«Ο άνθρωπος κυνηγά με ξώβεργες την καρδερίνα
επειδή είναι ωραίο το κελάηδημά της και την κλείνει σε κλουβιά.
Εκεί σύντομα εξημερώνεται...αλλά και σύντομα πεθαίνει».
Αιχμαλωτίζουν άγρια πουλιά για να απολαμβάνουν το τραγούδι τους, αλλά αυτά, μην αντέχοντας τη σκλαβιά, πεθαίνουν ... τραγουδώντας.
Τους κρύους μήνες του χειμώνα, τα άγρια πουλιά, όπως καρδερίνες, φλώροι, σκαθάρια και γαλιάνδρες, αδυνατώντας να βρουν εύκολα τροφή στη φύση, καταφεύγουν στις πόλεις, όπου πέφτουν θύματα παράνομου εμπορίου. Χρησιμοποιώντας ξόβεργες και ειδικές παγίδες, διάφοροι επιτήδειοι αιχμαλωτίζουν τα πουλιά, με σκοπό την προώθησή τους στο παράνομο εμπόριο.«Τα πουλάκια αυτά, πετούν στις πόλεις ψάχνοντας για τροφή και πολλές φορές αιχμαλωτίζονται για το μελωδικό τους τραγούδι», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπεύθυνος του Ελληνικού Κέντρου Περίθαλψης Άγριων Ζώων Θεσσαλονίκης (ΕΚΠΑΖ), Στέλιος Γερονυμάκης, προτρέποντας τους κατοίκους των πόλεων να καταγγέλλουν άμεσα στο δασαρχείο όσα περιστατικά πέφτουν στην αντίληψή τους.
Εξηγώντας τη μέθοδο παγίδευσης πουλιών, σημειώνει ότι χρησιμοποιούν ως δόλωμα μια καρδερίνα σε ένα κλουβί ή κράχτες, δηλαδή μηχανήματα αναπαραγωγής της φωνής ενός πουλιού και δίπλα στήνουν μια άλλη παγίδα με τροφή ούτως ώστε, μόλις πλησιάσει ένα πουλί, το καπάκι να κλείσει.
Μια άλλη μέθοδος είναι οι ξόβεργες, δηλαδή δύο όρθια ξύλα αλειμμένα με βενζινόκολα απ΄ όπου ξεκολλάνε τα πουλιά χρησιμοποιώντας διαλύτη με αποτέλεσμα, πολλές φορές, να πεθαίνουν μαρτυρικά.
«Το τραγικό είναι ότι, επειδή κυνηγάνε αρσενικά πουλιά, αφού μόνο αυτά κελαηδούν, αν παγιδεύσουν θηλυκά, αντί να τα ελευθερώσουν, τα θανατώνουν για να μην τα ξαναπιάσουν!» λέει ο κ.Γερονυμάκης.
