ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΣ: Η ΥΠΕΡ-ΠΩΛΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ, ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

Για πρώτη φορά από το 1980 αξιωματούχοι διεθνών οργανισμών αμφισβητούν την επικρατούσα άποψη υπέρ του νεοφιλελευθερισμού που ο Friedman το 1982, περίπτωση Χιλής, χαρακτήρισε "οικονομικό θαύμα". Ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς διαφοροποιεί το 2002 το υπόδειγμα Χιλής επισημαίνοντας: "είναι ένα παράδειγμα επιτυχίας του συνδυασμού αγορές και κατάλληλες ρυθμίσεις».

"ΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ" ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ

"ΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ"

Ο κοινωνικός δαρβινισμός, κοινωνική βάση του φιλελευθερισμού, μας λεει πως ο αξιότερος είναι και αυτός που θα ανελιχθεί κοινωνικά, ενώ όσοι αποτύχουν φέρουν οι ίδιοι αποκελιστικά την ευθύνη, ως ανάξιοι για κάτι παραπάνω.

Αυτά βέβαια στη θεωρία και σε ακαδημαϊκά μοντέλα επί χάρτου όπου παίρνεται η υπόθεση εργασίας ότι η κοινωνία φτιάχνεται τώρα: ας φανταστούμε δηλαδή ένα τεράστιο στίβο με δισεκατομμύρια κουλουάρ, όπου όλοι μας στηνόμαστε στην ευθεία και μόλις σημάνει ο αφέτης την εκκίνηση, αρχίζουμε να τρέχουμε.

Στις παγιωμένες, τρέχουσες κοινωνικές συνθήκες όμως πως εκφράζεται με πραγματιστικό τρόπο η συγκεκριμένη θεώρηση;