Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

ΌΤΑΝ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΜΑΓΚΙΕΣ

Ανάλυση ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΣΗΣ 

Τον Νοέμβριο του 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ανήσυχη για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, είχε απευθύνει ερώτημα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τι θα μπορούσε να κάνει αν ένα κράτος της Ευρωζώνης οδηγηθεί σε χρεοκοπία. Η απάντηση του κ. Τρισέ ήταν ότι δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα, αυτό θα πρέπει να προσφύγει στο ΔΝΤ. Διότι (α) δεν υπάρχει μηχανισμός χρηματοδότησης κρατών της Ευρωζώνης και (β) η διάσωση (bailout) κράτους της Ευρωζώνης απαγορεύεται από την ιδρυτική συνθήκη, τη συνθήκη του Μάαστριχτ («Καθημερινή», 14.12.2008).


Την περασμένη Πέμπτη, ο κ. Ντράγκι απέκλεισε το ενδεχόμενο απευθείας αγοράς ομολόγων κρατών της Ευρωζώνης με το ίδιο σκεπτικό: Απαγορεύεται από τις ευρωπαϊκές συνθήκες. Μήπως, όμως, όπως το 2010, οι συνθήκες παραβιαστούν (αν η ανάγκη το επιβάλλει…) ή μήπως τροποποιηθεί; Η κατάσταση είναι σημαντικά διαφορετική. Και η απόλυτη γερμανική κυριαρχία υποδηλώνει ότι κάτι τέτοιο δεν θα γίνει στο άμεσο μέλλον. Δεν είναι ευνοϊκοί οι συσχετισμοί. Αντιθέτως, όσο πυκνώνουν οι εκκλήσεις για αλλαγές, τόσο το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα προσκολλάται στην ίδια ρότα. Κι όσο βαραίνει το κλίμα στην ευρωπαϊκή οικονομία, τόσο η «συμμαχία του Νότου» γίνεται απόμακρο σχήμα της φαντασίας: Ο κάθε «νότιος» επιδιώκει να περισωθεί ο ίδιος μέσα στη λαίλαπα. Και όχι μόνο ουδείς διανοείται να δηλώσει αλληλέγγυος με την Ελλάδα, αλλά όλοι την επικρίνουν στo Eurogroup (με πρώτο τον κ. Ρέντσι) και επιδεικτικά διαφοροποιούνται – «δεν είμαστε σαν την Ελλάδα». Καταφέραμε να απομονωθούμε.

Τώρα, έρχεται η ώρα της αλήθειας, της κατάρρευσης πολλών ελληνικών μύθων της τελευταίας 5ετίας. Το 2010, κανείς δεν μας επέβαλε την προσφυγή στην τρόικα. Εγινε για να αποφύγουμε να περικόψουμε 24 δισ. ευρώ δαπάνες αμέσως (όσο ήταν το πρωτογενές έλλειμμα) και να μη ρισκάρουμε την έξοδο από το ευρώ. Δεν προσφέρθηκαν κάποιοι άλλοι να μας σώσουν με καλύτερους όρους, κι είπε η Ελλάδα «ευχαριστώ, αλλά προτιμώ την τρόικα». Η μετέπειτα διαχείριση είναι άλλο θέμα… Ούτε σήμερα μας εμποδίζει κάποιος να διώξουμε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αρκεί η κυβέρνηση να στείλει μια επιστολή και να του κοινοποιήσει την επιθυμία της. Ούτε μας επιβάλλει κάποιος να συνάψουμε νέο Μνημόνιο. Μπορούμε να πούμε «δεν θέλουμε νέα συμφωνία, βγαίνουμε στις αγορές, δεν σας έχουμε ανάγκη». Δεν είμαστε σε θέση να το κάνουμε, γιατί δεν είμαστε έτοιμοι να βγούμε στις αγορές – δεν μας εμπιστεύονται.

Ερχεται και η ώρα της κατάρρευσης και του αθύρματος τακτικισμών που αποκλήθηκε «κυβερνητική πολιτική». Το δημοσιονομικό κενό μένει ακάλυπτο. Ο στόχος για ανάπτυξη 2,9% είναι virtual (σε όλη την Ευρώπη μειώνονται οι στόχοι…), ο αποπληθωρισμός επιδεινώνει την εξέλιξη του χρέους, η αποφυγή λήψης μέτρων που είχαν συμφωνηθεί ήδη πριν από τις ευρωεκλογές καθιστά το κενό μεγαλύτερο. Παρότι το 85% του χρέους είναι προς κράτη, οι ιδιώτες φοβούνται ότι μπορεί να μην τα καταφέρουμε και να τους «ρίξουμε» υπέρ των κρατών πιστωτών – και εκτινάσσονται τα spreads.

Εδώ που είμαστε, το ορθολογικό θα ήταν η κυβέρνηση να κλείσει την 5η αξιολόγηση, ώστε να πάρουμε τα 7 δισ. ευρώ το 2014. Και να συναινέσει σε μια 6μηνη παράταση του Μνημονίου, ώστε να δοθεί η δυνατότητα μιας νέας διαπραγμάτευσης στη βάση σχεδίου επανεκκίνησης, με νέο μείγμα πολιτικής και δημοκρατική έγκριση. Ελάχιστη υποχρέωσή της, να παραδεχτεί και να πει την αλήθεια τώρα. Απορρίπτοντας τις εισηγήσεις να την αποσιωπήσει μέχρι την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, και να πει το μυστικό (τον λογαριασμό…) μετά.


Το ανάρτησα από http://www.kathimerini.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: