Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη

Σιδηροπούλου Χρυσάνθη-Θούλη
«ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ»: ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ(ΘΟΥΛΗ), Sidiropoulou Thouli - Chrysanthi: Η δήλωσή μου στα ΜΜΕ την 14/1/2015 μετά την αντιδημοκρατική και ανθρωποφαγική πολιτική καρατόμηση μου κι ενώ χρίστηκα και ανακηρύχτηκα υποψήφια με κάθε προβλεπόμενη σύμφωνα με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και νόμιμη διαδικασία, από το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ Ημαθίας στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, επί Προεδρίας Βενιζέλου, από τον Κουκουλόπουλο και τον "Ημαθιάρχη" Χρυσοχοΐδη,συνεπικουρούμενοι από τους διορισμένους φίλους και φίλες τους στην Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Ημαθίας και δυο πρώην Δημάρχους ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Βέροιας._"Ανήκω στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πορεύτηκα πάντα με το όραμα που μας ενέπνευσε, τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε και εν τέλει μας καθόρισαν, ο αείμνηστος Ηγέτης της Δημοκρατικής Παράταξης. Αποτιμώντας σαφέστατα, στο παρόν και το μέλλον, την στρατηγική του Ανδρέα Παπανδρέου, ως και την μοναδικά διατυπωμένη στρατηγική πρόταση για τον Κοινωνικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας, τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό με Ανθρώπινο πρόσωπο και Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, στον Κόσμο των ανοιχτών συνόρων. Στην μακρόχρονη θητεία μου στα κορυφαία όργανα του κόμματος, εκλεγμένη πάντα από Συνέδρια και την λαϊκή βάση του Κινήματος, αγωνίστηκα με πάθος και ψυχή για τις ιδέες μου, συμπορευόμενη με τα μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με συμμάχους και αντιπάλους, με φίλους και εχθρούς. Κρατώντας πάντα στάση Κοινού Αγώνα. Με λάθη και παραλείψεις. Με δημιουργικές συνθέσεις. Αφήνοντας πίσω εσωστρέφειες, χαρακώματα και άγονες αντιπαραθέσεις. Οι «καθεστωτικές» συμπεριφορές και οι εγωκεντρικές μακαριότητες διαφόρων εκφάνσεων του «κυβερνητισμού» και των μονίμων οπαδών του είναι, πάντα, ιστορικά ανόητες και απαράδεκτες. Δεν μετέχω των «αχράντων μυστηρίων» ‘’ιδιοκτητών και ενοικιαστών’’, ‘’οικογενειοκρατούντων και οικογενειοκρατουμένων’’, ‘’Διευθυντηρίων και μυημένων’’, ‘’πρoθύμων και αρεστών’’, ‘’ Ημαθιαρχών και επίδοξων Προέδρων του ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας’’, ‘’ελίτ και λαϊκιστών’’. Ανήκω στο ΠΑΣΟΚ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα. ΜΟΝΟΝ. Με δημοκρατικές διαδικασίες και λειτουργία. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ που ανήκει στον Δημοκρατικό Ελληνικό Λαό. ΜΟΝΟΝ. Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έδωσα τον ‘’όρκο της νιότης και της ζωής’’ μου. ΜΟΝΟΝ.

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΣ: Η ΥΠΕΡ-ΠΩΛΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ, ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ


Για πρώτη φορά από το 1980 αξιωματούχοι διεθνών οργανισμών αμφισβητούν την επικρατούσα άποψη υπέρ του νεοφιλελευθερισμού που ο Friedman το 1982, περίπτωση Χιλής, χαρακτήρισε "οικονομικό θαύμα". Ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς διαφοροποιεί το 2002 το υπόδειγμα Χιλής επισημαίνοντας: "είναι ένα παράδειγμα επιτυχίας του συνδυασμού αγορές και κατάλληλες ρυθμίσεις».

Η ατζέντα έχει δύο άξονες: αύξηση ανταγωνισμού, μείωση του Κράτους. Ωστόσο τα ευρήματα λένε ότι δεν εξασφαλίζει την ανάπτυξη ή την βιωσιμότητά της.Όταν αυτό συνέβαινε (ακόμη και ως μεγένθυνση, φούσκα και άνευ κρίσεων ) αύξανε τις ανισότητες!

Απο το 1980, υπήρξαν 150 επεισόδια σε περισσότερες από 50 αναδυόμενες οικονομίες και το 20 % από αυτά κατέληξαν σε μίνι κρίσεις με μεγάλες μειώσεις της παραγωγής.

Οι ιδιωτικοποιήσεις, ο περιορισμός λειτουργιών του Κράτους για την μείωση των φορολογικών βαρών και τη δημοσιονομική εξυγίανση, με λιτότητα για αντιμετώπιση των ελλειμμάτων καταγράφει τρία μείζονα αρνητικά επί των τελικών στόχων:

• Τα οφέλη ανάπτυξης δεν διαχέονται στο σύνολο των κοινωνιών, ούτε σε όλες τις χώρες.

• Τα κοινωνικά ρήγματα και αντιθέσεις αποτελούν την επιτομή αναποτελεσματικότητας του.

• Αυτά με την σειρά τους μειώνουν το επίπεδο και τη βιωσιμότητα της ανάπτυξης.

Ζητήματα που οι υποστηρικτές του ακόμη δεν δίνουν προσοχή ή "αδιαφορούν" για την κατανομή οφελειών και ζημιών ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν!

Οι αβεβαιότητες, η αυξημένη μεταβλητότητα εξέλιξής του καθιστά τις επενδύσεις σύνθετη υπόθεση, ιδιαίτερα στην μεταφορά τεχνογνωσίας και ανθρώπινων κεφαλαίων. Απο τη μία απελευθέρωση των αγορών,της κίνησης κεφαλαίων αλλά, όπου απειλούνται ισορροπίες εισροής ή εκροής -κάτι που δειλά τώρα εκτιμάται ως μη κατάλληλο πάντα και παντού- επιβάλλονται έλεγχοι, όμως η σφυρίχτρα για πέναλτυ, κόκκινες κάρτες στα χέρια τους!

Έτσι η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι ΗΠΑ "έχουν άφθονα δημοσιονομικά περιθώρια" αποπληρωμής Χρεών σε αντίθεση πχ με την Νότια Ευρώπη που η μόνη επιλογή είναι η νεοφιλελεύθερη "εξυγίανση", επειδή οι αγορές κλείνουν τον δανεισμό. Έτσι στις ΗΠΑ , μια αξιόπιστη μεσοπρόθεσμη εξυγίανση και όχι μια δημοσιονομική θηλιά είναι επιτρεπτή για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη!

Οι αναζητήσεις στην χάραξη πολιτικής (στον πυρήνα της διεθνούς σκηνής) όλο και ανοίγουν στην αναδιανομή είναι και η απόδειξη για τον βρόχο. Ήδη ο σχεδιασμός για την άμβλυνση επιπτώσεων πχ μέσω της αύξησης των δαπανών για εκπαίδευση, κατάρτιση, επέκτασης της ισότητας των ευκαιριών είναι στοιχεία προ-διανεμητικών πολιτικών, που αποδεικνύουν οτι η κινδυνολογία "οτι πλήττεται η ανάπτυξη" είναι αβάσιμη μαζί και η "θεωρία" του νεοφιλελευθερισμού πως "ένα μέγεθος ταιριάξει σε όλους".

Αυτή η δυαδικότητα στον πραγματικό κόσμο φέρνει πολλές, ποικίλες, επικίνδυνες διχαστικές γραμμές. Το ζούμε στην Ευρώπη, το αποδεικνύει το δημοψήφισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο ευρω-σκεπτικισμός ή ο λαϊκισμός και ο νεοφιλελεύθερος χουλιγκανισμός που εκφράζεται εδώ με κραυγές: "βάστα Γερούν" που βρίσκουν στέγη στη ΝΔ!

Ο ίδιος καθορισμός για όλες τις χώρες, ώρες, περιπτώσεις δεν αποδίδει. Η εμπειρία δείχνει ότι η χάραξη πολιτικής πρέπει να καθοδηγείται από την απόδειξη και όχι εμμονές. Επομένως επιβάλλεται πιο ολική διαφοροποίηση της νεοφιλελεύθερης ατζέντας !

Δεν υπάρχουν σχόλια: