«Όταν, κύριε πραματευτή της ευτυχίας, περνάς απ' τα στενά μας διαλαλώντας την πραμάτεια σου, οι κυράδες ανοίγουν βιαστικά τα παραθύρια τους, οι μελαγχολικοί κύριοι σηκώνονται απ' τις πολυθρόνες κι αφουγκράζονται μ' αδημονία. Κι εγώ, κύριε πραματευτή της ευτυχίας, ντρέπομαι να σ' ανοίξω την καρδιά μου.
Πού να βρεθούν στους δρόμους του μακελειού του αιώνα μας περιθώρια για τέτοια παζαρέματα;»
Πού να βρεθούν στους δρόμους του μακελειού του αιώνα μας περιθώρια για τέτοια παζαρέματα;»
