JIM MORRISON: «ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ»

«Rest In Peace Lizard King»

«RIDERS ON THE STORM»

Jim Morrison-Orange County Suite

Ιδού τώρα και οι “πίνακες ζωγραφικής”:
Δύο σπουδαία κομμάτια. Επικά και Τεράστια. Καταλάβατε φυσικά ότι εννοώ τα 'LA Woman' & 'Riders On The Storm'. Το 'LA Woman' είναι επινοητικό, εξερευνητικό και είναι για τους Doors ότι είναι για τους Rolling Stones το 'Midnight Rambler'. Αλλά τίποτα, τίποτα, τίποτα ….τίποτα από όσα έχουν κάνει, δεν είναι σαν το 'Riders On The Storm'. Τίποτα απολύτως. Είναι το Κύκνειο Άσμα και η Μουσική Διαθήκη του Jim. Και τι να πρωτογράψω γι’ αυτό; Για την ενορχήστρωση; Για τα τύμπανα; Για το μπάσο; Τα τύμπανα και το μπάσο κάνουν όλο το κομμάτι. Προσέξτε τα στην επόμενή σας ακρόαση. Αλλά είναι άραγε μόνο αυτά; Τι να γράψω για το σολάρισμα του Ray στα πλήκτρα; Μοναδικό και ανεπανάληπτο και ας ακούγεται "μουσικά ρηχό" σήμερα, τουλάχιστον όσον αφορά στα τεχνικά του θέματος, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Ray το έπαιξε και το ηχογράφησε αυτό, πριν από 35 χρόνια. Και στο κάτω-κάτω τι θα πει σήμερα; Μπααα…. Δεν το συζητώ!!! Ποιος παίζει έτσι …..σήμερα; Αυτή λοιπόν είναι η πρώτη καλή στιγμή του album. Δεν σκοπεύω να μειώσω τον Jim μ’ αυτό που θα γράψω στη συνέχεια, αλλά νομίζω ότι οποιοσδήποτε rock star “έφευγε” μετά από την ηχογράφηση και την κυκλοφορία ενός κομματιού σαν το 'Riders On The Storm', θα γινόταν θρύλος. Και εάν τελικά δεν “έφευγε” –λέμε- προς τα πού θα βάδιζε η μπάντα με τον Jim παρέα; Προς τα πάνω; Προς τα κάτω; Μπορούμε να ξέρουμε; Δεν μπορούμε. Καλύτερα λοιπόν να μην κάνουμε υποθέσεις. Σε τι θα ωφελήσουν άλλωστε; Η πραγματικότητα όσο σκληρή και να είναι, είναι διαφορετική. Γι’ αυτό, το καλύτερο που έχετε να κάνετε, είναι να τρέξετε να αγοράσετε τον δίσκο, έστω σαν ελάχιστο φόρο τιμής για τον Lizard King που δεν είναι πια μαζί μας.

Το ανάρτησα από http://italo-disco-80s.blogspot.gr/2007/12/doors.html