Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2016

ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ: ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ


Η πολιτική έχει ως βασική συνιστώσα την ηθική, ενώ η ενασχόληση του πολίτη μ' αυτή διαπλάθει το ήθος και την πολιτική αλλά και κοινωνική συμπεριφορά του.
Προχθές, με την ανακήρυξη του Κυριάκου Μητσοτάκη ως ένατου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, πέρα από το γεγονός αυτό

καθεαυτό, στο οποίο θα κάνουμε σχετική αναφορά, είδαμε την πολιτική να μετατρέπεται σε βούρκο και τους πολιτικούς να κυλιούνται κυριολεκτικά μέσα σ' αυτόν! Τι εννοούμε, για να μην παρεξηγηθούμε.

Είναι φυσικό έπειτα από έναν προεκλογικό αγώνα οι βασικοί συνεργάτες και υποστηρικτές του νικητή να παρευρίσκονται στα επινίκια και να συνωστίζονται, τι λέξη κι αυτή, για να κερδίσουν μια χειραψία και μια φωτογραφία με τον νικητή. Αλλωστε, μαζί έδωσαν τον αγώνα, μαζί πέρασαν δύσκολες ώρες, αγωνιώντας για την πορεία της προεκλογικής εκστρατείας και το αποτέλεσμα.

Το να βλέπεις, όμως, πολιτικούς που όχι μόνο δεν συμμετείχαν στις αγωνίες και στους κόπους της προεκλογικής εκστρατείας, αλλά υποστήριζαν άλλους υποψηφίους να συνωστίζονται στο γραφείο του νικητή, να προσπαθούν να τον εναγκαλιστούν και να πάρουν μια θέση στο κάδρο των νικητών είναι το τσαλαβούτημα στον βούρκο που λέγαμε.

Πώς είναι δυνατόν ένας τέτοιος πολιτικός, που εξευτελίζεται ενώπιον των τηλεοπτικών καμερών και ενώπιον του κόσμου, να υπηρετήσει το συμφέρον του πολίτη και της πατρίδας;

Είναι κι αυτός ένας από τους λόγους που έχει απαξιωθεί η πολιτική, η οποία με τη σειρά της έχει οδηγήσει στην απαξίωση και την καταστροφή την κοινωνία και την ίδια την Ελλάδα.

Να πάμε τώρα στην εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας αναλαμβάνει τα ηνία της παράταξης σε μια περίοδο που η κατάσταση στη χώρα παραμένει κρίσιμη, ενώ είναι σε εξέλιξη διαδικασίες που είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε «λύση» δύο κεντρικά ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Το ένα είναι το Κυπριακό, όπου ο... διεθνής παράγων προσπαθεί να βάλει από την καπνοδόχο ένα νέο «σχέδιο Ανάν», οδηγώντας στον θάνατο την Κυπριακή Δημοκρατία, ένα κράτος με διεθνή νομιμοποίηση, μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε., και ανοίγοντας τον δρόμο για τη δημιουργία ενός νέου κράτους, στο οποίο θα καταπατάται κάθε έννοια ισονομίας και ισοπολιτείας, ενώ με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα νομιμοποιούνται τα αποτελέσματα της εισβολής του 1974.

Μακροπρόθεσμος στόχος των επιβουλέων του νησιού της Αφροδίτης, μια Κύπρος χωρίς Ελληνες.

Το άλλο ζήτημα είναι αυτό της ΠΓΔΜ, το οποίο επίσης ο διεθνής παράγων χρησιμοποιεί ως πολιορκητικό κριό για να μετατραπεί η Θεσσαλονίκη σε μια «πολυεθνική και πολυπολιτισμική και ανοικτή πόλη» και βλέπουμε σε επόμενη φάση για τα επόμενα...

Για τα ζητήματα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας έχει θέσεις που σε κάποιον βαθμό ταυτίζονται με εκείνες του... διεθνούς παράγοντα.

Η περιρρέουσα περί τον Κυριάκο ατμόσφαιρα για τα ζητήματα αυτά δεν διαφέρει από αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ, του Φίλη, του Λιάκου και της Ρεπούση.

Γι' αυτό δεν μπορεί να θεωρείται τυχαία η τοποθέτηση ως επικεφαλής στον τομέα στρατηγικού σχεδιασμού του ερίτιμου κ. Νίκου Γεωργιάδη, ο οποίος, μιλώντας στον ραδιοσταθμό 9,84 το 2005, ων μάλιστα βουλευτής Κέρκυρας, είπε:

«Δεν μπορούμε να αποφασίσουμε εμείς πώς θα λέγεται η διπλανή χώρα όσο κι αν δε μας αρέσει και εμένα με ενοχλεί κατάφωρα να λέγεται Μακεδονία, αλλά δεν είναι δυνατόν να έχω την απαίτηση να αποφασίζω εγώ πώς θα λέγεται η διπλανή χώρα. Αντίθετα, χάνουμε τεράστιες δυνατότητες διπλωματικής παρέμβασης και επιρροής λόγω του ότι εμμένουμε σε αυτή την, κατά την άποψή μου, μπούρδα».

Ο εν λόγω κύριος, πέραν του ότι φέρεται πως έχει ειδικές σχέσεις με εξωτερικούς παράγοντες και εμπλοκή σε μια σειρά από άλλες υποθέσεις, με δηλώσεις του έχει πάρει θέση:

- υπέρ μιας χαλαρής μεταναστευτικής πολιτικής,
- υπέρ της ελληνοτουρκικής φιλίας,
- υπέρ του βιβλίου Ιστορίας της κυρίας Ρεπούση,
- υπέρ του Σχεδίου Ανάν,
- υπέρ κάθε είδους μειονοτήτων...

Με δεδομένο αυτό και με δεδομένο ότι τα τιμολόγια της SIEMENS αλλά και οι στενές σχέσεις του ιδίου και της οικογένειάς του με τη γερμανική εταιρία-διαφθορέα τον καθιστούν ευάλωτο σε εξωτερικές πιέσεις, που θα είναι μεγάλες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να προετοιμαστεί, να ετοιμάσει τις άμυνές του, αν φυσικά θέλει να υπερασπιστεί όσα υπερασπίστηκε ο Κώστας Καραμανλής τη δεκαετία του 2000.

Αν όχι, αλλάζει το πράμα...

Το ανάρτησα από  http://infognomonpolitics.blogspot.gr θα το δείτε κι εδώ Δημοκρατία

Δεν υπάρχουν σχόλια: