ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ: ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΈΛΛΗΝΑ ΉΡΩΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ

(του Ευθύμιου Χριστόπουλου, εκπ/κού-δημοσιογράφου)

Το καλοκαίρι του 1947 ως μαθητής της Β' τάξης της Εκκλησιαστικής Σχολής Λαμίας, δέχτηκα την παρακίνηση του αείμνηστου Διευθυντού της Δημητρίου Κρικέλα να συγκεντρώσω πληροφορίες από γέρους Λαμιώτες που τις είχαν από τους πατεράδες τους, για ποιο ήταν το πραγματικό τέλος του Αθανασίου Διάκου.

Ταξι­νομώντας αυτές που συγκέντρωσα, είδα ότι τέσσερες ήταν ακριβώς ίδιες, αν και προέρχονταν από γερόντια που ζού­σαν σε διαφορετικά σημεία της Λαμίας ο καθένας και μά­λιστα ένας παππούς ήταν απ' τη Ροδίτσα. Διασταυρώνοντας τες αργότερα, με όσα διάβαζα άλλα, καταλάβαινα ότι αυ­τές που είχα ήταν ασφαλώς οι σωστές.

Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1821: «ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ»

Στις 22 Φεβρουαρίου του 1821, η Υπάτη Αρχή της Φιλικής Εταιρείας, ο πρίγκηπας Αλέξανδρος Υψηλάντης, κηρύσσει την αποστασία κατά του Σουλτάνου. Θα διαβεί τον Προύθο τον παραπόταμο του Δούναβη, θα λάβει την ευλογία του χριστιανού Δεσπότη του Ιασίου και θα υψώσει με το ένα του χέρι το λάβαρο της Ελληνικής Επανάστασης, κουβαλώντας πάνω του το Σπαθί του Παλαιολόγου. Πλάι του θα σταθεί ένας παλιός αντίπαλος, ο Μιχαήλ Σούτσος (Βόδας), οπλαρχηγοί απ' όλα τα Βαλκάνια, οι έλληνες φοιτητές του Ιερού Λόχου και ένας ολόκληρος κόσμος από τη Ρωσία ως τη Γερμανία, που παρακολουθούσε με άγρυπνο βλέμα την πορεία του. Το επαναστατικό μανιφέστο "Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος", γραμμένο απ' τον Κεφαλονίτη ριζοσπάστη Γεώργιο Τυπάλδο-Κοζάκη, θα ταρακουνήσει τα ανακτοβούλια σε Ανατολή και Δύση και θα ανάψει τη μεγάλη λαμπάδα στο Μωρηά, που καίει ως σήμερα.

Εκατόν ενεννήντα τρία χρόνια αργότερα, όσο κι αν προσπαθούνε κάποιοι να το αρνηθούν, η μάχη παραμένει ίδια και απαράλλακτη. Εις πολλά έτη!

Η ώρα ήλθεν, ω Άνδρες Έλληνες! Πρό πολλού οι λαοί της Ευρώπης, πολεμούντες υπέρ των ιδίων Δικαιωμάτων και ελευθερίας αυτών, μας επροσκάλουν εις μίμησιν, αυτοί, καίτοι οπωσούν ελεύθεροι, επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσωσι την ελευθερίαν, και δι’ αυτής πάσαν αυτών την Ευδαιμονίαν.