Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΥΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΥΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 20 Μαρτίου 2016

"ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ": ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ, ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

 
Λαϊκό Ορατόριο για συμφωνική ορχήστρα, χορωδία, μικρή λαϊκή ορχήστρα, λαϊκό τραγουδιστή, Ψάλτη και αφηγητή.

Ποίηση: ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ 
Μουσική: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Τραγούδι : ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ (Εμφανίζεται ο ΓΡ. ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ)
Ψάλτης (Βαρύτονος) : ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΛΟΥΜΠΗΣ
Αφηγητής: ΝΙΚΗΤΑΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΟΛΟΥ
Μπουζούκι: ΛΑΚΗΣ ΚΑΡΝΕΖΗΣ - ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Διεύθυνση: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Τρίτη 26 Αυγούστου 2014

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ για τον ΝΙΚΟΛΑ ΣΩΚΟ

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.
Ξεκινήσαμε από το Παγκράτι πρωί πρωί πριν προλάβει καλά καλά να ανατείλει ο ήλιος με την Ινές όπως πάντα σε ρόλο οδηγού, μιας και ο NISOS δεν το γνωρίζει το άθλημα, κάτι ωστόσο που δεν τον πτοεί καθόλου αντιμετωπίζοντας το με χιουμοριστική και αυτοσαρκαστική διάθεση. Για τρεις ημέρες χαιρετήσαμε την Αθήνα καθώς θα επιστρέψει -όπως λέει- στον τόπο του έστω και για λίγο. Το ταξίδι διήρκησε δύο ώρες ως

Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013

ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ. ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΌΣΟ ΠΟΤΕ ΆΛΛΟΤΕ: Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΠΕΤΥΧΕ ΩΣ ΓΕΝΟΣ ΑΛΛ΄ΑΠΕΤΥΧΕ ΩΣ ΚΡΑΤΟΣ

Ο Ελληνισμός επέτυχε ως Γένος αλλ' απέτυχε ως Κράτος, μια σπάνια συνέντευξη του Οδυσσέα Ελύτη...
 

Το insider.gr δημοσίευσε μια σπάνια συνέντευξη, που έδωσε ο Οδυσσέας Ελύτης στον Ρένο Αποστολίδη στην Ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» στις 15 Ιουνίου του 1958.

Ο μοναδικός λόγος του Ελύτη παραμένει δραματικά επίκαιρος.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ: ΆΣΜΑ ΗΡΩΪΚΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ




Εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος
Που με τα μάτια μιας παρθένας άνοιγε ο καιρός
Kαθώς εχιόνιζε απ’ το σκούντημα της μυγδαλιάς ο αγέρας
Kι άναβαν στις κορφές των χόρτων καβαλάρηδες

Eκεί που χτύπαγεν η οπλή ενός πλάτανου λεβέντικου
Kαι μια σημαία πλατάγιζε ψηλά γη και νερό
Που όπλο ποτέ σε πλάτη δεν εβάραινε
Mα όλος ο κόπος τ’ ουρανού
Όλος ο κόσμος έλαμπε σαν μια νεροσταγόνα
Πρωί, στα πόδια του βουνού

Tώρα, σαν από στεναγμό Θεού ένας ίσκιος μεγαλώνει.