ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΙ ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ: ΤΟ ΔΕΛΦΙΚΟ "Ε"

Τρείς φορές τοποθετήθηκε ένα Ε (ΕΨΙΛΟΝ) στήν κορυφή τού Αετώματος τού Ναού τού Απόλλωνος στούς Δελφούς, κατάντικρυ σέ όποιον πλησίαζε τήν κεντρική, ανατολική Πύλη του, πάντοτε συνοδευόμενο από τό

ΕΦΟΣΟΝ ΠΗΡΕ ΚΟΚΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΡΕΑΣ, ΟΛΑ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙ. ΕΚΕΙΝΗ…

Φελνίκος

Ότι είχα να πω για τη σημερινή άφιξη της καγκελαρίου Μέρκελ τα είπα. Στα δύο προηγούμενα άρθρα μου. Σήμερα, λέω να ξεφύγω λίγο. Να αποδράσω από τα κάγκελα του ορθού λόγου.

Κουράστηκε η ψυχή μου κι ο εγκέφαλος μου. Από τις αναλύσεις για τα επερχόμενα. Από τις πληροφορίες και το υλικό για τα γενόμενα. Από τις πολιτικο-οικονομικές προσεγγίσεις. Και κυρίως από την αδολεσχία των ρητόρων. Πολιτικών τε και δημοσιολογούντων.
Σκέφτηκα το καλωσόρισμα, στην ερίτιμο απόγονο των τευτονικών φύλων, να το κάνω με ένα ποίημα. Όχι Έλληνος, ίνα μην κατηγορηθώ για εθνικισμό. Αλλά ενός δικού της εθνικού «δημιουργήματος». Που ξεπήδησε από το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας τον οποίον η χώρα της επέβαλε. Ενός Βόσνιου. Του Αμπντουλάχ Σιντράν. Γευτείτε τα λόγια του. Γράφτηκαν πριν 20 χρόνια. Είναι όμως τόσο τραγικά επίκαιρα. Και μας αφορούν.
Σ’ εμέναν πλέον τίποτε, μήτε κακό μήτε καλό, / να συμβεί μπορεί. Ξέμεινα, τι το απλούστερο; / να μετρώ τις ημέρες, σαν ταπεινός επιλοχίας, ημέρες με ελαχίστη / διάκριση στο νόημα και στην ένταση. Οφείλουμε να το αποδεχτούμε, / λέγοντας, επιτέλους, ήσυχα: θα έλθει / και όλα θα τα πάρει, εφόσον πήρε κόκαλο και κρέας. / Θα έλθει εκείνη. Εφόσον πήρε κόκαλο και κρέας, όλα θα τα πάρει° / το μολύβι με καρδιά από γραφίτη στο τραπέζι πάνω, νόηση / και ψυχή, από τον τοίχο τον πίνακα – τη μουσική, που μεταστοιχειώνει την κάμαρη / σε λάμψη, το δάκρυ και τον φόβο θα τα πάρει, τον αέρα τον γιομάτο γύρη. / Κατόπιν: σκότος, σκοτάδι, σκότος, σκοτάδι, σκότος.
Και για τον οικοδεσπότη. Τον πρωθυπουργό -τη σπορά του Δραγούμη και της Δέλτα- ένα κομμάτι πραγματείας έχω φυλαγμένο. Από έναν δικό μας πρόγονο. Τον Πλούταρχο.