων και γι αυτό δε μπορούμε να βρούμε βηματισμό ώστε να αφήσουμε πίσω μας μια νοσηρή κατάσταση και να μπούμε επιτέλους σε μια άλλη τροχιά, να δημιουργήσουμε ένα σοβαρό και φιλικό για τον πολίτη κράτος.
Το αγροτικό είναι μείζον θέμα της Ελλάδας μιας και αποτελεί τον έναν από τους λίγους πυλώνες που μπορεί να φέρουν οικονομική ανάκαμψη στη χώρα. Αντί λοιπόν να καθίσουν, να συζητήσουν, να προβληματιστούν και να προτείνουν απτές λύσεις προς όφελος των αγροτών, των παραγωγών, της κοινωνίας ολόκληρης σπεκουλάρει ο ένας τον άλλον πολλές- μάλιστα- φορές με αγοραίες εκφράσεις.
Την προηγούμενη Τετάρτη, λοιπόν, μείναμε ενεοί όσοι ακούσαμε τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης να λέει ότι δε μπορεί να γίνει διάθεση προϊόντων στο εξωτερικό γιατί δεν υπάρχει εγγύηση σταθερής ποσότητας.
Και δεν υπάρχει σταθερή ποσότητα γιατί δεν υπάρχουν ελληνικά logistics άρα ο Έλληνας παραγωγός θα  δώσει το λάδι στον Ιταλό με 4 ευρώ κι ο Ιταλός θα το διαθέσει στην Ευρωπαϊκή αγορά 17,18,20 ευρώ το κιλό, συνέχισε ο ίδιος και καταλήγοντας είπε ότι θα πρέπει η μόνη λύση του Έλληνα αγρότη είναι η αυτοοργάνωση του.
Αυτή είναι μια διαπίστωση από έναν Έλληνα υφυπουργό που παραδέχεται ότι η πολιτεία είναι ανίκανη είτε να δώσει κατευθυντήριες γραμμές στον Έλληνα αγρότη ή να σχεδιάσει το μέλλον της ελληνικής γεωργίας μαζί του ώστε να γίνει ανταγωνιστική τόσο σε ποσότητα όσο και σε τιμές. Όλοι οι ομιλητές αυτής της συνεδρίασης ασχολήθηκαν, έστω και με απλές διαπιστώσεις, ελάχιστα έως καθόλου με το αγροτικό καταδεικνύοντας είτε την άγνοια τους σχετικά με το αντικείμενο ή την ανικανότητά τους στη διαδικασία λήψης σημαντικών αποφάσεων, ή έστω συζήτησής τους.
Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι το πολιτικό σύστημα αποδεικνύεται κατά πολύ κατώτερο των περιστάσεων και σίγουρα ανάξιο της εμπιστοσύνης του κόσμου, καθώς είναι παντελώς αδιάφορο για τις επόμενες γενιές κοιτάζοντας μόνο τις επόμενες εκλογές. Ο Κάφκα είχε γράψει: « Αφήστε σας παρακαλώ το μέλλον να συνεχίσει να κοιμάται, όπως οφείλει. Γιατί αν κάποιος το ξυπνήσει πριν την ώρα του, τότε θα αποκοιμηθεί το παρόν του». Ίσως κάποιος οφείλει να το ξυπνήσει τάχιστα…

Το ανάρτησα από  http://thecaller.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: