Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ: ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ


Λίγα Λόγια για τον Νικόλα Σώκο
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.
Δεν ήταν όπως τα άλλα καλοκαιρινά απογεύματα εκείνο το απόγευμα στο γνωστό στέκι και εκείνος δεν ήταν τόσο χαμογελαστός, αλλά διέκρινες στο βλέμμα του μια βαθειά μελαγχολία, που έφτανε στα όρια της απογοήτευσης. Σκεπτικός διάβαζε την εφημερίδα του και δίπλα του αμίλητη η αγαπημένη του Ινές μελετούσε κι αυτή ένα βιβλίο της Ιζαμπέλ Αλιέντε. Τους παρατηρούσα ώρα και οι μόνοι ήχοι που ακούγονταν ήταν το ξεφύλλισμα της εφημερίδας και του βιβλίου. Όταν ήρθε το κορίτσι να πάρει παραγγελία, ο NISOS αναθάρρησε: «Αν και αυτό που φοράς, κοπελιά, είναι μιας παλιάς, χρυσής δεκαετίας στο σωματότυπό σου δένει εκπληκτικά, αν είχες την ευγενή καλοσύνη μας φέρνεις τρία καφεδάκια». Η κοπέλα κοκκίνησε από τη φιλοφρόνηση, χαμογέλασε ευγενικά μα αμήχανα και απομακρύνθηκε από το τραπέζι. Ανάβει ένα τσιγάρο ο NISOS μαζί με τον καφέ και αρχίζει και λέει.

«Κάποια πράγματα είναι θέμα τύχης ή σύμπτωσης. Φαντάσου ένα παιδί να γεννιέται στην Ελλάδα ή στον πολιτισμένο δήθεν κόσμο, την εποχή της επίπλαστης ευημερίας. Αυτό το παιδί μπορεί να έχει χρήματα, να πάει στα καλύτερα πανεπιστήμια, να είναι μέλος της καλής κοινωνίας. Θα μπορεί ενδεχομένως να μετακινείται στην Αθήνα, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο και κάποια στιγμή θα μπορεί να αποκτήσει ένα σπίτι προδιαγραφών, ένα ταχύτατο αμάξι και ένα σκάφος. Φαντάσου ένα άλλο παιδί που γεννήθηκε στη Σενεγάλη, στη Μαυριτανία ή στις αρχές του 1990 στη Γιουγκοσλαβία και στις αρχές του 2000 στο Αφγανιστάν ή στο Ιράκ. Θα πάει σε κάποιο κρυφό σχολειό να μάθει κολυβογράμματα και άμα επιζήσει και η ζωή είναι γενναιόδωρη μαζί του θα ζήσει μέχρι τα 50. Φαντάσου τώρα να είσαι μόνιμος κάτοικος στην Γάζα ή οπουδήποτε στην Παλαιστίνη. Ξέρεις, οι άνθρωποι δεν είναι ευαισθητοποιημένοι αν ο θάνατος δε χτυπάει τη δικιά τους πόρτα. Το χειρότερο όλων είναι ότι έχουμε συνηθίσει σε πολλά πράγματα και μας φαίνονται μη διαπραγματεύσιμα. Η ζωή με τρομακτικές κοινωνικές ανισότητες, η ύπαρξη του νόμου του ισχυρού, η απουσία του συναισθήματος στις πολιτικες – κοινωνικές – διαπροσωπικές σχέσεις είναι κάτι το μη παράλογο, ίσως και απολύτως φυσιολογικό. Θαρρώ πως τις ζωές μας τις έχουμε κάνει παράσταση σε ένα θέατρο σκιών κατά παραγγελία».

Η κουβέντα διήρκησε πολλή ώρα και η αγαπημένη του Ινές τον άκουγε προσεκτικά χωρίς να τον διακόψει ούτε μια φορά. Τι είναι οι ανθρώπινες σχέσεις σκέφτηκα κάπως φωναχτά και ασυναίσθητα θυμήθηκα τη «γραμμή του ορίζοντος». Εκεί ο Χρήστος Βακαλόπουλος έγραφε «υπάρχει μόνο ένα νησί για τον καθένα, αρκεί να το βρει, να μείνει εκεί» και συνέχιζε επισημαίνοντας ότι «οι άνθρωποι πίνουν διάφορα ποτά, ταξιδεύουν σε διάφορα νησιά, έχουν συνεχώς την αίσθηση ότι δεν ήπιαν ακόμα τίποτα, δεν πήγαν πουθενά. Τα ανακατεύουν για να ξεχάσουν ότι υπάρχει μόνο ένα νησί, μια παραλία, ένα ποτό».

Ο NISOS δεν είπε λέξη, χάθηκε πάλι στις σκέψεις του, πήρε την εφημερίδα του και άρχισε να τη διαβάζει με το γνωστό βλεμμα μελαγχολίας στα μάτια, σιγοτραγουδώντας «…Μην κλαις μικρή μου και πληγές ανοίγεις μου στα στήθη εμείς οι δυο θα κάνουμε τον κόσμο παραμύθι».

Υγιαίνετε




Το ανάρτησα από http://agriniovoice.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: