Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

ΘΑΛΑΣΣΑ




ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΜΑΜΕΛΗΣ


Σε τούτη την έντυπη γωνιά των 300 λέξεων που οκτώ χρόνια τώρα εξελίσσεται το παίγνιο των νοημάτων,των συναισθημάτων και των αφαιρέσεων,τις μέρες παρα θιν αλός, είναι πρέπον να ταξιδεύουμε.

Θάλασσα,πλατιά,γαλανή,αχόρταγη,με κρυφές φωνές,με μηνύματα,με τα πλεούμενα και τες ρυτίδες των κυμάτων. Θάλασσα, μια μαργιόλα ξελογιάστρα, ίδιο μεθυστικό κρασί. Θάλασσα, σκούνα, τράτα, ιπτάμενος Ολλανδός, τσαπαρί, καθετή, μαμούνι.

Εκεί ταξιδεύουμε κι ακούμε τον ποιητή να μας ρωτά «τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει»(Σεφέρης).

Είναι το λευκό πανί,ο γαρμπής κι ο πουνέντες,η ζαργάνα κι ο σαλούβαρδος,οι πέτρες είναι που τις γλύφουν οι χιλιετίες και τις βάφουνε τα ηφαίστεια,μαζί με τους πολλούς μικρούς έρωτες των παιδιών τα ηλιοβασιλέματα και τα «χιλιάδες σπερματοζωάρια στων ωραίων γυναικών τα χέρια» (Ελύτης)

Εκεί στη μύτη του Ποσειδιού που σμίγει ο Θερμαικός με το Αιγαίο και ζωγραφίζουν τα ρεύματα, με την άμμο κάθε φορά και κάθε μέρα αλλιώς,εκεί να σταθούμε, κατάντικρυ στον ήλιο.

Οι διαθλάσεις των νερών εκεί μοιάζουν με κρύσταλλο,χιλιάδες οπτικές γωνιές γεννιούνται στο χώρο, το χρόνο, ασυναίσθητα, βιωματικά, ονειρικά.

Βαθιά ο ορίζοντας, που ψελίζει την ανοιχτωσιά σα νέα ζωή,που περιπλέκει το άγνωστο με το οικείο, το βιωματικό με το μεταφυσικό.

Στα ακρογιάλι,πάνω στην άμμο την ξανθή που τραγουδήσαμε,στάθηκαν οι ποιητές μας και παιάνισαν για την «Ιο,τη Σίκινο,τη Σαντορίνη».

Εκεί,μπρος την ορμή των κυμάτων της, οι ρήτορες βρήκαν ρυθμό,λέξεις,τεχνικές.,γλώσσα σώματος.

Εκεί πέθαναν οι φτωχοί πρόσφυγες των βαποριών της Σμύρνης,χαράκωσαν τα βράχια οι αστραπές,εκεί κορυβαντιά ο ελληνόφωνος Καίσαρ, Ιούλιος Αύγουστος.

Καθώς ο Ολυμπος αγωνίζεται μέσα στο κόκκινο ηλιόγερμα να κρατηθεί φωτεινός κι ο κόλπος ροδίζει στο αντιφέγγισμα,όλοι όσοι λένε με κόστος το μεγάλο όχι και τολμούν άλματα πιο γρήγορα από τη φθορά τους, παίζουν με στίχους τραγουδιών, με Κύκλωπες, Λαιστρυγόνες, Ιθάκες, χρυσοπράσινα φύλλα ριγμένα στο πέλαγο και προσέχουν,προσέχουν πολύ, την καθαρή προφορά τους,το τέμπο τους, στη λέξη θάλασσα «έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια».

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟΝ "ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟ" 7.8.2014

Δεν υπάρχουν σχόλια: