Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: ΠΕΡΙ... ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ


Όταν είναι κάποιος στο Γυμνάσιο δικαιούται να λέει ότι μαλακία θέλει, προς την οικογένειά του, προς  τους φίλους του ή προς τον εαυτό του. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιεί το οτιδήποτε για να φλερτάρει, να κάνει επίδειξη στους συνομηλίκους τους ή και σε μεγαλύτερους, να κάνει το μάγκα όπου και όπως δει. Χάριν εφηβείας οποιοσδήποτε ναρκισσισμός είναι δεκτός ή και
αποδεκτός. Όταν φτάνει ο καθείς στην τελευταία τάξη του Λυκείου, πολλώ δε μάλλον όταν εισάγεται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τα πράγματα αρχίζουν και περιπλέκονται –και πάλι λόγω της εφηβείας που φεύγει γοργά γοργά.
Γράφει ο Νικόλας Σώκος
Φυσικά ακόμα δικαιωματικά μπορεί κάποιος λ.χ να επιδείξει τις γνώσεις του προκειμένου να ρίξει μια γκόμενα. Πόσες και πόσες φορές έχει χρησιμοποιηθεί η επαναστατικότητα του ενδιαφερομένου ώστε να πετύχει το στόχο του και να «κατασπαράξει το θήραμά του». Θεμιτό βεβαίως, η πλειοψηφία που έχει περάσει από αριστερές ή αριστερίστικες οργανώσεις το έχει κάνει επανειλημμένως. Κάπου εδώ ας θυμηθούμε και μια ρήση του Αδώνιδος Γεωργιάδη ότι αν δεν ήσουν αριστερός στο Πανεπιστήμιο δεν έβγαζες γκόμενα, προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού του περί ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς.Πολύ ωραία θύμησες όλες αυτές, νοσταλγικές θύμησες που σου αφήνουν μία αίσθηση χαρμολύπης διανθισμένη με αισθήματα του ανικανοποίητου για την εποχή της αθωότητας.
Η μόδα επίτασσε ο αριστερός του πανεπιστημίου να έχει ελαφρώς ατημέλητο look, μαλλί κατά προτίμηση μακρύ, παντελόνι πάντα τζιν, μαύρο ή μπλε ξεβαμμένο και απαραίτητο να συνωστίζεται σε μπουάτ της εποχής ακούγοντας πάντα ροκ που ξέφευγε προς το έντεχνο με απαραίτητα ακούσματα το «Paranoid» και το «Fear of the dark». Φυσικά στις εξόδους τους θα πήγαιναν σε ουζερί εν αντιθέσει με αυτούς που πήγαιναν στα μπουζούκια ακούγοντας Notis.
Αυτά λέει ο αστικός μύθος για τα καλύτερα χρόνια, μέχρι τα επόμενα, στη ζωή ενός ανθρώπου.  Κάποια πράγματα βέβαια μένουν τα ίδια στη γενικότητά τους ωστόσο προϊόντος του χρόνου κάποια αλλάζουν κιόλας για να παραφράσουμε λίγο τους αδελφούς Κατσιμήχα. Ο αριστερός του δεύτερου μισού του 1970 άντε και του 1980 διάβαζε «Πατερναλιστικό Καπιταλισμό» του Αντρέα ενώ ο μετέπειτα αριστερός των κατοπινών χρόνων ανέγνωσκε μόνο «Σύχρονη εποχή» και πολύ είναι. Πάντως Σιμόν Ντε Μποβουάρ δε διάβαζε ούτε ο ένας ούτε ο άλλος.
Όταν βγαίνει ένας άνθρωπος, καλοπροαίρετα θα πω εγώ, και διαχωρίζει ανθρώπους  μιλώντας με όρους γενικής συνέλευσης ενός αμφιθεάτρου οπωσδήποτε δεν είναι μεμπτό αν κουβεντιάζει με την παρέα του με συνοδεία ζύθου ή οίνου σε κάποια μπουάτ ακούγοντας έντεχνο. Ίσως επιβάλλεται κιόλας. Όταν όμως αυτός ο άνθρωπος, που είναι 47 ετών, τυγχάνει να είναι σύμβουλος του πρωθυπουργού παράλληλα και βγαίνει δημόσια και γράφει σε άρθρο του όλα αυτά που αναφέρονται σε διαπληκτισμούς της παιδικής ηλικίας- που λάμβαναν χώρα επί το πλείστον για «αποσυμφόρηση» τότε υπάρχει χοντρό πρόβλημα. Και το πρόβλημα εκτείνεται από τον τρόπο προώθησης των ανθρώπων στο κυβερνητικό επιτελείο έως τους σκοπούς που οι ίδιοι υπηρετούν-εκτός αν δεχτούμε ότι είναι παντελώς άσχετοι σχετικά με τη διαχείριση της κοινωνίας και επομένως επιεικώς ακατάλληλοι να την υπηρετήσουν.
Το άρθρο στην «Αυγή» του κ.Καρανικά, συμβούλου του πρωθυπουργού, είναι απαράδεκτο για δύο και μόνον πράγματα. Κατά πρώτον γιατί δείχνει την έφεσή του σε βερμπαλιστικές ανοησίες και σε συνθηματολογία μετ’ ονομάτων μόνο και μόνο για να κάνει επίδειξη στο ακροατήριο του και δεύτερον γιατί διαχωρίζει ανθρώπους –όχι σε αριστερούς και δεξιούς- αλλά ανάλογα με το ντύσιμο τους, τις επιρροές τους, τα διαβάσματά τους και τον τρόπο προσέγγισης προς άλλους ανθρώπους. Υπάρχει και μια χείριστη υπηρεσία που προσφέρει προς την αριστερά, οι αξίες της οποίας ουδόλως ομοιάζουν με τα φληναφλήματα που περιγράφει στο άρθρο του ο κ.Καρανίκας.
ΥΓ:Ο κ.Καρανίκας φέρεται ότι έγραψε «Βγάζαμε συμπεράσματα από τον Πασκάλ και τον Μπρικνέρ» και η εφημερίδα κατόπιν αντιδράσεων έβγαλε διάψευση αποδίδοντάς το στον δαίμονα του τυπογραφείου. Ο υπογράφων στα χρόνια της αθωότητας βρέθηκε σε μια ομήγυρη που θέμα συζήτησης ήταν τα επαναστατικά κινήματα. Εκεί λοιπόν αναφέρθηκαν οι Μπάαντερ-Μάινχοφ σαν Μπάαντερ το όνομα και Μάινχοφ το επίθετο. Μετά βεβαίως βγήκε διάψευση…

Το ανάρτησα από http://thecaller.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: