Η συμφωνία που αποτυπώνεται μέσα από το τρίτο μνημόνιο ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους δανειστές είναι πλέον σε μια εξέλιξη εφαρμογής….με ετεροβαρή χαρακτηριστικά
Η δέσμευση για τα «τελευταία μέτρα», γίνεται ανατρέψιμη και από τα περιεχόμενα των όρων που προκύπτουν από τη »διαχείριση βιωσιμότητας του χρέους», αλλά και από τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που δίνουν την δυνατότητα, όταν διαπιστώνονται αστοχίες να μετακυλίονται κόστη.
Οι αποφάσεις του Eurogroup σε συνδυασμό με τη μονομερή δημοσιονομική πειθαρχία γεννούν όχι μόνο το ερώτημα κατά πόσο μπορεί να γίνει »προσχηματική» η διαχείριση του χρέους αλλά και πως θα υπάρξει οριστική απόσχιση από την ιδιότυπη σχέση «ομηρίας» που διαμορφώνεται ανάμεσα στην Ελλάδα και στη νεοφιλελεύθερη επέλαση.
Το πλαίσιο «συμβιβασμού» στο Eurogroup, δεν προσφέρεται ούτε για πανηγυρισμούς ούτε για καταστροφολογία. Στο έλλειμμα ανάπτυξης και δικαιοσύνης ,που επιδεινώνεται με το τρίτο μνημόνιο δίνεται η δυνατότητα να διαμορφωθεί μια εναλλακτική πολιτική, με νέα κοινωνικής συμμαχίας
Ο «συμβιβασμός» είναι «εργαλείο» που μπορεί να εξυπηρετήσει διαφορετικές χρήσεις, ανάλογα με το χρήστη. Γι αυτό το θέμα είναι : πως και με ποιους ορίζεται η οικονομική και κοινωνική πολιτική των «νέων» δεδομένων.
