Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης
Αναμεμειγμένοι οι απλοί πολίτες με τους άλλους, που είναι καλύτεροι στο ήθος και το φρόνημα, στη σύνεση και την ευφυΐα, επηρεάζονται απ’ αυτούς και εκδίδουν καλύτερες αποφάσεις και έτσι ωφελείται η Πολιτεία. Αυτή είναι η πεμπτουσία της πολιτικής, όπως την ορίζει ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του, σκοπός της οποίας δεν θα πρέπει να είναι η διακυβέρνηση, αλλά η δημιουργία ήθους και η διάπλαση της ηθικής των πολιτών.
Παρακολουθώντας κανείς τις ημέρες αυτές τον λόγο και την επιχειρηματολογία ορισμένων πολιτικών του λεγόμενου προοδευτικού (sic) χώρου στις τηλεοράσεις, με αφορμή τη συζήτηση που γίνεται για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, τη διακριτική μεταχείριση που επιφυλάσσεται στη γενοκτονία των Εβραίων από τους ναζί και τον σκανδαλώδη και συνάμα ρατσιστικό αποκλεισμό από τις πρόνοιες του υπό ψήφιση νόμου της γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της
