«....Κι όμως έμοιαζες να ψάχνεις κάτι για να πιαστείς, Θυμήθηκά τότε που μου έδειχνες ένα αστέρι, Και μου 'λεγες φέρ' το εδώ κάτω αν μπορείς...Και ξέρεις εγώ προσπάθησα, ξέρεις Να το φέρω κοντά να τ' αγγίξεις κι εσύ,
Μα τρόμαξες τόσο απ' το φως και τη σκόνη Κι έτρεξες γρήγορα κάπου να κρυφτείς...
Μα τρόμαξες τόσο απ' το φως και τη σκόνη Κι έτρεξες γρήγορα κάπου να κρυφτείς...
Σ' ένοιωσα μέσα μου...παντού Σαν να μη πέρασε μια μέρα!...
... κι είδα το φως του γυρισμού Σαν να μη πέρασε μια μέρα!...
... κι είδα το φως του γυρισμού Σαν να μη πέρασε μια μέρα!...
Τα ρα τα τα τα τα ...»
