«ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝΑ»: ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ, ΑΡΓΥΡΩ ΚΑΛΛΙΓΑ

«Κάποια μέρα σκεφτόμουνα τους πολέμους τα παιδιά αυτό που λέμε βίο βρώμικο, κτηνώδικο και προστυχιά...Εδώ δεν φτάνει ένα τραγούδι για να σκεπάσει τόσους νεκρούς... Εδώ δεν φτάνει ένα τραγούδι να συνεφέρει τους τρελούς... Εδώ δεν φτάνει ένα τραγούδι για να σκεπάσει τόσο κακό!...»

Κάποια μέρα σκεφτόμουνα
γιατί ζούμε – γιατί ζω
Αυτό που λέμε βίο άσχετο, βίο πεζό
Κάποια μέρα σκεφτόμουνα
πληγή άδεια η μοναξιά
Αυτό που λέμε βίο άσχετο
και απελπισιά

Κι έφτανε μόνο ένα τραγούδι
για να ξεχνάω κάθετι
Κι έφτανε μόνο ένα τραγούδι
να μου γιατρεύει χίλια γιατί
Κι έφτανε μόνο ένα τραγούδι
να κάνει ελπίδα τον καημό
Κι έφτανε μόνο ένα τραγούδι
να με γλιτώνει απ΄τον χαμό