Ο Γιάννης Αναστασάκος πέρασε από τις γειτονιές του Πειραιά για 25 χρόνια, του Παρισιού άλλα έξι και από το 1986, μένει Αθήνα. Γνώρισε την αυλή του Πολυτεχνείου περισσότερο και λιγότερο τις αίθουσες της σχολής Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων την περίοδο 1972-1977. Όπως πολλοί φίλοι του, από το Πολυτεχνείο και το Ρήγα Φεραίο της εποχής, άλλαξε προσανατολισμό και ξανασπούδασε, πολύ αυτή τη φορά, κοινωνιολογία, στατιστική αλλά δεν πήρε πτυχία στις πολιτικές επιστήμες, την οινολογία και τη μαγειρική. Στην επιστροφή του στην Ελλάδα δεν άντεξε το νόμο πλαίσιο και στράφηκε στον ιδιωτικό τομέα.
Διηύθυνε την AGB από την ίδρυση της το 1987 και για 23 χρόνια. Φέρει τη μισή ευθύνη για την ύπαρξη, καλά νάναι, τριών παιδιών που εμφανίσθηκαν από το 1991 ως το 1996. Ευθύνη του και πολλά άρθρα, κυρίως με ψευδώνυμα, λόγω επαγγελματικών περιορισμών. Από το 2011 αρθρογραφεί και επώνυμα κυρίως στο διαδίκτυο.
Ενενήντα πέντε χρόνια έζησε. Με τις ισχυρές πεποιθήσεις του αμετάκλητες. Άφησε ένα διακριτό χνάρι, κληρονομιά και προσφορά στον κόσμο. Δημόσιος διανοητής όχι διανοούμενος.
Συνέδεσε την πνευματική και ακαδημαϊκή του πορεία με την δημόσια παρουσίαση και υποστήριξη των ιδεών του. Όπως ο ίδιος έλεγε δεν το έκανε από πεποίθηση αλλά από ανάγκη. Του φαινόταν άσκοπο να γνωρίζει χωρίς να διατυπώνει, να μελετά χωρίς να κατοπτρίζεται, να στοχάζεται χωρίς να μοιράζεται. Δεν έχει γράψει απλώς πολλά. Έχει σχολιάσει την στιγμή των γεγονότων, είναι η ζωντανή πηγή ιστοριογραφίας του 20ου αιώνα. Ήταν Εβραίος όχι Ισραηλινός.
Αντιλαμβανόταν τη διασπορά ως οικουμενικότητα. Κοσμοπολίτης και πολύγλωσσος. Συναρπαστικός όχι ευχάριστος. Εύστοχος όχι εύγλωττος. Την σκέψη του την καθόρισαν δυο επαναστάσεις. Τα κοινωνικά ιδεώδη της Γαλλικής με τα τεχνολογικά επιστημονικά επιτεύγματα της Αγγλικής βιομηχανικής. Περίεργος να μάθει να κρίνει και να συγκρίνει. Κατήγγειλε το κράτος του Ισραήλ σαν στρατοκρατικό απότοκο, ενεργειακό χωροφύλακα της Μέσης Ανατολής. Επέμεινε στην εβραϊκή του ταυτότητα, δηλαδή την αίσθηση της οικουμενικότητας, την φυσική ροπή στη μάθηση, την σχεδόν γενετική λατρεία στη γνώση.
