Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

ΓΙΑ ΈΝΑ ΓΑΜΩΤΟ ΚΑΙ ΈΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


Υπάρχουν χρέη και χρέη. Υπάρχουν χρέη που αποτιμώνται σε χρήμα αλλά και χρέη που λογίζονται στις πολιτικές και τις ηθικές συνισταμένες της Αριστεράς. Εδώ και ενάμιση χρόνο υπήρχε ένα ανεξόφλητο χρέος απέναντι σε 594 γυναίκες και έναν άντρα. Και αυτό το γραμμάτιο χθες πληρώθηκε με τον πλέον εμφατικό και ξεκάθαρο τρόπο. Δικαίωση. Είναι η λέξη που ταιριάζει γάντι σε μια από τις πρώτες αποφάσεις της κυβέρνησης.


Ναι, αυτό το κόκκινο γάντι που υψώθηκε και έμεινε αταλάντευτα υψωμένο μπροστά στη βάρβαρη επέλαση των Μνημονίων. Ναι, αυτό το κόκκινο γάντι που τους ακολουθούσε κατά πόδας όλα αυτά τα χρόνια της κοινωνικής ισοπέδωσης. Ναι, αυτό το κόκκινο γάντι που δεν καρτερούσε τίποτα λιγότερο από το αξιοπρεπές κράτημα μιας σκούπας κι ενός ταπεινού σφουγγαρόπανου. Δικαίωση, λοιπόν, και τίποτα λιγότερο. Δεν είναι χάρη. Δεν είναι ρουσφέτι. Δεν είναι παροχή ούτε και πολιτικό γραμμάτιο. Είναι το ελάχιστο που όφειλε να κάνει αυτή η κυβέρνηση σε πείσμα των δημοσιονομικών δικαιολογιών που για ενάμιση χρόνο ορισμένοι επιχειρούσαν να ντύσουν τα ανθρωποφαγικά τους ένστικτα.

Δεν είναι ανταμοιβή. Είναι δικαίωση. Για τις μέρες και τις νύχτες μέσα σε ένα παγωμένο αντίσκηνο. Για τις ατέλειωτες ώρες έξω από υπουργεία και εφορίες. Για τα ατέλειωτα χιλιόμετρα. Για τα σπασμένα πλευρά και τα μελανιασμένα πόδια. Για τις ειρωνείες και τη χλεύη. Για τα ψέματα και τη λάσπη. Και πάνω απ' όλα για ένα γαμώτο. Γι' αυτό το γαμώτο που κάποιοι βάζουν πάνω από ανάγκες, χρέη, υποχρεώσεις και οικογένειες. Για ένα γαμώτο που δεν καταπίνεται με τίποτα. Για ένα γαμώτο πιο ισχυρό από τα γκλομπ και τα κανάλια τους. Γι' αυτό το γαμώτο που μπορεί να σε κρατήσει όρθιο στη ζωή. Αυτό το γαμώτο που σε κάνει να πιάνεις τη σκούπα σαν να πιάνεις τον πιο ακριβό κονδυλοφόρο και να μην ντρέπεσαι όπως σου υποδεικνύουν.

Και τους το έλεγαν τόσους μήνες. Μην καρτεράτε να λυγίσουμε, τους φώναζαν και το γαμώτο έκαιγε τα λαρύγγια τους. Μην περιμένετε να αποδεχθούμε το μέλλον που μας τάξατε, τους φώναζαν και το γαμώτο πείσμωνε τα μάτια τους. Και ήρθε η ώρα τελικά που αυτό το γαμώτο βρήκε το δίκιο του. Και δεν χρωστάει χάρη κανένας σε κανέναν. Και σίγουρα δεν χρωστάνε χάρη οι 594 και ο Σταύρος σε κανέναν υπουργό και δεν οφείλουν κανένα μα κανένα ευχαριστώ. Αν κάποιοι πρέπει να πουν ευχαριστώ στις 594 και στον Σταύρο είναι μονάχα η κυβέρνηση...

Πέτρος Κατσάκος

Το ανάρτησα από http://www.avgi.gr
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: