ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΣΥΓΓΕΛΑΚΗΣ: ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ Ή ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ;

"Η Μάχη της Κρήτης αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα ορόσημα όχι μόνο του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου αλλά της διαχρονικής πάλης του ανθρώπου ενάντια στον φασισμό και τη βαρβαρότητα."

«Σφαγές όπως στην Κάνδανο, στο Σκινέ κλπ. τις υποτιμάει ως ναι μεν βάρβαρες, αλλά και ως “περιορισμένες ενέργειες, που

ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΣΥΓΓΕΛΑΚΗΣ: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ "ΥΠΟ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ" ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΣΟΪΜΠΛΕ: «ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ»

Αριστομένης Συγγελάκης

Αξιότιμε κ. Σόϊμπλε, 

 

Στο άκουσμα της «είδησης» ότι εξετάζετε το ενδεχόμενο παραίτησής σας από τη θέση του Υπουργού Οικονομικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (και φαντάζομαι από την ενεργό πολιτική συνολικά), αρχικά μου πέρασε από το μυαλό ότι αποτελεί προβοκάτσια των «εθνολαϊκιστών» της χώρας μας. Όταν διάβασα, όμως, τη συνέντευξή σας στο Spiegel  ....

... και κατάλαβα ότι επρόκειτο για δική σας «διαρροή», δεν μπόρεσα να αποφύγω τον πειρασμό να σας απευθύνω τις παρακάτω σκέψεις, με σεβασμό, επιτρέψτε μου να πω, και αυτοσυγκράτηση.

ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΣΥΓΓΕΛΑΚΗΣ: «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ»!!! ΤΣΙΠΑ ΥΠΑΡΧΕΙ;

 * Ο Αριστομένης Συγγελάκης είναι Μέλος της Σ.Ε. του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και της Ένωσης Θυμάτων Βιάννου.

«Παιδιά κουρελιάρικα σέρνονταν στο κάθε βήμα. Περιπλανιόνταν κατά μικρές αγέλες, με ύφος ζωώδικο και φοβερό, με το βλέμμα αγκιστρωμένο στη γη, αναζητώντας μια απίθανη τροφή. Μερικά, πολύ μικρά, είχαν κολλήσει το μούτρο τους στη βιτρίνα ενός εστιατορίου, που είχε μετατραπεί σε καντίνα της Βέρμαχτ (…) Καμιά φορά, κάποιος

ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΣΥΓΓΕΛΑΚΗΣ: "Ο κ. ΡΙΧΤΕΡ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!"

Αριστομένης Ι. Συγγελάκης Μέλος της Σ.Ε. του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου
aristomenis.syngelakis@gmail.com

«Όταν η Μάχη τέλειωσε, ο στρατός είχε νικήσει. Μα οι γυναίκες των ηττημένων που είχαν χάσει παιδιά, αδέρφια, πατεράδες ή συζύγους, κατέβηκαν στο γιαλό, σκαρφάλωσαν στα βουνά και, όπου βρήκαν νεκρό σώμα εχθρού, το τίμησαν: το έπλυναν και το έθαψαν, όπως του έπρεπε. Ο νεκρός δεν ήταν πια εχθρός. Ήταν ο άταφος αδελφός. Κι αυτές ήταν οι εγγονές της Αντιγόνης, που έκαναν το χρέος τους απέναντι στους νεκρούς.». Απόσπασμα από την επιστολή του Μανώλη Γλέζου στη γερμανική εφημερίδα Die Welt, 3.5.2013.