Οι Έλληνες αρχαιολόγοι καταδύονται στο σημείο. Συνεπικουρούνται από δύτες του πολεμικού ναυτικού. Όλοι τους εξακολουθούν να είναι κακοπληρωμένοι, όπως όλοι οι έντιμοι δημόσιοι λειτουργοί. Καταδύονται με τους γνωστούς κινδύνους για την υγεία τους και παίρνουν τα επίσης γνωστά αστεία επιδόματα για την εργασία τους στο βυθό.
Αυτοί έφεραν στην επιφάνεια τους θησαυρούς και όχι ο iron man. Και απ΄ότι φαίνεται αυτοί θα συνεχίσουν να το κάνουν. Είτε από φιλοπατρία είτε από αγάπη στην αρχαιολογία και την επιστήμη τους. Οι στολές τους δεν γυαλίζουν, αλλά οι ίδιοι έχουν γνώσεις και αντοχή να πάνε κόντρα στο καιρό.
Αναλαμβάνουν ρίσκα, ξενυχτούν πάνω από τα βιβλία τους και ζουν με την βεβαιότητα, ότι θα νιώσουν ευτυχία όταν αγγίξουν ένα χάλκινο χέρι στο βυθό, όπως εκείνος ο Συμιακός σφουγγαράς που το 1900 ανέσυρε με πρωτόγονα μέσα το άγαλμα του Φιλοσόφου και τον παρέδωσε χωρίς αντάλλαγμα στις αρχές....
Οι σφουγγαράδες πέθαναν λησμονημένοι και φτωχοί, οι περισσότεροι χτυπημένοι από την νόσο των δυτών. Αυτήν την προσφορά ποιος χορηγός θα την πληρώσει;
