Νιώθω την ανάγκη, και να μου συγχωρεθεί ο προσωπικός μου τόνος, να εκπληρώσω ένα χρέος. Να υψώσω μια φωνή απέναντι σ’ αυτούς που προσπαθούν είτε να ξαναγράψουν είτε να αντιγράψουν την Ιστορία. Οχι βέβαια σε όσους επιχειρούν να πλήξουν καίρια τη Δημοκρατία ευτελίζοντας και ακυρώνοντας συνολικά τη Μεταπολίτευση για να δικαιώσουν τη χούντα, τον νεοναζισμό και τη διαπόμπευση της πολιτικής. Αλλά γι’ αυτούς που ετεροχρονισμένα και μονομερώς επιδιώκουν να χρεώσουν στη δεκαετία του ’80 και τον Ανδρέα σημερινές πληγές. Θα περιοριστώ γι’ αυτό σε πέντε αλήθειες και μια προσωπική μαρτυρία. 
