Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΩΚΟΣ:«ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ…»


ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 19 Οκτώβρη 1980. Αποφοίτησε από το τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε δημοσιογραφία. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά του Αγρινίου καθώς και με ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ζει στο Αγρίνιο και εργάζεται στο Μεσολόγγι.
Το τελευταίο απόγευμα παραμονής στο Αγρίνιο το αφιέρωσε στη Μαγιού. Περπάτησαν όλο το κέντρο της πόλης, μπήκαν στα περισσότερα ανοιχτά μαγαζιά και της έλεγε ιστορίες από ωραίους ανθρώπους, κάποιους τους γνώρισε και κάποιους τους έμαθε κι αυτός από ιστορίες τρίτων.

Της μιλούσε για τον πολιτισμό της πόλης, τους αγώνες της και την ιστορία της. Πιο συγκεκριμένα, για τον καπνό και τους καπνεργάτες, για τους ήρωες που κρέμασαν οι Γερμανοί στην Αγία Τριάδα, για τους ήρωες του ΕΑΜ και το αντάρτικο, αλλά και για τους ντόπιους συνεργάτες των ναζί και της χούντας. Τους βρήκα σε μια παιδική χαρά λίγο πιο κάτω από την πλατεία με το συντριβάνι, μόλις έπαιρνε να σουρουπώσει, αυτός παρατηρούσε τον εγκαταλελειμμένο πια σταθμό του τρένου και το κορίτσι έπαιζε παραδίπλα με άλλα παιδάκια.


Παρόλο που περπάτησαν ένα μεγάλο μέρος της πόλης, κανείς τους δεν ήταν ή δεν έδειχνε κουρασμένος. Με πλησίασε στο πεζούλι που καθόμουν και μου είπε με σχεδόν τρεμάμενη φωνή: «Αυτός ο τόπος είναι σα να έχει απαρνηθεί την ιστορία του ή σα να μη την ξέρει. Ξέρεις, μας λένε από μικρά παιδιά οι δάσκαλοι, οι γονείς, οι φίλοι για τους ήρωες που πολέμησαν στην κατοχή, που πολέμησαν τη δικτατορία και μεγαλώνουμε αγνοώντας ότι στην Ελλάδα οι προδότες, οι κόλακες και οι γιέσμεν ήταν ένα όχι αμελητέο ποσοστό σε όλες τις εποχές. Τα απότοκα αυτής της μονομερούς διδαχής της ιστορίας, καθώς και διαστρέβλωσής της πολλές φορές, τα βιώσαμε πολλάκις ως κράτος και συνεχίζουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη».

Μολονότι είχε σουρουπώσει για τα καλά, η θερμοκρασία παρέμενε υψηλή και, σε συνδυασμό με το μεγάλο ποσοστό υγρασίας, έκαναν την ατμόσφαιρα αποπνικτική νιώθωντας παράλληλα ότι «κολλάς» σε όλο σου το σώμα. 

Ο NISOS ήταν λουσμένος από ιδρώτα, όχι μόνο από φυσικά αίτια, αλλά κι από μια περίεργη υπερένταση που ένιωθε εκείνη τη στιγμή. Παίρνει τη Μαγιού από το χέρι και κατευθυνόμαστε προς το σπίτι όταν μας σταματάει στο δρόμο ένας μεσήλικας γεννειοφόρος ζητώντας του ένα τσιγάρο, με ευγένεια. 
Ο NISOS του δίνει όλο το πακέτο καθώς και όσα χρήματα είχε πάνω του εκείνη τη στιγμή. Ο περίεργος -σε μένα τύπος- αφού τον ευχαρίστησε, χάθηκε ευθύς μες στο σκοτάδι μένοντας εγώ παράλληλα με την εντύπωση ότι από κάπου γνωρίζονταν και μάλιστα πολύ καλά, όμως δίσταζα να του κάνω τη σχετική ερώτηση. Ευτυχώς για μία ακόμη φορά πήρε αυτός την πρωτοβουλία.

«Το Αγρίνιο πάντα είχε ποιοτικούς ανθρώπους, μάγκες, ταλέντα που άνοιξαν τα φτερά τους και πέταξαν και άλλα που έκαναν πολύ χαμηλές πτήσεις λόγω πολλών καταστάσεων. Αυτός είναι ένας από τη δεύτερη κατηγορία. Πρώτος μαθητής, μυαλό από τα λίγα αλλα…»

Κόμπιασε, κατάλαβα πως συγκινήθηκε πολύ, άλλαξα τεχνηέντως την κουβέντα και αυθόρμητα μου ήρθαν στο μυαλό κάποιες σκόρπιες λέξεις ενός αμερικανού συγγραφέα: «Έχουμε να κάνουμε με την καλύτερα εκπαιδευμένη γενιά στην ιστορία. Αλλά το μυαλό τους έχει βάλει τα καλά του χωρίς να έχει να πάει πουθενά». 


Από έξω από το σπίτι μας έσπαγαν τη μύτη οι λαχταριστές λιχουδιές που είχε φτιάξει η Ινές. Πρόσχαρη μας περίμενε ακούγοντας τον αγαπημένο της Miles Davis. Ήταν ένα πολύ όμορφο τριήμερο, αλλά η Αθήνα μας περιμένει, πρωί-πρωί αναχωρούμε…

Υγιαίνετε.

Το ανάρτησα από http://agriniovoice.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: