ΘΟΥΛΗ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ, ΜΑΣ ΕΜΠΝΕΕΙ, ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Βέροια 23 Ιουνίου 2014

                   

«Ο Ανδρέας Παπανδρέου, 

18 χρόνια μετά…»

18 χρόνια, ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν είναι πια μαζί μας. 18 χρόνια, που ο σπουδαίος άνδρας, ο μεγάλος επαναστάτης, ο Πρόεδρος μας έφυγε. 18 χρόνια, που ο Ηγέτης της Αλλαγής, ο Πολιτικός Ηγέτης της σύγχρονης Ελλάδας δεν είναι πια κοντά μας.

Από το ΠΑΚ στο ΠΑΣΟΚ και στα οράματα του Ελληνισμού, από γενιά σε γενιά, του μεγάλου Ξεριζωμού και της Προσφυγιάς, της Εθνικής Αντίστασης και του ΕΑΜ, του Ανένδοτου και του 1-1-4, της αντιδικτατορικής αντίστασης και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, της Μεταπολίτευσης και της Αλλαγής, ο ελληνικός λαός με τον Ανδρέα Παπανδρέου «δώσαμε ξανά όρκο - όρκο της νιότης, της ζωής, της λευτεριάς, όρκο του ονείρου και της πράξης", όπως λέει ο ποιητής. Με συμβολισμούς δυνατούς. Με λόγια δίκαια. Με πράξεις μεγάλες. Με αγώνες γενναίους. Με Ανθρωπιά. Με Αλληλεγγύη. Με Αξιοπρέπεια. Ελπίδα  και Υπερηφάνεια.

ΚΡΙΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΟΠΟΥΛΟΣ: ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΌΠΩΣ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΝΣΑΡΚΩΣΕ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΔΥΣΚΟΛΑ ΘΑ ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΕΙ ΞΑΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΦΟΡΤΙΟ ΕΛΠΙΔΑΣ

Μεγάλωνα στο σπίτι του παππού μου , του Σταύρου Ηλιόπουλου, ενός ανθρώπου, που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπόθεση της Ανεξαρτησίας και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, όπως και τόσοι άλλοι της Γενιάς του.
Το σπίτι αυτό, μέχρι που ''έφυγε'' ο παππούς μου, ήταν τόπος συνάντησης εκείνης της Γενιάς.
Ανθρώπων, που τα σώματα και οι ψυχές τους ήταν γεμάτα πληγές αιμορραγούσες , πίκρα, αλλά και υπερηφάνεια.