ΚΡΙΤΩΝΑΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: «ΣΑΣ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΟΥ ΔΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΤΟ ΤΙΜΗΜΕΝΟ ΧΕΡΙ...»

Η Εθνεγερσία του 1821, είναι ένα γεγονός μοναδικό και ανεπανάληπτο.

Δε συγκρίνεται με παρόμοια ιστορικά γεγονότα, δεν εξηγείται με τα «εργαλεία» της κατεστημένης αφήγησης.

Κατά έναν φαινομενικά παράδοξο, αλλά απολύτως ευεξήγητο τρόπο, η Επανάσταση του 1821 μπήκε στην «Προκρούστεια κλίνη» και των δύο κυρίαρχων ρευμάτων που (υποτίθεται πως) αντιμάχονται ιδεολογικά στο δημόσιο χώρο τις τελευταίες δεκαετίες.

ΚΡΙΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΌΠΩΣ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΝΣΑΡΚΩΣΕ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΔΥΣΚΟΛΑ ΘΑ ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΕΙ ΞΑΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΦΟΡΤΙΟ ΕΛΠΙΔΑΣ

Μεγάλωνα στο σπίτι του παππού μου , του Σταύρου Ηλιόπουλου, ενός ανθρώπου, που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπόθεση της Ανεξαρτησίας και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, όπως και τόσοι άλλοι της Γενιάς του.
Το σπίτι αυτό, μέχρι που ''έφυγε'' ο παππούς μου, ήταν τόπος συνάντησης εκείνης της Γενιάς.
Ανθρώπων, που τα σώματα και οι ψυχές τους ήταν γεμάτα πληγές αιμορραγούσες , πίκρα, αλλά και υπερηφάνεια.

ΚΡΙΤΩΝΑΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: «ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ, Η ΝΟΤΑ, Η ΑΛΙΚΗ ΚΙ ΕΓΩ, ΣΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΝΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ» Ο ΣΥΓΚΗΝΙΤΙΚΟΣ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΤΟΥ ΚΡΙΤΩΝΑ ΒΑΣΙΛΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΣΙΛΙΚΟΠΟΥΛΟ

Πατέρα μας,

Η Νότα, η Αλίκη κι εγώ, σε αποχαιρετούμε με πόνο, αλλά και ευγνωμοσύνη και απέραντη υπερηφάνεια.

Σε ευχαριστούμε για την όμορφη ζωή που μας χάρισες, όμορφη γιατί καμιά χαρά της δεν κερδήθηκε χωρίς Αγώνα.