Η "ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ" ΩΣ ΆΛΛΟΘΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΑΜΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΤΑΝΟΜΗ ΜΕΡΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ

Η ανακοίνωση από την κυβέρνηση Σαμαρά των ονομάτων που θα στελεχώσουν το Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα ανέδειξε μια σειρά από σχόλια. Αφορούσαν το ερώτημα αν ήταν «αξιοκρατική στελέχωση»;

Πρόκειται για μια εύκολη "επικοινωνιακή" προσέγγιση, που αποσιωπά το μείζον και αυτό σχετίζεται με την αποστολή των φορέων, σε σχέση με την ανάπτυξη, την κοινωνική προσφορά και την βιωσιμότητα τους.

Τί αφορά λοιπόν αυτή η στελέχωση;

•  Την άνευ όρων εκποίηση; 
•  Την στρατηγική συνεργασία; 
•  Για τι είδους εξυγίανση ενδιαφέρεται;

 Το ποιό σημαντικό όμως είναι για πια αποστολή γίνεται η "στελέχωση";

- Αφορά στρατηγικούς τομείς της ανάπτυξης όπως είναι η ενέργεια, οι μεταφορές, η άμυνα, οι επικοινωνίες, οι υποδομές κτλ;

- Πρόκειται για δραστηριότητες που σχετίζονται με τα δημόσια αγαθά της υγείας, της παιδείας, της κοινωνικής προστασίας-ασφάλισης, της ύδρευσης κτλ;

- Είναι φορείς Leader που ενισχύουν τον ανταγωνισμό και αποτρέπουν τις ολιγοπωλιακές ή μονοπωλιακές καταστάσεις κτλ;

Τα προηγούμενα θέτουν το θέμα αν τα κόμματα που στηρίζουν την συγκεκριμένη κυβέρνηση 
"ειδικού σκοπού" συμπίπτουν, ως προς τις οικονομικές και αναπτυξιακές επιδιώξεις για το μέλλον των φορέων.

Για παράδειγμα: Ποιούς βοηθά η μόνιμη κατάργηση των αργιών στα εμπορικά καταστήματα;
Συμφωνούν τα κόμματα με το μονοπώλιο που δημιουργείται στις αερομεταφορές;

ΈΝΑΣ ΘΙΑΣΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΑΛΕΝΤΟ...

Από εμπλοκή σε εμπλοκή το πάει στα λόγια η τρικομματική κυβέρνηση του Αντ. Σαμαρά, στο τέλος όμως τα βρίσκουν και περνάνε το ένα μετά το άλλο όλα τα αντιλαϊκά μέτρα από τη Βουλή. Η τελευταία κρίση υποτίθεται ότι έχει να κάνει με το φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο κατατίθεται αύριο τελικά στη Βουλή, ύστερα από την έγκριση της τρόικας, αλλά και με την απελευθέρωση του ωραρίου των καταστημάτων, θέμα στο οποίο ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ εμφανίζονται να έχουν σοβαρές ενστάσεις.
Παίζοντας τον ρόλο του «καλού και του κακού μπάτσου», τα κόμματα που μετέχουν στην κυβέρνηση λειτουργούν μέσα σε ένα πλαίσιο απίστευτης υποκρισίας, με το καθένα τους να επιδιώκει να βγει με όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα. Έτσι, ενώ στο παρασκήνιο συμφωνούν σε όλα τα θέματα, στο προσκήνιο εμφανίζονται κάθε τόσο με επιμέρους διαφωνίες. Ο μοναδικός που δείχνει πλέον να είναι ταυτισμένος με τη... βαυαρική λογική είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο οποίος θέλει πάση θυσία να δείξει στους εταίρους μας πόσο «καλό παιδί» είναι...