Εκσυγχρονισμός είναι η ανάγκη διαφόρων Ελλήνων να δημιουργήσουν μια τέλεια απομίμηση της Ευρώπης, χωρίς να είναι σαφές πιο τμήμα, σύστημα ή χώρα αυτής έχουν σαν πρότυπο.
Όμως ο μιμητισμός δεν μπορεί να είναι εθνική στρατηγική.
Ο μιμητισμός (ο όρος στην Ελληνική πολιτική αποκαλείται εκσυγχρονισμός) είναι μέθοδος για να την σκαπουλάρουμε και να λαθρο-βιώνουμε εις το διηνεκείς, αρνούμενοι να αναζητήσουμε -και πολύ περισσότερο- να αποδεχτούμε την ταυτότητα μας αλλά και την ύπαρξη της/μας ως επίτευγμα.
Ακόμη παραπέρα με τον νεοεμφανιζόμενο δικό τους όρο: “κανονική χώρα” που ακούγεται όλο και πιο συχνά, και ο οποίος παρουσιάζεται δίκην εθνικού σχεδίου και στόχου-, δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να απλοποιούμε και υπεραπλουστεύουμε.
Απλοποιούμε και υπεραπλουστεύουμε το εθνικό σχέδιο και τον επόμενο στόχο του έθνους.
Είναι νομίζω σαφές ότι το κάνουμε κυρίως από πνευματική οκνηρία και έλλειψης οραματος. Άλλωστε φαίνεται αυτό στην απλοϊκότητα και τον λαϊκισμό του όρου “κανονική (sic) χώρα”.
Όμως ο μιμητισμός δεν μπορεί να είναι εθνική στρατηγική.
Ο μιμητισμός (ο όρος στην Ελληνική πολιτική αποκαλείται εκσυγχρονισμός) είναι μέθοδος για να την σκαπουλάρουμε και να λαθρο-βιώνουμε εις το διηνεκείς, αρνούμενοι να αναζητήσουμε -και πολύ περισσότερο- να αποδεχτούμε την ταυτότητα μας αλλά και την ύπαρξη της/μας ως επίτευγμα.
Ακόμη παραπέρα με τον νεοεμφανιζόμενο δικό τους όρο: “κανονική χώρα” που ακούγεται όλο και πιο συχνά, και ο οποίος παρουσιάζεται δίκην εθνικού σχεδίου και στόχου-, δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να απλοποιούμε και υπεραπλουστεύουμε.
Απλοποιούμε και υπεραπλουστεύουμε το εθνικό σχέδιο και τον επόμενο στόχο του έθνους.
Είναι νομίζω σαφές ότι το κάνουμε κυρίως από πνευματική οκνηρία και έλλειψης οραματος. Άλλωστε φαίνεται αυτό στην απλοϊκότητα και τον λαϊκισμό του όρου “κανονική (sic) χώρα”.
