«ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΝΕΥΟΝΤΑΙ»: ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΆΡΘΡΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΡΚΑΚΗ, ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε…ήμασταν παιδιά, πολλά παιδιά, το σχολείο μας γεμάτο οι τάξεις μεγάλες, 30 παιδιά, 35 παιδιά, ο δάσκαλος με εμάς από την μια, με το εξεταστικό βλέμμα του περίφημου επιθεωρητή από την άλλη και με μια βέργα στο χέρι. 

 

Θυμάμαι τις περίφημες διπλές βάρδιες… Είπαμε τα παιδιά πολλά τα σχολεία λίγα. Δευτέρα,Τρίτη, Τετάρτη πρωί, Πέμπτη, Παρασκευή απόγευμα. Την άλλη εβδομάδα Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη απόγευμα Πέμπτη Παρασκευή πρωΐ. Θυμάμαι την Τετάρτη απόγευμα που σχόλαγα κατάκοπος και έπρεπε να διαβάσω για Πέμπτη πρωί, πέρασαν κοντά 30 χρόνια και όμως ακόμη το θυμάμαι. 

ΠΑΣΠ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ ΠΑΣΟΚ: ΑΠΕΡΙΦΡΑΣΤΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤ. ΆΜΕΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Τον αποκλεισμό των φοιτητών από τη Σχολή Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών από τα ΜΑΤ καταδικάζει απερίφραστα με ανακοίνωση της η νεολαία ΠΑΣΟΚ και η ΠΑΣΠ Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ, ενώ παράλληλα απαιτούν να αποχωρήσουν τα ΜΑΤ από τον χώρο του Πανεπιστημίου.

ΘΟΥΛΗ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: ΝΑ ΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΑ ΧΤΙΣΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

Να προσφέρουμε στην ανύψωση του βιοτικού, μορφωτικού και πολιτιστικού επιπέδου της νέας γενιάς της πατρίδας μας, ώστε να εμπνέεται από το όραμα μιας κοινωνίας, όχι απλά δίκαιης αλλά ανθρώπινης, που θα αναγεννά το ιδανικό μιας αδελφωμένης ανθρωπότητας, χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χωρίς ανισότητες και αποκλεισμούς.

Ένα ιδανικό, που είναι ζωντανό στις καρδιές όλων των ανθρώπων και ιδιαίτερα των νέων.

Επάνω σε τούτο το όραμα, να καλέσουμε την ελληνική νεολαία, να χτίσει το μέλλον. 

«ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ Ή ΌΧΙ;» ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΕΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτός ο τόπος, η δημόσια εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί, που με φιλότιμο την υπηρετούν κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, ζήσαν κατά το παρελθόν τόσες πολλές αλλαγές, κάθε φορά που οι ντόπιοι διαφεντευτές με τις ποικίλες κυβερνήσεις τους, βάζαν μπροστά τις μηχανές του συστήματος.
Και κάθε φορά οι αλλαγές αυτές έπαιρναν το μανδύα της σωτηρίας και της διόρθωσης της χειμαζόμενης εκπαίδευσης.
Μα ιδιαίτερα τα χρόνια της μνημονιακής επιθετικότητας και εξαθλίωσης της εργατικής τάξης και του λαού μας, οι μηχανές του συστήματος, οδοστρωτήρας δικαιωμάτων και ζωής, έχουν πάρει για τα καλά μπρος και σαρώνουν στο διάβα τους, ό,τι λιγοστό έχει απομείνει όρθιο από την ξέφρενη επίθεση, να θυμίζει δημόσιο σχολείο, εκπαιδευτικό σύστημα, εκπαίδευση των παιδιών του λαού μας.

«ΚΑΙ ΠΡΩΤΑ ΑΠ΄ΌΛΑ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑ;»: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

«Και πρώτα απ'όλα, τί εννοούμε λέγοντας Παιδεία;...»

«...Την πληροφορία, την τεχνική, το δίπλωμα εξειδίκευσης, που εξασφαλίζει γάμο, αυτοκίνητο κι ακίνητο, με πληρωμή την πλήρη υποταγή του εξασφαλισθέντος;

Για την πνευματική και ψυχική διάπλαση ενός ελεύθερου ανθρώπου, με τεχνική αναθεώρησης κι ονειρικής δομής, με αγωνία απελευθέρωσης και με διαθέσεις μιας ιπτάμενης φυγής προς τ'άστρα;» 

Μάνος Χατζιδάκις

ΠΡΟΤΙΜΗΣΤΕ ΤΟΝ ΜΑΥΡΟΠΙΝΑΚΑ!

Στον αέρα βρίσκεται η θρυλούμενη συμβολή των νέων τεχνολογιών στη μάθηση

ΠΡΟΤΙΜΗΣΤΕ ΤΟΝ ΜΑΥΡΟΠΙΝΑΚΑ!

Ο δρ Μάνφρεντ Σπίτσερ

Στα σχολεία ο μαθησιακός πυρετός κορυφώνεται, καθώς το πρώτο τρίμηνο έχει φθάσει σχεδόν στο τέλος του. Οι επιδόσεις άρχισαν ήδη να δοκιμάζονται και να μοιράζονται οι πρώτοι βαθμοί. Και αν τα μαθητικά χρόνια φαντάζουν ξέγνοιαστα για τους μεγαλύτερους, για τα παιδιά ίσως και να μην είναι τόσο ρόδινα. Σε μια υπερσύγχρονη κοινωνία όπου καθημερινά οι μαθητές βομβαρδίζονται από τεχνολογικούς πειρασμούς και από συνεχείς προσθήκες στο ήδη βεβαρημένο πρόγραμμά τους, πώς μπορούν άραγε να βελτιώσουν τους βαθμούς τους και παράλληλα να «γυμνάσουν» τον εγκέφαλό τους ώστε να αφομοιώνει όσο το δυνατόν περισσότερες γνώσεις;

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ 4ΘΕΣΙΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΤΟΝ ΦΟΥΡΦΟΥΡΑ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Αφιερωμένο σήμερα στα γενέθλια της,

στην πιο φωτεινή ύπαρξη της ζωής μου, 

στη Δασκάλα Ειρήνη Πολυχρονίου-Σιδηροπούλου, 

στη μητέρα μου -18 Δεκεμβρίου 2011

Πώς ένα δάσκαλος, που μετατίθεται σε ένα χωριό του Ρεθύμνου, καταφέρνει να μεταμορφώσει ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο σε σχολείο του μέλλοντος. Διαβάστε την υπέροχη ιστορία του Άγγελου Πατσιά:

"Υπάρχει πάντα στην παιδική μας ηλικία μια στιγμή που ανοίγει μια πόρτα και μπαίνει το μέλλον."
Graham Green, Βρετανός συγγραφέας
"Όποιος μεγάλωσε στη φυλακή, τη φυλακή θυμάται. Όποιος μεγάλωσε στο παλάτι, το παλάτι θυμάται".
Ινδική παροιμία
«Σε κάθε σχολείο ανάμεσα στους δέκα-είκοσι δασκάλους υπάρχει και ένας που ξεχωρίζει. Ένας δάσκαλος που τον θυμόμαστε για χρόνια μετά, μέχρι τα γεράματα μας, με αγάπη και αληθινή συγκίνηση. Ένας δάσκαλος που κατάφερε να τρυπώσει στο άβατο της παιδικής μας ψυχής και έφερε ένα εντελώς νέο φως. Και χάρη σ' αυτό το "Δεύτε λάβετε φως" - φως μικρού κεριού ή ολόλαμπρου ήλιου δεν έχει σημασία - μέσα στην κυνικότητα και στην αδιάφορη καθημερινότητα του ενήλικα, που μοιραία όλοι μεταμορφωθήκαμε, διασώζεται και αχνοφέγγει ακόμα ό,τι καλό διαθέτουμε εντός μας».
Σε ένα μικρό χωριό του ορεινού Ρεθύμνου, τον Φουρφουρά, οι γιοί και οι κόρες των 560 μόλις κατοίκων του δέχτηκαν την ευεργεσία μιας αναπάντεχης τύχης.