Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

«ΣΥΡΙΑ»: ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΜΑΜΕΛΗΣ


ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΜΕΛΗΣ: kmamelis@yahoo.gr

Ψευδεπίγραφοι Εικονοκλάστες και Εικονομάχοι, έλαβαν θέσεις «μάχης» για την κατάκτηση του σοσιαλιστικού χώρου. Παιδιά της ίδιας μήτρας, με συνοδεία ποικιλώνυμων περιφερόμενων. «Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς» (αν και απέμεινε ένα «αδειανό πουκάμισο»).

Μετά τις συνεχείς ιδεολογικές υποχωρήσεις, την πλήρη επικράτηση της οργανωτικής ερημοποίησης, τη συρρίκνωση της εσωκομματικής ζωής και την επιβολή ηγετικών κλιμακίων με νεόκοπους από παρθενογένεση , επιλέχθηκε συνειδητά η δια της απαξίωσης διάλυση, με τη μέθοδο της κυλιόμενης διαίρεσης και αυτοματοποίησης ανιστόρητων διλημμάτων.

Κυριαρχεί η επιθυμία μετατόπισης του κέντρου βάρους κοινωνικών αναφορών, η αμαχητί εκχώρηση μιας αυθεντικής πολιτικής έκφρασης των κοινωνικών στρωμάτων που περιθωριοποιεί η κρίση, υιοθετείται η «λαϊκή» εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού.

Προσωποποιημένες προκαταλήψεις και απόλυτες ερμηνείες του χθες, ανιστόρητα στερεότυπα και δογματικοί αφορισμοί, αποκτούν κομβικό χαρακτήρα, αιχμαλωτίζουν τις ιδέες, «δεσμεύουν» στον πολιτικό χάρτη της χώρας το κρίσιμο προοδευτικό σημείο του.

Δεν νοιάζονται, για τις δραματικές αλλαγές που συντελούνται στον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασίας, τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές ηγεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την προϊούσα ιδεολογική και προγραμματική απίσχνανση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.

Οι δραματικές ανακατατάξεις κοινωνικών ομάδων και στρωμάτων μέσω των μηχανισμών της αγοράς και της συνακόλουθης χρηματοπιστωτικής επιθετικότητας, η πολύμορφη διείσδυση των δυνάμεων της οικονομίας στις δυνάμεις της πολιτικής, καθιστούν ανεπαρκείς τις παραδοσιακές ερμηνείες, που διαμορφώνονταν μέχρι πρόσφατα στο δίπολο προνομιούχοι – μη προνομιούχοι αλλά και τη γενική ρητορική περί της αυτονομίας της πολιτικής.

Η διαχωριστική γραμμή διέρχεται τώρα τόσο από το εθνικό όριο των χωρών του , σε απόγνωση, νότου (που τείνει να περιθωριοποιήσει ο εθελοτυφλών βορράς) όσο και από το εσωτερικό κοινωνικών τάξεων, αφού δημιουργούνται νέο-αποικιακές εθνικές διαστρωματώσεις αλλά και νέα ειδικά στρώματα «ολιγαρχών», ενώ μεγάλα κοινωνικά τμήματα οδηγούνται βίαια έξω από το παραγωγικό και εργασιακό δίκτυο.

Και ενώ απαιτούνται σήμερα ανατροπές σε ό, τι ηττήθηκε, ρήξεις με πελατειακά πρότυπα, «κεντροδεξιούς αλληθωρισμούς», αρχηγισμούς, μοναδικότητες, δεν αναζητούνται ούτε οι αναγκαίες πολιτικές, ούτε ο συλλογικός φορέας παραγωγής τους.

Εικονοκλάστες και Εικονομάχοι, βλάπτουν τη «Συρία» το ίδιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: