ΜΑΚΡΙΔΗΣ ΧΡΟΝΗΣ: ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ

Του Χρόνη Μακρίδη*

Αυτές τις ημέρες, βλέπουμε στην Κύπρο, την επανάληψη ενός έργου, με τις παραλλαγές του βέβαια,  που ζήσαμε στη χώρα μας πριν τρία χρόνια. Ζούμε την έναρξη της ένταξης της Κύπρου στις σκληρές πρακτικές δημοσιονομικής προσαρμογής του δημόσιου όσο και του χρηματοπιστωτικού τομέα, ο οποίος είναι και ο βασικότερος πυλώνας της κυπριακής οικονομίας.
Ποιο όμως είναι το σημαντικότερο συμπέρασμα, που αβίαστα βγάζει κανείς από την συμπεριφορά του πολιτικού δυναμικού της Κύπρου, ασχέτως πώς κρίνει την απόφασή του έναντι της άδικης και μυωπικής απόφασης του Eurogroup;

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολιτικός αναλυτής για να καταλάβει ότι οι όποιες αποφάσεις, ιδιαίτερα οι κρίσιμες, θωρακίζονται, είναι πιο ισχυρές  και δημιουργείται μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη, όταν υπάρχει στήριξη από ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις. Μόνο στη χώρα μας, δυστυχώς, δεν συμβαίνουν τα αυτονόητα στο σωστό χρόνο. Εδώ, με την έναρξη της κρίσης, αντί της εθνικής συνεννόησης, είχαμε χαρακώματα. Είχαμε από τη μια μεριά, παρά την προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης, την «αφέλεια» της τότε πολιτικής ηγεσίας υπό τον Γ.Παπανδρέου ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μόνη της μπορεί να διαχειρισθεί την κρίση, ολέθριο λάθος που το πλήρωσε το ΠΑΣΟΚ, γιατί δεν το άντεξε, και από την άλλη, την μικροπολιτική και μικροκομματική καιροσκοπική στάση της τότε αντιπολίτευσης,  με  προεξάρχοντα τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και σημερινό πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, με τις αντιμνημονιακές κορώνες και τις, συνειδητά, ανεφάρμοστες επανειλημμένες ανακοινώσεις στο Ζάππειο, όπως άλλωστε αποδεικνύεται από τις πολιτικές που σήμερα εφαρμόζει ως « ο πιο καλός ο μαθητής». 
Χρειάστηκε να χαθεί πολύτιμος χρόνος για να γίνει κατανοητό, ότι μόνο μια γραμμή, αυτή της εθνικής συνευθύνης, μπορεί να διαχειρισθεί την κρίση και να μας οδηγήσει στην έξοδο. Χρειάστηκαν δύο εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε κλίμα μεγάλης επίπλαστης πόλωσης, σε κλίμα λαϊκίστικης φιλολογίας αλλά και αντισυστημικής ρητορείας, μέχρι να γίνει αντιληπτό πως μόνο με αληθινές παραδοχές και ευθύνη είναι δυνατή η διέξοδος και η προοπτική. Χρειάστηκε να γίνει το ΠΑΣΟΚ η «Ιφιγένεια» αλλά και η πολιτική δύναμη- καταλύτης και εγγυητής  της σταθερότητας.
Τώρα όμως που αχνοφαίνεται φως στο τούνελ, είναι ανάγκη να υποστηριχθούν με επιμονή, πολιτικές που θα εντάσσονται σε εθνική στρατηγική αναθεώρησης των δυσμενών όρων του μνημονίου, της δανειακής σύμβασης. Έτσι δημιουργούμε τις συνθήκες να ξανασυναντηθούμε με τον προοδευτικό κόσμο, τους παραγωγικούς και τους δημιουργικούς ανθρώπους, τους νέους και τις γυναίκες. Με σταθερά βήματα, σε κλίμα συναίνεσης επιβάλλεται να δημιουργήσουμε πάλι τη νέα πλατιά κοινωνική συμμαχία με λαϊκά, πατριωτικά, δημοκρατικά χαρακτηριστικά, που θα εγγυάται την αναδιανομή, τις μεταρρυθμίσεις, την ανάπτυξη και το κράτος δικαίου.

*Ο Χρόνης Μακρίδης είναι γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Α’ Θεσσαλονίκης

Το ανάρτησα από http://www.karfitsa.gr