Η δημόσια συζήτηση μέσω του σχολιασμού των αναρτήσεων αν δεν στηρίζεται σε ένα τεμηριωμένο λόγο, με επιχειρήματα και απόψεις, είναι ένα απλό παραλήρημα. Χρήζει περισσότερο ψυχιατρικής έρευνας παρά οτιδήποτε άλλο. Οι ύβρεις, οι απειλές και η λασπολογία πάντα ήταν το καταφύγιο για κάθε έναν που δεν είχε τίποτα άλλο να πει.
Επιπλέον όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, τις απόψεις μου έχω την ευθύνη και τις λέω και τις υπογράφω επώνυμα. Πώς μπορώ λοιπόν να ανοίξω διάλογο με κάποιον που ντρέπεται είτε για το όνομα που έχει ή για αυτά που γράφει;
Επιπλέον η "αρθρογραφία" με ψευδώνυμο ταιριάζει μόνο σε ανθρωπάκια που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να κρύβονται. Αυτό που έχω μάθει τόσα χρόνια είναι ότι αυτοί που κρύβονται είναι οι ρουφιάνοι και οι ψυχικά άρρωστοι. Ο υπεύθυνος πολίτης έχει απόψεις και πρόσωπο και με αυτό βγαίνει στην κοινωνία.
